آیا سیارکی ۲۰۰ برابر بزرگتر از قاتل دایناسورها به شکوفایی حیات در زمین اولیه کمک کرده است؟

برخورد سیارکی S2 به زمین در 3.26 میلیارد سال پیش، به جای نابودی حیات، ممکن است به شکوفایی آن کمک کرده باشد! این سیارک غول پیکر با ایجاد سونامی و به هم زدن رسوبات اقیانوس، باعث افزایش موجوداتی شده که از آهن و فسفر تغذیه می‌کنند. این مطالعه نشان می‌دهد که برخوردهای سیارکی در اوایل حیات روی زمین ممکن است فواید داشته و به شکوفایی حیات کمک کرده باشند.

برخورد سیارکی S2 به زمین

به گزارش زوم تک از وبسایت علمی Science Focus، بر اساس مطالعه اخیر تیمی از زمین شناسان، یک سیارک غول پیکر به نام S2 که 3.26 میلیارد سال پیش به زمین برخورد کرده است، ممکن است به جای نابودی حیات، به شکوفایی آن کمک کرده باشد.

این برخورد سیارکی برای اولین بار در سال ۲۰۱۴ کشف شد.

تصور می‌شود که این سنگ فضایی در ابتدا حدود ۴۰ تا ۶۰ کیلومتر (۲۵ تا ۳۷ مایل) عرض داشته و جرم آن ۲۰۰ برابر بیشتر از سیارکی بوده که دایناسورها را کشته است.

تیمی از زمین شناسان به رهبری نادیا درابون از دانشگاه هاروارد، با جمع آوری دقیق نمونه‌هایی از کمربند سبز باربرتون آفریقای جنوبی، این برخورد را مورد بررسی قرار دادند.

این تیم با استفاده از چکش و اسکنه، نمونه‌های سنگی را با فاصله چند اینچ از یکدیگر جمع آوری کردند و سپس آنها را برای تجزیه و تحلیل لایه‌های رسوبی که قبل، در حین و پس از برخورد سیارک S2 قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار دادند و یک جدول زمانی از وقایع تهیه کردند.

سیارک S2 چگونه بر حیات روی زمین تأثیر گذاشت؟

این بررسی نشان داد که این شهاب سنگ به اندازه کافی گرما تولید کرده است که لایه سطحی اقیانوس به جوش آمده و مقدار زیادی گرما را در جو آزاد کرده است.

شوک ناشی از برخورد باعث ایجاد سونامی عظیمی شده و رسوبات را از کف اقیانوس به هم زده است.

درابون می‌گوید: “خودتان را تصور کنید که در ساحل کیپ کاد، در یک قفسه آب کم عمق ایستاده اید. این یک محیط کم انرژی و بدون جریان‌های قوی است. سپس ناگهان یک سونامی غول پیکر از کنار شما عبور می‌کند و کف دریا را از بین می‌برد.”

همانطور که آب در سراسر منظره حرکت می‌کرد، به طور مشابه سطح را پاره می‌کرد. وقتی موج فروکش کرد، تمام این مواد ویران شده در سراسر منظره ته نشین می‌شدند.

این تخریب هر جانور بزرگی را که روی سیاره زندگی می‌کرد از بین می‌برد.

خوشبختانه سه میلیارد سال پیش که این برخورد رخ داد، زمین عمدتا توسط موجودات تک سلولی که بسیار مقاوم‌تر هستند و به سرعت بهبود می‌یابند، مسکونی بود.

در واقع، تیم درابون شواهدی از افزایش موجوداتی که از آهن و فسفر تغذیه می‌کنند پیدا کردند که نشان می‌دهد برخورد سیارک S2 در واقع به برخی از اشکال حیات روی زمین کمک کرده است.

احتمالا این موجودات از آهن به هم زده شده از اقیانوس یا استخراج شده از زمین توسط موج جزر و مدی تغذیه می‌کردند.

درابون می‌گوید: “ما به وقایع برخورد به عنوان فاجعه بار برای حیات فکر می‌کنیم. اما آنچه این مطالعه برجسته می‌کند این است که این برخوردها برای حیات، به ویژه در اوایل، فواید داشته و این برخوردها ممکن است در واقع به حیات اجازه شکوفایی داده باشند.”