من کاربر گوگل پیکسل هستم و از اینکه تستر رایگان کیفیت محصولات گوگل باشم خسته شده‌ام!

جعبه‌گشایی یک گوشی هوشمند پرچمدار در گذشته شبیه یک فرمول حل‌شده بود؛ شما هزینه زیادی می‌پرداختید، کارت اعتباری خود را می‌کشیدید و یک سخت‌افزار کاملاً آماده و نهایی تحویل می‌گرفتید که می‌توانست بدون داغ شدن شدید و افت عملکرد، از پس نیازهای روزمره برآید.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از دیجیتال ترندز، ماه گذشته، زیر نور مستقیم خورشید و در دمای ۴۵ درجه سانتی‌گراد، همسرم گوشی ۱۰۰۰ دلاری پیکسل ۱۰ پرو (Pixel 10 Pro) خود را جلوی دریچه کولر خودرو گرفته بود تا سیستم مسیریابی گوگل مپس (Google Maps) در میان راه به دلیل دمای بالا خاموش نشود! این گوشی در حال پردازش گرافیک سه‌بعدی سنگین یا خروجی گرفتن از ویدیوهای 8K نبود؛ فقط مسیرهای مسیریابی GPS را دنبال می‌کرد و هم‌زمان یک پادکست پخش می‌کرد—کاری عادی و روزمره که آیفون ۱۵ سه ساله من بدون کوچک‌ترین فشاری انجام می‌داد. جالب اینجاست که در نهایت گوگل مپس ما را به آدرس اشتباهی هم برد!

نگه داشتن یک گوشی هوشمند جلوی دریچه کولر خودرو فقط برای جلوگیری از خاموش شدن ناشی از حرارت بالا، حقیقت تلخی را درباره استراتژی موبایلی گوگل برملا می‌کند: خریداران اولیه، محصولات نهایی را خریداری نمی‌کنند. به نظر می‌رسد به عنوان یک دارنده گوگل پیکسل، ما در حال سوبسید دادن و تامین مالی آزمایش‌های سخت‌افزاری و تراشه‌های گوگل در دنیای واقعی هستیم، بدون اینکه بابت این آزمایش‌ها و تستر بودن، حقوقی دریافت کنیم!

تاوان سنگین داغ شدن گوشی؛ تاوان زیستن در لبه فناوری جدید

بله، من آن را یک تاوان سنگین می‌نامم. اهالی سیلیکون ولی عاشق موعظه درباره هوش مصنوعی روی دستگاه (On-Device AI) هستند؛ هوش مصنوعی اینجا، هوش مصنوعی آنجا! در حالی که به ما گفته می‌شود واحدهای پردازش عصبی محلی (NPU) و معماری‌های سفارشی سیستم روی چیپ (SoC) آینده رایانش شخصی را شکل می‌دهند، در دست مصرف‌کنندگان، این ادعای بزرگ به گوشی هوشمندی تبدیل می‌شود که در هنگام وب‌گردی ساده در شبکه‌های اجتماعی روی شبکه وای‌فای یا استفاده عادی از دوربین، به راحتی دمایش از ۴۳ درجه سانتی‌گراد (۱۰۹ درجه فارنهایت) عبور می‌کند.

انجمن‌های گفتگو در ردیت (Reddit) و کانال‌های پشتیبانی رسمی گوگل، تصویری یکنواخت و چندنسلی از این مشکل ارائه می‌دهند. کاربران به‌طور مداوم از مشکلات داغ شدن شدید شکایت دارند که تمام تاریخچه سخت‌افزاری این خانواده را در بر می‌گیرد:

• سه سال پیش، یکی از کاربران اشاره کرد که پیکسل ۷ او «حتی هنگام انجام کارهای معمولی به شدت داغ می‌شود»، در حالی که کاربر دیگری گزارش داد پیکسل 6a او «بدون انجام هیچ کاری درون جیب داغ می‌شود».
• یک سال بعد، کاربر دیگری شکایت کرد که «تنها ورود به اینستاگرام باعث داغ شدن بیش از حد گوشی می‌شود» و کاربر دیگری دید که پیکسل ۹ پرو ایکس‌ال او در طول یک تماس تصویری ساده ۱۰ دقیقه‌ای با Google Meet «به طرز وحشتناکی داغ شده است».
• این الگو در سخت‌افزارها و تراشه‌های مدرن‌تر نیز ادامه دارد. یکی از کاربران دمای سطح گوشی را «بالای ۴۳ درجه سانتی‌گراد فقط در استفاده معمولی روی وای‌فای» ثبت کرد و این سوال را مطرح کرد: «چطور است به جای افزودن این همه قابلیت‌های بی‌پایان و غیرضروری هوش مصنوعی، بالاخره مشکل داغ شدن بیش از حد را حل کنید؟»
• پس از به‌روزرسانی اندروید ۱۷ (Android 17)، کاربر دیگری گزارش داد که پیکسل ۱۰ پرو او «فوق‌العاده داغ شده و هنگام بازی به شدت با افت فریم و افت عملکرد حرارتی مواجه می‌شود»، در حالی که کاربر دیگری فاش کرد پیکسل ۹ پرو ایکس‌ال او «بلافاصله پس از یک آپدیت نرم‌افزاری در یک روز ابری به طور تصادفی داغ شد و برد اصلی آن سوخت».

اسناد داخلی افشاشده گوگل که پیش‌تر توسط رسانه Android Authority منتشر شد، نشان می‌دهد که داغ شدن بیش از حد (Overheating) و تخلیه سریع باتری ناشی از آن، نزدیک به ۲۸ درصد از تمام دیدگاه‌های منفی خریداران و مرجوعی‌های کالا را تشکیل می‌دهد. تست دیگری روی پیکسل ۹ پرو ایکس‌ال نشان داد که افت عملکرد ناشی از حرارت (Thermal Throttling) باعث کاهش بیش از ۵۰ درصدی توان گوشی می‌شود. اکنون تنها یک سوال باقی می‌ماند: گوگل، واقعاً داری چه کار می‌کنی؟

وقتی آستانه‌های ایمنی داخلی یک گوشی به‌طور مداوم ضبط ویدیو توسط دوربین را متوقف می‌کنند، روشنایی صفحه نمایش را تا سطوح غیرقابل خواندن کاهش می‌دهند یا دیتا موبایل را در فضای باز غیرفعال می‌کنند، طراحی سخت‌افزار گوگل در اولین و اصلی‌ترین وظیفه خود شکست خورده است. و این‌ها فقط گزارش‌های خبری نیستند؛ من خودم با پیکسل 9a با آن مواجه شدم و سپس همان مشکل را در پیکسل ۱۰ پرو به چشم دیدم.

آپدیت‌ های نرم‌افزاری گوگل؛ بازی رولت روسی با استقامت گوشی!

محدودیت‌های سخت‌افزاری تنها نصف ماجرا هستند. دومین تاوان خرید گوگل پیکسل هر چند ماه یک‌بار در قالب به‌روزرسانی‌های سیستم از راه می‌رسد. در حالی که ارتقاهای اصلی سیستم‌عامل باید حس تازه‌سازی نرم‌افزاری را القا کنند، نصب جدیدترین نسخه‌های اندروید روی تراشه‌های تنسور (Tensor) معمولاً شبیه تاس انداختن روی ثبات سیستم است.

پس از آپدیت اندروید ۱۷، کاربران در ردیت افت شدید عملکرد ناشی از حرارت ظرف ۳۰ دقیقه بازی معمولی، قفل شدن صفحه سیاه و افت فریم شدید را در پرچمداران ۱۰۰۰ دلاری مانند پیکسل ۱۰ پرو ثبت کردند. یکی از کاربران گزارش داد که برد اصلی پیکسل ۹ پرو ایکس‌ال او پس از آپدیت نرم‌افزاری به طور کامل سوخت و ۶۰۰ دلار هزینه تعمیر روی دستش گذاشت و او را مستقیماً به سمت خرید محصولات سامسونگ سوق داد.

اعضای انجمن‌های کاربری به‌طور مداوم به کاربران کلافه پیشنهاد می‌کنند تا پردازش‌های پس‌زمینه هوش مصنوعی جمینای (Gemini) را خاموش کنند، اسکن بلوتوث و وای‌فای را غیرفعال کنند یا تنظیمات شبکه را به 4G/LTE کاهش دهند تا دمای سطح گوشی در حد اتاق باقی بماند! وقتی راهکار پیشنهادی برای یک گوشی ۵G مبتنی بر هوش مصنوعی، خاموش کردن ۵G و غیرفعال کردن ویژگی‌های پس‌زمینه آن است، فلسفه ساخت چنین محصولی کاملاً مضحک می‌شود.

بهانه «پیکسل یک گوشی گیمینگ نیست» دیگر تکراری و تاسف‌ بار است

در هر تاپیک و انجمنی که درباره افت عملکرد تراشه‌های تنسور صحبت می‌شود، یک جمله تکراری به چشم می‌خورد: «فقط یادآوری می‌کنیم که دستگاه‌های گوگل پیکسل گوشی گیمینگ نیستند!» و این دقیقاً همان چیزی است که من با آن مشکل دارم—تحریف انتظارات مصرف‌کننده. هیچ‌کس که یک پرچمدار استاندارد ۱۰۰۰ دلاری می‌خرد، انتظار عملکردی در حد یک کامپیوتر گیمینگ قدرتمند ندارد.

اما وقتی دستگاهی با قیمت ۱۰۰۰ دلار نرخ فریم را در بازی‌هایی مثل PUBG و Call of Duty کاهش می‌دهد، آنتن‌دهی شبکه موبایل را در هوای گرم از دست می‌دهد یا پس از یک آپدیت نرم‌افزاری ساده از کار می‌افتد، استفاده از بهانه «گیمینگ نبودن» نوعی فریبکاری شرکتی است.

دستگاه‌های رقیب که از تراشه‌های کوالکام (Qualcomm) یا اپل (Apple) استفاده می‌کنند، بار کاری سنگین را بدون تبدیل کردن قاب پشتی خود به بخاری جیبی مدیریت می‌کنند. گوگل با اتکا به لیتوگرافی‌های ضعیف‌تر برای ساخت تراشه‌های تنسور و شتاب‌زدگی در تزریق ویژگی‌های هوش مصنوعی مولد به آپدیت‌های روزمره سیستم‌عامل، اکوسیستمی نرم‌افزاری ساخت که فرسنگ‌ها از ظرفیت حرارتی سخت‌افزار خودش جلوتر است.

اگرچه پردازش تصویر دوربین و سادگی نرم‌افزار گوگل هنوز در زمره بهترین‌های این صنعت قرار دارد، اما وقتی برنامه دوربین به دلیل ۲۰ دقیقه مسیریابی در صندلی مسافر دچار کندی شده و بسته می‌شود، این مزایا دیگر ارزش کاربردی ندارند.

آیا سری گوگل پیکسل ۱۱ می‌تواند مشکلات حرارتی را حل کند؟

اکنون تمام نگاه‌ها به سمت سری گوگل پیکسل ۱۱ (Google Pixel 11) دوخته شده است که با جدیدترین تراشه تنسور جی ۶ (Tensor G6) معرفی شده است؛ اما انتظارات خود را کنترل کنید. این بار، بخش تراشه‌سازی گوگل (gChips) با تنسور G6 به دنبال قدرت بنچمارک خام و آتشین نیست؛ در عوض، آن‌ها به سمت افزایش کارایی حرارتی و کاهش اندازه تراشه رفته‌اند تا مستقیماً آن آمار شوم ۲۸ درصدی مرجوعی کالا را هدف قرار دهند.

اگر گوگل بتواند در نهایت مدیریت حرارتی را به خوبی انجام دهد و دست از معامله با مشتریان پرداختی به عنوان تستر‌های بدون حقوق بتا بردارد، پیکسل ۱۱ ممکن است واقعاً به وعده پرچمدار بودن خود عمل کند. تا آن زمان، هیچ مقدار از شعبده‌بازی‌های هوش مصنوعی نمی‌تواند گوشی هوشمندی را که در یک بعدازظهر گرم داغ می‌شود، خنک کند. با این حال، باید منتظر بمانیم و ببینیم پیکسل ۱۱ در دنیای واقعی و در بررسی‌های کامل چه عملکردی از خود نشان می‌دهد.

به نظر من، اعتبار سخت‌افزاری بر پایه پایداری و ثبات ساخته می‌شود، نه نوآوری‌های لحظه‌ای. تا زمانی که گوگل کارایی حرارتی واقعی، معماری خنک‌کننده مدرن و تراشه‌های باثبات را بر ارائه شتاب‌زده ویژگی‌های هوش مصنوعی بهینه‌نشده اولویت ندهد، خرید یک گوشی پیکسل در زمان عرضه همچنان یک ریسک بزرگ است. خریداران به دنبال یک دستیار جیبی نیستند که برای تمام کردن یک تماس تلفنی ساده به نسیم خنک نیاز داشته باشد—ما فقط یک گوشی پرچمدار می‌خواهیم که بدون مشکل کار کند.