خروج وان پلاس از بازار آمریکا و اروپا؛ پایان دوران گوشی‌ های اندرویدی جذاب و خلاقانه

من انتظار نداشتم که خروج یک برند گوشی هوشمند این‌چنین من را تحت تأثیر قرار دهد، اما خروج وان پلاس (OnePlus) از ایالات متحده و اروپا واقعاً ناراحت‌کننده بود. این شرکت رسماً تأیید کرده است که دیگر محصولات جدیدی را در هیچ‌یک از این دو بازار عرضه نخواهد کرد، اگرچه کاربران فعلی همچنان به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری و خدمات پس از فروش را دریافت خواهند کرد. بنابراین، در حالی که وان پلاس به طور کامل نابود نمی‌شود، اما از دو مورد از بزرگ‌ترین بازارهای گوشی‌های هوشمند در جهان خارج می‌شود.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از Digital Trends، بازار اندروید در ایالات متحده همین حالا هم محدود به نظر می‌رسد. اگر به دنبال خرید یک گوشی پرچمدار هستید، انتخاب‌های واقع‌بینانه شما تقریباً همیشه با سامسونگ شروع و به گوگل ختم می‌شود. وان پلاس یکی از معدود برندهایی بود که در این میان قرار داشت و محصولی ارائه می‌داد که ظاهر و احساسی کاملاً متفاوت از سایرین داشت. و این دقیقاً همان چیزی است که دلم برایش تنگ خواهد شد.

با نگاهی به گذشته، فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت برای معرفی یک محصول جدید از وان پلاس به خاطر پردازنده سریع‌تر یا ارتقای دوربین لحظه‌شماری کرده باشم؛ البته که این ویژگی‌ها همراه گوشی عرضه می‌شدند. اما من واقعاً منتظر بودم تا ببینم این شرکت این بار از نظر طراحی گوشی، متریال یا ساختار بدنه چه ایده‌ای را رو کرده است. وان پلاس معرفی گوشی‌های هوشمند را غیرقابل‌پیش‌بینی می‌کرد و این ویژگی چیزی است که امروزه تعداد بسیار کمی از برندها از آن بهره می‌برند.

برندی که حس متفاوتی به گوشی‌ های هوشمند بخشید

هر زمان که به گوشی اصلی OnePlus One فکر می‌کنم، پردازنده یا مقدار رم آن را به خاطر نمی‌آورم. من قاب پشتی موسوم به Sandstone (سنداستون) آن را به یاد می‌آورم. زبر و بااصطکاک بود و با هر چیز دیگری که تا به حال دست گرفته بودم تفاوت داشت. در زمانی که تقریباً هر گوشی دیگری حس براق یا لیز بودن را منتقل می‌کرد، OnePlus One باعث می‌شد که به محض برداشتن آن، متوجه بافت خاصش شوید.

سپس کاورهای StyleSwap آمدند. ناگهان گوشی شما می‌توانست به جای پلاستیک یا شیشه، از چوب بامبو ساخته شود. این موضوع امروز معمولی به نظر می‌رسد، اما در آن زمان واقعاً حسی تازه و نوآورانه داشت. وان پلاس به جای اینکه از شما بخواهد قاب پشتی گوشی خود را با یک کاور دیگر بپوشانید، می‌خواست خود گوشی حس متفاوتی داشته باشد. نکته کلیدی درباره گوشی‌های اولیه وان پلاس همین بود؛ آن‌ها به خاطر شخصیت منحصر‌به‌فرد خود در یادها می‌ماندند. و این شرکت هرگز این کنجکاوی و خلاقیت را تا زمان معرفی وان پلاس ۱۵ (OnePlus 15) از دست نداد.

برندی که هر چند سال یک‌ بار خود را بازآفرینی می‌کرد

گوشی وان پلاس ۲ ایده شخصی‌سازی را با قاب‌های پشتی از جنس بامبو، چوب رز، کولار و سنداستون دوچندان کرد. سپس، درست زمانی که به نظر می‌رسید بدنه بافت‌دار به هویت این برند تبدیل شده است، شرکت جهت خود را کاملاً تغییر داد. گوشی OnePlus X نمی‌توانست متفاوت‌تر از این باشد؛ این گوشی بافت‌های ناهموار را با شیشه‌های براق، فلز صیقل‌خورده و حتی یک نسخه سرامیکی که ساخت آن هفته‌ها طول می‌کشید، تعویض کرد. این محصول ظریف، گران‌قیمت و شبیه به هیچ‌یک از ساخته‌های قبلی وان پلاس نبود.

چند سال بعد، این شرکت پیش از بازگشت دوباره به شیشه در گوشی وان پلاس ۶، از بدنه‌های یکپارچه آلومینیومی استفاده کرد. روی کاغذ، همه آن‌ها فقط گوشی‌های شیشه‌ای بودند. اما در واقعیت، رنگ‌های مشکی آینه‌ای، مشکی نیمه‌شب، سفید ابریشمی و آن نسخه قرمز خیره‌کننده، همگی حس دستگاه‌هایی کاملاً متفاوت را منتقل می‌کردند. این همیشه بخش جذاب ماجرا بود؛ درست زمانی که فکر می‌کردید وان پلاس روی یک زبان طراحی خاص مستقر شده است، دوباره شما را شگفت‌زده می‌کرد.

زمانی را به یاد دارید که گوشی‌ های هوشمند شخصیت داشتند؟

اگر یک گوشی وجود داشته باشد که رویکرد دوست‌داشتنی وان پلاس به طراحی را کاملاً خلاصه کند، آن گوشی OnePlus 7T Pro است. حتی امروز هم فکر می‌کنم این محصول یکی از زیباترین گوشی‌های هوشمند ساخته شده تا به حال است. دوربین سلفی پاپ‌آپ آن به این معنی بود که هیچ ناچ یا حفره‌ای در نمایشگر وجود ندارد. صفحه نمایش از لبه‌ای به لبه دیگر کشیده شده بود و هر زمان که می‌خواستید عکس سلفی بگیرید، دوربین از فریم بالا می‌آمد و چند ثانیه بعد دوباره ناپدید می‌شد.

این ویژگی واقعاً جادویی به نظر می‌رسید. این قابلیت را با رنگ آبی تیره در پشت گوشی ترکیب کنید تا محصول بدون تلاش زیاد، آینده‌نگرانه به نظر برسد. سال‌ها بعد، هنوز به یاد دارم که باز کردن قفل آن و تماشای روشن شدن آن نمایشگر بدون نقص چقدر لذت‌بخش بود. وان پلاس همین طرز تفکر را در گوشی Concept One نیز پیاده کرد. این شرکت قاب پشتی را با چرم الهام‌گرفته از مک‌لارن پوشاند و از شیشه الکتروکرومیک استفاده کرد که می‌توانست دوربین‌های عقب را در زمانی که از آن‌ها استفاده نمی‌شد، پنهان کند. آیا واقعاً کسی به دوربین‌های نامرئی نیاز داشت؟ احتمالاً نه. اما این همان چیزی بود که وان پلاس را هیجان‌انگیز می‌کرد. این برند از پرسیدن سوالاتی که هیچ‌کس دیگری نمی‌پرسید، ترسی نداشت.

ریسک‌پذیر؟ قطعاً. کسل‌کننده؟ هرگز!

البته همه طرح‌های وان پلاس به یک اثر کلاسیک و ماندگار تبدیل نشدند. برخی از آن‌ها بحث‌برانگیز بودند و تعداد کمی نیز بیش از حد از رقبا تقلید کردند. اما حتی در آن زمان هم این شرکت به‌ندرت به یک طراحی معمولی و بی‌نام‌ونشان رضایت می‌داد.

ماژول دوربین دایره‌ای غول‌پیکر در وان پلاس ۱۱ بلافاصله جلب توجه می‌کرد. رنگ زمردی (Flowy Emerald) در وان پلاس ۱۲ شبیه به آب یخ‌زده در زیر شیشه به نظر می‌رسید. وان پلاس اوپن (OnePlus Open) امکان انتخاب بین شیشه مات صیقلی و چرم گیاهی ساده را فراهم می‌کرد. حتی وان پلاس ۱۳ با بدنه‌ای الهام‌گرفته از بافت‌های ابریشم و چوب طبیعی وارد بازار شد، در حالی که گوشی نورد ۴ (Nord 4) در زمانی که تقریباً همه شرکت‌ها فلز را کنار گذاشته بودند، دوباره بدنه فلزی را احیا کرد. چه عاشق این طراحی‌ها بودید و چه از آن‌ها متنفر، آن‌ها همیشه موضوعی برای صحبت کردن به شما می‌دادند.

سامسونگ و گوگل؛ حرکت در مسیرهای امن‌ تر و محافظه‌کارانه

به همین دلیل است که از دست دادن وان پلاس حسی فراتر از، از دست دادن یک برند معمولی گوشی هوشمند دارد. امروز به سامسونگ نگاه کنید؛ گوشی‌های گلکسی آن‌ها فوق‌العاده باکیفیت هستند و من واقعاً فکر می‌کنم که آن‌ها جزو بهترین گوشی‌های اندرویدی موجود برای خرید هستند. اما آن‌ها در عین حال بسیار قابل‌پیش‌بینی شده‌اند. هر نسل جدید شبیه به یک بهبود جزئی و محتاطانه نسبت به نسل قبلی است.

گوگل نیز کار مشابهی را با گوشی پیکسل انجام داده است. نوار دوربین به یکی از شناخته‌شده‌ترین المان‌های طراحی گوشی تبدیل شده است و هر پیکسل جدید به سادگی بر روی همان هویت ساخته می‌شود. هیچ ایرادی در هیچ‌کدام از این رویکردها وجود ندارد. در واقع، ثبات در طراحی بخشی از چیزی است که هر دو برند را موفق می‌کند. اما ثبات به‌ندرت شما را شگفت‌زده می‌کند. وان پلاس این کار را می‌کرد؛ این شرکت مدام مواد، ساختار بدنه، بافت‌ها، چیدمان دوربین و حتی نحوه کارکرد دوربین‌ها را تغییر می‌داد. شما هرگز نمی‌دانستید گوشی بعدی وان پلاس چه شکل و شمایلی خواهد داشت و این ویژگی چیزی است که بازار اندروید دیگر بهره زیادی از آن ندارد.

خداحافظی با ریسک‌ پذیرترین برند بازار اندروید

بازار گوشی‌های اندرویدی در ایالات متحده و اروپا به مسیر خود ادامه خواهد داد. سامسونگ متوقف نخواهد شد و گوگل به پیشبرد گوشی‌های پیکسل ادامه می‌دهد. مردم به خرید هر دو ادامه خواهند داد و دلیل خوبی هم برای این کار دارند؛ چرا که آن‌ها دو مورد از بهترین گزینه‌ها در بازار هستند.

اما من همچنان دلم برای برندی که از کمی ماجراجویی و سرگرمی ترسی نداشت، تنگ خواهد شد. این همان شرکتی است که به ما قاب‌های سنداستون، کاورهای بامبو، بدنه‌های سرامیکی، گوشی‌های چرمی، ساختار یکپارچه فلزی، دوربین‌های سلفی پاپ‌آپ، دوربین‌هایی که در صورت عدم استفاده ناپدید می‌شدند و بافت‌هایی را هدیه داد که انگار از شما می‌خواستند گوشی را فقط برای لمس کردن آن‌ها بردارید. مطمئناً همه تجربه‌های این شرکت موفقیت‌آمیز نبودند. برخی از طراحی‌ها نظرات را دوقطبی کردند، در حالی که برخی دیگر بیش از حد بلندپروازانه به نظر می‌رسیدند. اما این دقیقاً همان چیزی بود که وان پلاس را خاص می‌کرد. این برند در زمانی که دیگران از بازی در مسیر امن خوشحال بودند، به امتحان کردن ایده‌های جدید ادامه داد. و به همین دلیل است که خروج آن از آمریکا و اروپا فراتر از خروج یک شرکت ساده از بازار است. اندروید تنها یک نام دیگر را در قفسه فروشگاه‌ها از دست نداده است؛ بلکه یکی از معدود برندهایی را از دست داده که هنوز باور داشتند گوشی‌های هوشمند می‌توانند شخصیت منحصر‌به‌فرد خود را داشته باشند.