آموزش تبدیل آیفون به بهترین گوشی دکمه ای و محدود برای کودکان با یک ویژگی مخفی در اپل

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از وایرد (WIRED)، من ماه‌هاست که به دنبال خرید یک گوشی دکمه ای (Dumb Phone) کلاسیک هستم. این کار از روی نوستالژی نیست؛ اگرچه اولین گوشی که با پول خودم خریدم نوکیا 8210 بود و هنوز هم به آن فکر می‌کنم (گوشی که در اکتبر 1999 در هفته مد پاریس رونمایی شد و در آن زمان کوچک‌ترین و سبک‌ترین تلفن همراه جهان بود). اما روزی که از آن هراس داشتم فرا رسیده است: بالاخره وقت آن است که پسرم اولین گوشی خود را داشته باشد.

با فرا رسیدن ماه سپتامبر، او باید به تنهایی و پیاده از میان شهر به مدرسه برود. اما اگر قرار باشد بدون من در دنیای بیرون قدم بزند، یک تگ ردیاب معمولی کفایت نمی‌کند. او بسیار کوچک‌تر از آن است که به اینترنت و پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی دسترسی نامحدود داشته باشد، اما اگر گم شود چه؟ یک نوکیا کلاسیک که فقط پیامک و تماس را پشتیبانی می‌کند، نمی‌تواند به او کمک کند. نقشه‌ها و مسیریاب‌ها نیازمند اتصال وب هستند.

به طور خلاصه، او به یک گوشی هوشمند نیاز دارد که کارایی هوشمند نداشته باشد! از آنجا که خانواده ما کاملاً در اکوسیستم اپل قرار دارد، ابتدا تصمیم گرفتیم محدودیت‌های شدیدی را روی حساب کاربری اپل فرزندم اعمال کنیم. اما به طرز شگفت‌انگیزی، بلافاصله مشخص شد که مسدود کردن کامل استفاده از مرورگر سافاری (Safari) در سیستم‌عامل iOS غیرممکن است. بله، شما می‌توانید دسترسی به برنامه را محدود کنید، اما کودکان به سرعت راهکارهایی برای دور زدن این اقدامات پیدا کرده‌اند؛ مثلاً از دوستان خود می‌خواهند که لینک‌ها را برای آن‌ها پیامک کنند، که در این صورت هنگام باز شدن، محدودیت‌ها دور زده می‌شوند.

چرا برنامه‌ های شخص ثالث گزینه مناسبی نیستند؟

برنامه‌های شخص ثالثی مانند Dumb Phone برای آیفون و برنامه Minimalist Phone برای کاربران اندروید وجود دارند، اما آنچه مرا در مورد این برنامه‌ها آزار می‌دهد این است که آن‌ها برای سلب دسترسی به برنامه‌ها از گوشی شما، پول دریافت می‌کنند! نه برای اضافه کردن ویژگی، بلکه برای حذف کردن آن. ذهن من نمی‌تواند منطق پرداخت هزینه برای حذف ویژگی‌های یک گوشی را درک کند.

مطمئناً باید راهی وجود داشته باشد که بتوان یک گوشی آیفون را به عنوان یک گوشی محدود برای کودکان تنظیم کرد؛ گوشی کوچکی که فقط به برنامه‌هایی که شما مناسب می‌دانید دسترسی داشته باشد، مرورگر اینترنت نداشته باشد، اما قابلیت‌های بسیار مهم ردیابی و مسیریابی را حفظ کند، آن هم بدون نیاز به پرداخت هزینه به یک شرکت دیگر. خب، این راه وجود دارد. این ویژگی تمام مدت در منوی دسترسی پذیری آیفون (iOS Accessibility) پنهان شده بود و به طرز عجیبی، ویژگی خاصی است که اپل به ندرت درباره آن صحبت می‌کند.

ویژگی Assistive Access در آیفون چیست؟

این ویژگی Assistive Access (دسترسی کمکی) نام دارد. اپل این قابلیت را که با سیستم‌عامل iOS 17 معرفی شد، برای افرادی با ناتوانی‌های ذهنی و شناختی طراحی کرده است. اگر هرگز با آن مواجه نشده‌اید یا به طور تصادفی به آن برخورد نکرده‌اید، باید بگویم که این یک تجربه متمایز در iOS است: گزینه‌های کمتر، ویژگی‌های متمرکزتر و مسیریابی آسان‌تر. زیبایی‌شناسی آن برای بچه‌ها ایده‌آل است: کاشی‌های بزرگ و جذاب برای برنامه‌ها جایگزین آیکون‌های کوچک رابط کاربری “معمولی” اپل می‌شوند.

راهنمای قدم به قدم فعال سازی Assistive Access برای کودکان

روش راه‌اندازی آن به این صورت است: به بخش Settings (تنظیمات) بروید، روی Accessibility ضربه بزنید، به بخش General در پایین‌ترین قسمت صفحه بروید و روی Assistive Access ضربه بزنید. اکنون روی Set Up Assistive Access و سپس Continue کلیک کنید. سپس از شما می‌خواهد ظاهر مورد نظر خود را انتخاب کنید: سطری (Rows) یا شبکه‌ای (Grid). پیشنهاد می‌کنم حالت شبکه‌ای را انتخاب کنید؛ اینگونه می‌توانید آن کاشی‌های بسیار بزرگ را داشته باشید. اکنون سیستم‌عامل از شما می‌خواهد برنامه‌های مجاز را انتخاب کنید؛ روی آیکون مثبت سبز رنگ در کنار برنامه‌هایی که می‌خواهید اجازه دهید، ضربه بزنید.

نکته حیاتی اینجاست؛ برخلاف محدودیت‌های استاندارد مدت زمان استفاده از صفحه نمایش (Screen Time) اپل برای کودکان، در اینجا می‌توانید با اجازه ندادن به سافاری، کروم یا هر برنامه مشابه دیگری، مرورگر اینترنت آیفون را به طور کامل مسدود کنید. و برخلاف آن محدودیت‌های اسکرین‌تایم، اگر کسی لینکی را برای فرزند شما پیامک کند، کار نخواهد کرد. چرا؟ چون ویژگی Assistive Access برای جلوگیری از وب‌گردی‌های تصادفی طراحی شده است، بنابراین سیستم دسترسی به وب‌های غیرمنتظره را محدود می‌کند.

حتی اگر ویژگی Assistive Access در دستگاه‌های اپل اجازه دسترسی به اینترنت را بدهد، این دسترسی به صورت طراحی‌شده به شدت محدود است و به طور پیش‌فرض خاموش است. در این حالت، گوشی با هر لینک موجود در پیام‌ها مانند یک متن ساده رفتار می‌کند و مانع از آن می‌شود که کاربر به طور تصادفی از رابط کاربری ساده‌شده خارج شود.

این ویژگی برای مراقبان یا حامیان قابل اعتماد ساخته شده است و کاربر باید برنامه‌های متصل به اینترنت مانند Messages، Safari یا برنامه‌های وب شخص ثالث را به طور خاص به رابط کاربری Assistive Access اضافه کند. و هنگامی که به طور مثال، برنامه‌های Messages یا Calls را اضافه کردید، می‌توانید انتخاب کنید که آیا فرزندتان می‌تواند با همه افراد تماس بگیرد و پیام رد و بدل کند، یا فقط با مخاطبان خود، و یا فقط با مخاطبان مورد علاقه (Favorites) منتخب ارتباط داشته باشد.

کنترل کامل و دقیق بر روی تمام بخش‌ های گوشی

شما حتی می‌توانید انتخاب کنید که صفحه‌کلید یا بلندگو در برنامه Calls در دسترس باشد یا خیر. آیا می‌خواهید زمان روی صفحه قفل نمایش داده شود؟ آن کادر را علامت بزنید. کلید بی‌صدا کردن (Mute) غیرفعال شود؟ تیک بزنید. نحوه نمایش اعلان‌ها را تعیین کنید؟ آن هم ممکن است. برنامه Music فقط به لیست‌های پخشی دسترسی دارد که شما قبلاً تأیید کرده‌اید. سرهم کردن همه این‌ها مثل یک بازی کودکانه ساده است.

هنگامی که از برنامه‌های مناسب برای فرزند خود مطمئن شدید، یک رمز عبور اختصاصی چهار رقمی برای Assistive Access تنظیم می‌کنید. این رمز به شما اجازه می‌دهد این سیستم‌عامل ساده‌شده را روشن و خاموش کنید. برای خروج از حالت Assistive Access، در دستگاه‌های دارای Face ID دکمه کناری و در آیفون‌های دارای Touch ID دکمه هوم را سه بار فشار دهید تا کادر ورود رمز عبور ظاهر شود و دستگاه به رابط کاربری معمولی آیفون بازگردد.

تبدیل آیفون قدیمی به یک گوشی ایمن و کاربردی

تنظیمات انتخابی من چه بود؟ پسر من فقط به برنامه‌های Calls (تماس‌ها)، Messages (پیام‌ها)، Maps (نقشه‌ها)، Camera (دوربین – برای اینکه بتوانیم تماس ویدیویی برقرار کنیم، اما من عکس‌های سلفی را بی‌رحمانه غیرفعال کرده‌ام)، Photos (عکس‌ها) و Music (موسیقی) دسترسی دارد. هیچ چیز دیگری وجود ندارد. من یک آیفون 13 قدیمی و استفاده‌نشده را که در کشو خاک می‌خورد، به بهترین گوشی دکمه ای ۶ برنامه‌ای تبدیل کرده‌ام که برای ساختش هیچ پولی پرداخت نشده است؛ گزینه‌ای عالی در زمانی که قیمت‌های اپل در حال افزایش است.

علاوه بر این، این ابزار اکنون می‌تواند همراه با او رشد کند. در حال حاضر، به فکر اضافه کردن برنامه Wallet (کیف پول) هستم تا او بتواند هزینه‌های خود را پرداخت کند. اگر بخواهم در آینده سافاری، اسپاتیفای یا یک یا دو بازی را اضافه کنم، بررسی مجدد تنظیمات برنامه Assistive به من این امکان را می‌دهد که با یک فشار این کار را انجام دهم. و من از این بابت آسوده‌خاطر هستم که مطلقاً هیچ راه دوری در اینجا وجود ندارد. در این حالت، فرزند من قادر به انجام هیچ کاری که نیاز به ناوبری در تنظیمات استاندارد iOS یا لایه‌های رابط کاربری سیستم داشته باشد، نیست. مگر اینکه او رمز عبور من را به دست آورد، آنچه من ممنوع می‌دانم، ممنوع باقی می‌ماند.

این کار تقریباً سراسر مزیت است و هیچ عیبی ندارد. یک گوشی ایمن برای کودکان و قابل شخصی‌سازی بدون هزینه ماهانه، اما با مزیت‌های اضافه شده مانند فیس تایم، مسیریابی و ردیابی از طریق Find My، که از دستگاهی ساخته شده که در کشو داشتم و مستقیماً در اکوسیستم اپل خانواده ما قرار می‌گیرد.

اعتراف کارکنان اپل استور به کارآمدی این ترفند

وقتی برای اولین بار گوشی را راه‌اندازی کردم، نگران بودم که مبادا چیزی را از قلم انداخته باشم یا این راهکار آن‌طور که به نظر می‌رسد خوب نباشد. بنابراین آیفون را به یک اپل استور بردم و آن را به یکی از کارکنان پشتیبانی نشان دادم. او با ناباوری به آیفون پسرم با شش کاشی ساده نگاه کرد و گفت: «چطور این کار را کردی؟ این راهکار بسیار بهتراز اسکرین‌تایم (Screen Time) است. من باید این موضوع را به همکارانم بگویم.» به او گفتم این قابلیت Assistive Access است. او اعتراف کرد: «به ما در این زمینه آموزشی داده نشده است، اما این فوق‌العاده است.»

بله، عجیب است که اپل به همه کارکنان فروشگاه خود در مورد این ویژگی ستودنی آموزش نمی‌دهد، اما شگفت‌آورتر این است که فریاد نمی‌زند چقدر Assistive Access برای ساخت یک گوشی محدود برای بچه‌ها عالی است. من مستقیماً از اپل پرسیدم چرا این ویژگی پنهان را به این شکل بازاریابی نمی‌کند؟ آیا تا به حال به فکر ساختن نسخه‌ای از Assistive Access برای کودکان، در واقع یک سیستم‌عامل مخصوص کودکان بوده است؟ در حالی که اپل در تمام سوالات فنی من برای این مقاله به من کمک کرد، از پاسخ به این سوالات خودداری کرد.

بسیار جالب است که نسخه اصلاح‌شده و جدید Screen Time که در سپتامبر امسال در سیستم‌عامل iOS 27 عرضه می‌شود، برخی از مزایای کلیدی Assistive Access را به کار گرفته است؛ به ویژه امکان حذف دسترسی به سافاری برای اولین بار در هنگام راه‌اندازی پروفایل کودک.

معایب و محدودیت‌ های حالت Assistive Access چیست؟

خب، معایب آن چیست؟ حالت Assistive Access کمی کند و تنبل اجرا می‌شود، اما فرزند من از داشتن یک گوشی آن‌قدر هیجان‌زده بود که اصلاً به این موضوع اهمیت نداد. مهم‌تر از آن، این ویژگی محدودیت‌های اسکرین‌تایم را شناسایی نمی‌کند و کاملاً آن‌ها را نادیده می‌گیرد، بنابراین وقتی چیزهایی مانند سافاری یا واتس‌اپ را اضافه می‌کنید، این نکته را به خاطر بسپارید. ما مایل خواهیم بود استفاده از Assistive Access برای گوشی کودک را با بازطراحی جدید اسکرین‌تایم پس از عرضه مقایسه کنیم. شما همچنین نمی‌توانید آیفون را در حالت Assistive Access خاموش کنید؛ برای انجام این کار باید آن را به iOS معمولی برگردانید.

شاید نگران‌کننده‌تر این باشد که در یک مورد، پسرم موفق شد با تلاش برای جستجو در میان تعداد زیادی ایموجی، برنامه Messages را در حالت Assistive Access قفل (هنگ) کند. حتی وقتی او به من نشان داد چه کار کرده است، توانستم این فریز شدن را تکرار کنم. تنها راه برای رفع انجماد پیام‌ها این بود که آن را از حالت Assistive Access خارج کرده و سپس دوباره وارد کنم؛ کاری که او به تنهایی قادر به انجامش نیست. با این حال، وقتی برنامه پیام‌ها از کار افتاد، او می‌توانست از پنج برنامه دیگر به خوبی استفاده کند.

تاکنون هیچ مشکل دیگری وجود نداشته است، به جز نگرانی از اینکه پسرم اکنون یک آیفون گران‌قیمت را گم کند؛ اما حداقل ما می‌توانیم آن را ردیابی کنیم، درست مثل چند روز پیش که آن را در مدرسه جا گذاشته بود.