نقد و بررسی اپل ویژن پرو M5: سریع‌ تر، راحت‌ تر، اما همچنان یک بتای گران‌ قیمت

هر چیز جدیدی در مورد اپل ویژن پرو (Apple Vision Pro) بازطراحی شده را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد: این دستگاه دارای تراشه M5 بسیار سریع‌تر و بهینه‌تر است، با بند Dual Knit راحت‌تری عرضه می‌شود و نمایشگر آن کمی واضح‌تر و سریع‌تر به نظر می‌رسد. فراتر از آن، ویژن پرو اساساً هنوز یک کیت توسعه‌دهندگان ۳۵۰۰ دلاری است که واقعاً برای مصرف‌کنندگان عادی در نظر گرفته نشده است.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از Engadget، با این حال، ویژن پرو مرا مجذوب خود می‌کند. این یک حرکت جسورانه از شرکتی است که در دهه گذشته به طور فزاینده‌ای ریسک‌گریز شده است. و اکنون که اولین به‌روزرسانی سخت‌افزاری آن را داریم، واضح است که اپل هنوز آماده دست کشیدن از مفهوم رایانش فضایی (spatial computing) نیست. برای مخاطبان خاص توسعه‌دهندگان واقعیت ترکیبی (mixed reality) و طرفداران سرسخت اپل که قبلاً ویژن پرو را تهیه نکرده‌اند، مدل جدید با تراشه M5 جذاب‌تر از نسخه اصلی با تراشه M2 قدیمی است. اگرچه، اگر در حال حاضر یکی از آن‌ها را دارید، می‌توانید فقط بند Dual Knit را با قیمت ۹۹ دلار تهیه کنید تا فیت راحت‌تری داشته باشید.

اپل ویژن پرو M5 (Apple Vision Pro M5)

ویژن پرو بازطراحی شده سریع‌تر و راحت‌تر از نسخه اصلی است، اما اکوسیستم محدود آن همچنان آن را برای توسعه‌دهندگان مناسب‌تر از مصرف‌کنندگان عادی می‌کند.

نکات مثبت (Pros)

• تراشه M5 سریع‌تر
• نمایشگرهای عالی
• ردیابی دست و چشم به خوبی کار می‌کند
• پشتیبانی از دسته‌های PS VR2

نکات منفی (Cons)

• گران‌قیمت (۳,۴۹۹ دلار)
• ویدیوها و اپلیکیشن‌های فراگیر محدود
• نسبتاً سنگین

قیمت: ۳,۴۹۹ دلار در اپل

هدف از اپل ویژن پرو M5 چیست؟

در حالی که ویژن پرو در سال ۲۰۲۳ با سر و صدای زیادی راه‌اندازی شد، در اوایل سال گذشته با تراشه M2 متعلق به سال ۲۰۲۲ عرضه شد. اکنون که سه نسل از آن سیلیکون اپل گذشته است، زمان آن رسیده بود که ارتقا یابد. به گفته اپل، با تراشه M5، ویژن پرو در رندر کردن آواتار پرسونا (Persona) و ایجاد صحنه‌های فضایی از عکس‌ها تا ۵۰ درصد سریع‌تر است. هر دوی این تجربیات در طول آزمایش من به طور قابل توجهی سریع‌تر بودند، اما در ویژن پرو اصلی نیز هرگز بیش از حد کند به نظر نمی‌رسیدند.

همانطور که در بالا اشاره کردم، داشتن سخت‌افزار جدید نشانه‌ای است که اپل ویژن پرو را کاملاً فراموش نکرده است. این دستگاه مانند هوم‌پاد (HomePod) اصلی تقریباً بلافاصله نادیده گرفته نمی‌شود. در عوض، این مدل جدید با هدف رفع برخی از بزرگترین مزاحمت‌های نسخه اول ارائه شده است.

بند Dual Knit: راحتی، بزرگترین پیشرفت

بند Dual Knit به تنهایی باعث می‌شود ویژن پرو راحت‌تر احساس شود، زیرا برای متعادل کردن دستگاه روی سر شما به یک بند پشتی و یک بند بالایی متکی است. بند Solo Knit اصلی فقط یک بند پشتی داشت که ویژن پرو را روی سر شما محکم می‌کرد و بخش زیادی از وزن آن را روی پیشانی و بینی شما قرار می‌داد.

در حالی که ویژن پرو اصلی شامل یک بند Dual Loop نیز در جعبه بود، به ندرت در بازاریابی ویژن پرو به آن اشاره می‌شد، احتمالاً به این دلیل که باعث می‌شد دستگاه بیشتر شبیه یک هدست VR سنتی به نظر برسد. بند Dual Knit جدید تقریباً مانند یک عذرخواهی برای بندهای قبلی اپل احساس می‌شود — گویی این شرکت اعتراف می‌کند که بیشتر نگران ظاهر ویژن پرو در تبلیغات بوده است تا انتخاب یک بند سر پیش‌فرض راحت‌تر.

علاوه بر اینکه پوشیدن هدست را آسان‌تر می‌کند، تنظیم بند Dual Knit به طرز مبتکرانه‌ای ساده است. چرخاندن دکمه کوچک سفت‌کننده آن، بندهای افقی را تنظیم می‌کند و سپس فقط باید آن دکمه را بیرون بکشید تا بندهای روی سر را سفارشی کنید. این یک ارتقای بزرگ نسبت به اکثر هدست‌های VR است که معمولاً برای سفت کردن بندهای روی سر به چسب ولکرو (velcro) متکی هستند.

طراحی یکسان، نمایشگر و رفرش ریت بهتر

به غیر از بند Dual Knit، ویژن پرو دقیقاً همان طراحی مدل اصلی را دارد، بنابراین توصیه می‌کنم بررسی اولیه من را برای جزئیات سخت‌افزاری بیشتر بخوانید. سال گذشته نوشتم: «در سبک معمول اپل، ویژن پرو بسیار خوش‌قیافه‌تر از هر هدست VR ای است که دیده‌ام. این بیشتر به مواد استفاده شده برمی‌گردد: در حالی که رقبا تقریباً به طور کامل از بدنه‌های پلاستیکی ساخته شده‌اند، دستگاه اپل از شیشه صاف، فلز صیقلی و پارچه‌های طراحی شده ساخته شده است.»

در حالی که ویژن پرو جدید از همان نمایشگرهای micro OLED قبلی استفاده می‌کند، این هدست به لطف تراشه M5 می‌تواند ۱۰ درصد پیکسل بیشتری را رندر کند. وقتی بین دو هدست جابجا می‌شدم، واقعاً نمی‌توانستم تفاوتی را ببینم، اما با توجه به افزایش اندک رزولوشن، این انتظار می‌رفت. چیزی که مهم‌تر است این است که ویژن پرو M5 هنوز هم یکی از تاثیرگذارترین صفحه‌نمایش‌هایی را دارد که تا به حال دیده‌ام. این دستگاه می‌تواند ویدیوی 4K را تا پنجره‌های عظیم ۳۰۰ اینچی بزرگ‌نمایی کند در حالی که هنوز واضح به نظر می‌رسد، و خواندن متن در مرورگر یا هنگام کار بر روی نمایشگر مجازی مک (virtual Mac display) آسان است.

تراشه M5 همچنین به ویژن پرو اجازه می‌دهد تا به نرخ نوسازی (refresh rate) ۱۲۰ هرتز برسد، به جای اینکه به نرخ‌های نوسازی بین ۹۰ تا ۱۰۰ هرتز محدود باشد. باز هم، من تفاوت بزرگی با مدل جدید ندیدم، اما از نظر تئوری، نرخ نوسازی بالاتر باید امکان عملکرد روان‌تری را هنگام اسکرول کردن پنجره‌ها و اسناد فراهم کند. این همچنین بدان معناست که ویژن پرو می‌تواند بازی‌ها را تا ۱۲۰ فریم بر ثانیه اجرا کند، که می‌تواند مفید باشد اگر در حال تلاش برای بازی Overwatch از طریق استریم GeForce Now هستید.

بهبود عمر باتری به لطف M5

علاوه بر قدرتمندتر بودن از M2، تراشه M5 بهینه‌تر نیز هست. من توانستم از ویژن پرو جدید برای بیش از دو ساعت و نیم هنگام جابجایی بین ویدیوها، اپلیکیشن‌های visionOS و Macbook mirroring استفاده کنم. همین گردش کار معمولاً باتری مدل اصلی را در حدود دو ساعت خالی می‌کرد.

اکوسیستم visionOS در یک سال گذشته چقدر تغییر کرده است؟

خیلی پیش نمی‌آید که اپل مجبور شود یک سیستم عامل کاملاً جدید با مکانیسم‌های ورودی تازه بسازد، اما این اساساً همان چیزی است که با visionOS دریافت کردیم. رابط کاربری آن در مقابل شما شناور است، مانند یک صفحه اصلی هولوگرافیک آیپد. و به جای کیبورد و ماوس، شما عمدتاً با استفاده از ژست‌های انگشتی (finger gestures) و ردیابی چشم (eye tracking) با آن تعامل می‌کنید. من کار با visionOS را در ویژن پرو اصلی به طرز شگفت‌آوری آسان یافتم — ورق زدن سریع پنجره‌های شناور باعث شد احساس کنم تام کروز در فیلم گزارش اقلیت (Minority Report) هستم — و این سیستم عامل در طول زمان فقط اصلاح‌شده‌تر شده است.

پرسوناهای فضایی (Spatial Personas) و ویدیوهای فراگیر واقعی‌تر

برای مثال، اپل پرسوناهای فضایی (Spatial Personas) را اضافه کرد، که آواتارهای مجازی هستند که می‌توانند در طول تماس‌های FaceTime با سایر کاربران ویژن پرو در فضای شما شناور شوند. وقتی برای اولین بار آن را آزمایش کردم، آن ویژگی باعث شد هدست شبیه «رویای تله‌پرزنس (حضور از راه دور)» شود، و با visionOS 26 که پرسوناهای فضایی واقعی‌تری دارد، فقط بهتر شده است. در طول چندین تماس گروهی FaceTime، احساس می‌کردم که در دنیای واقعی کنار افراد نشسته‌ام، حتی اگر فقط در حال نگاه کردن به چهره‌ها، شانه‌ها و دست‌های رندر شده‌ای بودم که در هوا شناور بودند. حس حضور واقعی (true presence) غیرقابل توصیف بود: پرسوناهای فضایی می‌توانند آزادانه در اتاق شما قدم بزنند، و با فشار یک دکمه می‌توانید با هم روی اسناد کار کنید، مدل‌های سه‌بعدی را مشاهده کنید یا با هم در فضای مجازی ویدیو تماشا کنید.

ویدیوهای فراگیر (Immersive Videos) اپل — فیلم‌های 8K 3D ۱۸۰ درجه که با دوربین‌های سفارشی آن ضبط شده‌اند — یکی از نکات برجسته ویژن پرو اصلی بودند و هنوز هم در مدل جدید عالی به نظر می‌رسند. من بیشتر تحت تاثیر «Hill Climb»، قسمتی از سری Adventure با تمرکز بر لورا هیز، راننده‌ای که در تلاش برای ثبت رکوردی جدید در مسابقه به بالای Pikes Peak است، قرار گرفتم. نماهای هوایی گسترده (که در حالت 3D به طور باورنکردنی واقعی به نظر می‌رسند) به خوبی مقیاس رانندگی او را نشان می‌دادند، و فیلم‌برداری از کنار و داخل ماشین او، حس هیجان‌انگیزی از سرعت را منتقل می‌کرد.

تمام ویدیوهای فراگیری که دیده‌ام، مایل‌ها جلوتر از فیلم‌های VR ۳۶۰ درجه تار و کم‌کیفیتی هستند که سال‌ها می‌دیدیم. محتوای 8K 3D اپل بیشتر بر روی بازآفرینی واقعیت درست در مقابل شما متمرکز است. در نگاه به آینده، این شرکت همچنین قصد دارد مسابقات زنده NBA را به صورت ویدیوی فراگیر پخش کند و محتوای ویژن پرو بیشتری از Red Bull، CNN، BBC و دیگران در راه است.

پشتیبانی از دسته‌ های PS VR2: ورود به دنیای VR واقعی

صحبت از محتوای فراگیر شد، اپل همچنین پشتیبانی از دسته‌های PS VR2 Sense را در visionOS 26 اضافه کرد، که به ویژن پرو توانایی پشتیبانی از تجربیات VR واقعی را می‌دهد. وقتی سال گذشته تجربه …What If? ویژن پرو را امتحان کردم، واضح بود که ژست‌های حرکتی دست برای مدیریت گیمینگ VR به اندازه کافی دقیق نبودند. من فقط توانسته‌ام دسته‌های PS VR2 را در بازی پیکل‌بال (pickleball) Pickle Pro امتحان کنم، اما آن‌ها بلافاصله تاثیرگذار بودند و به من اجازه می‌دادند راکتم را به طور واقع‌بینانه زاویه دهم و تاب دهم.

جمع‌ بندی: ویژن پرو M5 همچنان یک بتا است

من هر بار که ویژن پرو را روی سرم می‌گذارم، شگفت‌زده می‌شوم. نمایشگرها فوق‌العاده به نظر می‌رسند و به اندازه‌ای همه‌کاره هستند که از پس همه‌چیز، از تماشای فیلم، غرق شدن در محتوای 3D و فرو رفتن در کارهای بهره‌وری با mirror کردن مک‌بوک پرو من، برآیند. اما، وقتی هدست را برمی‌دارم، واقعیت آشکار می‌شود. این دستگاه هنوز با قیمت ۳,۴۹۹ دلار به طرز وحشتناکی گران است، و محتوای رایانش فضایی به اندازه‌ای وجود ندارد که این قیمت را توجیه کند.

بار دیگر، ویژن پرو مانند یک «اثبات مفهوم» (proof of concept) احساس می‌شود — نمادی از آنچه اپل می‌تواند انجام دهد وقتی که توسط صفحه‌نمایش‌های سنتی محدود نشده است. اما رویای رایانش فضایی این شرکت تا زمانی که نتواند دستگاه‌های ارزان‌تری ارائه دهد، به جایی نخواهد رسید.

همانطور که استدلال کرده‌ام، اپل باید فقط از Xreal الگو بگیرد و visionOS را در یک جفت عینک نمایشگر جای دهد. این کار به شرکت اجازه می‌دهد دستگاه بسیار در دسترس‌تری تولید کند و همچنین اپل را در موقعیت بهتری برای رقابت با سخت‌افزارهای Android XR مانند گلکسی XR سامسونگ با قیمت ۱,۸۰۰ دلار قرار می‌دهد.

تا زمانی که اپل نتواند visionOS را برای کاربران بیشتری باز کند، همچنان فقط در حال «آزمایش بتای آینده» خواهد بود.