همراهان هوش مصنوعی درون بازی (In-game AI companions) در حال حاضر بیشتر برای کمک به پیگیری اهداف بازی و یاری رساندن در مراحل دشوار حضور دارند؛ اما پژوهشگران معتقدند این محدودیت، هدر دادن ظرفیت یک دوست خوب است. از تشخیص ناامیدی پس از شکستهای پیاپی گرفته تا تشویق بازیکنان به استراحت، محققان شخصیتهایی را در بازیها تصور میکنند که فراتر از اتفاقات روی صفحه نمایش را درک میکنند.
به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از وبسایت دیجیتال ترندز (Digital Trends)، پژوهشگران دانشگاه نورثایسترن لندن (Northeastern University London) مطالعهای داوریشده منتشر کردهاند که بر اساس گزارش رسانه Northeastern Global News، استدلال میکند این شخصیتهای مجازی میتوانند علاوه بر نحوه بازی کردن شما، مراقب احساساتتان نیز باشند.
ملیکا وفافر (Melika Vafafar)، پژوهشگر دکتری علوم کامپیوتر در این دانشگاه، در این باره گفت: «ما استدلال میکنیم که هوش مصنوعی تعبیهشده در بازی میتواند از سلامت عاطفی و روانی کاربران در محیط بازیها حمایت کند.»
یک همراه هوشمند و حامی در بازی دقیقاً چه کاری انجام میدهد؟
در حال حاضر، دستیارهای هوشمند در بازیهایی مانند Where Winds Meet و پابجی بتلگراندز (PUBG: Battlegrounds) بیشتر برای به حرکت درآوردن شما، همراهی در مسیر و ارائه راهنماییهای ساده وجود دارند. اما این مقاله پژوهشی تصویری بسیار پرحرفتر و تعاملیتر را ترسیم میکند: همراهی که با شما گفتوگو میکند، شما را بین جلسات مختلف بازی به خاطر میسپارد، متوجه گرفتگی و تغییر لحن صدایتان میشود و وقتی یک جلسه بازی بیش از حد طولانی شود، به شما پیشنهاد میدهد که بازی را تمام کنید و به استراحت بپردازید.
![]()
حسگرهای موجود در یک دسته بازی (کنترلر) ممکن است عرق کردن و مرطوب شدن کف دستها را که میتواند نشانهای از استرس باشد، ثبت کنند. با این حال، پژوهشگران پا را از این هم فراتر میگذارند.
وفافر در ادامه توضیح داد: «همراهان هوش مصنوعی از طریق سیگنالهای مغزی، رسانایی پوست یا ردیابی چشم میتوانند درک کنند که بازیکنان چگونه بازی را به صورت فیزیولوژیکی تجربه میکنند و احساسات خود را در طول آن بروز میدهند.»
آیا استودیو های بازی سازی باید مسئولیت سلامت روان شما را بر عهده بگیرند؟
همه با این ایده موافق نیستند. تراویس گیلی (Travis Gilly)، مدیر اجرایی بنیاد غیرانتفاعی «هوش مصنوعی با ایمنی واقعی» (Real Safety AI Foundation) در ایالت ایلینوی که بر آسیبهای هوش مصنوعی تمرکز دارد، به این نشریه گفت که استودیوهای بازیسازی افراد مناسبی برای انجام این کار نیستند.
او تصریح کرد: «استودیویی که یک بازی را با هدف سرگرمکننده بودن میسازد، هیچ تخصصی در زمینه سلامت روان ندارد و قرار نیست هزینهای برای تحقیقات و آزمایشهای لازم جهت اجرای درست و ایمن این موضوع بپردازد.»

تاریخ و سوابق قبلی نیز حق را به او میدهد. چتباتهایی که با هدف تسکین و همدلی ساخته شدهاند، از جمله Replika و Wysa، میتوانند در کوتاهمدت احساس تنهایی را کاهش دهند؛ اما یک مطالعه مجزا در دانشگاه نورثایسترن الگوهای تاریکتری را کشف کرده است: وابستگی شدید کاربران، عمیقتر شدن علائم روانی و بروز رفتارهای خودآزاری.
امی باسی (Amy Bussey)، رئیس بخش تحلیل و بینش در مؤسسه خیریه بازیهای جوانان Ygam، نیز اظهار داشت که تشخیص تفاوت میان سرگرمی، معاشرت اجتماعی و حمایت عاطفی روزبهروز دشوارتر میشود و مرزهای میان آنها «به طور فزایندهای در حال محو شدن است».
هیچیک از این فناوریها قرار نیست فردا منتشر شوند و وفافر این مقاله را «یک تلنگر و ایدهپردازی درباره آنچه این ابزارها میتوانند در آینده به آن تبدیل شوند» توصیف میکند. با این حال، دفعه بعدی که یک شخصیت در بازی از شما پرسید حالتان چطور است، ممکن است واقعاً به دنبال شنیدن پاسخ شما باشد.




نظرات در مورد : همراهان هوش مصنوعی در بازی های ویدیویی به زودی به سیستم حمایت عاطفی گیمرها تبدیل میشوند