مایکو (Mico) مایکروسافت از راه رسید: آیا چهره جدید Copilot، خطر روابط پاراسوشال با هوش مصنوعی را افزایش می‌دهد؟

مایکو (Mico): چهره «انسان-محور» جدید Copilot

مایکروسافت در حال رونمایی از چهره‌ای جدید برای هوش مصنوعی خود است و نام آن مایکو (Mico) است. این شرکت دیروز این آواتار جدید و انیمیشنی شبیه به یک حباب (blob-like) را برای حالت صوتی Copilot به عنوان بخشی از برندسازی مجدد «انسان-محور» تلاش‌های هوش مصنوعی Copilot مایکروسافت معرفی کرد.

هدف مایکروسافت: «عمیق‌ تر کردن ارتباط انسانی»

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از Ars Technica، مایکروسافت نوشت، مایکو بخشی از برنامه مایکروسافت است که به این ایده اختصاص یافته که «فناوری باید در خدمت مردم کار کند.» این شرکت اصرار دارد که این تلاش «در مورد] تعقیب تعامل (engagement) یا بهینه‌سازی برای زمان نمایشگر (screen time) نیست. ما در حال ساخت هوش مصنوعی هستیم که شما را به زندگی‌تان بازمی‌گرداند. که ارتباط انسانی را عمیق‌تر می‌کند.»

بازگشت Clippy؟ مقایسه مایکو با دستیار قدیمی آفیس

مایکو بلافاصله و به طور واضح با Clippy، گیره کاغذ انیمیشنی که از دهه ۹۰ برای ارائه راهنمایی در مایکروسافت آفیس ظاهر می‌شد، مقایسه شده است. مایکروسافت با یک «ایستر اگ» (Easter egg) که می‌تواند مایکو را به یک Clippy انیمیشنی تبدیل کند، به این مقایسه دامن زده است. «جیکوب آندرو»، معاون شرکتی هوش مصنوعی مایکروسافت، در مصاحبه‌ای با The Verge شوخی کرد: «Clippy راه رفت تا ما بتوانیم بدویم. همه ما به نوعی در سایه Clippy زندگی می‌کنیم.»

از «نوشتن نامه» تا «پیدا کردن دوست»: تغییر پارادایم

اما در حالی که Clippy تلاشی برای تقویت ارتباط ما با منوهای راهنمای استریل ویندوز بود، به نظر می‌رسد مایکو بیشتر بر تقویت روابط پاراسوشال (parasocial) یا شبه‌اجتماعی متمرکز است که بسیاری از مردم در حال حاضر با مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) در حال توسعه آن هستند. تعامل مشخص با Clippy در این حد بود: «به نظر می‌رسد در حال نوشتن نامه هستید، کمکی می‌خواهید؟» در مورد مایکو، به نظر می‌رسد ایده این است: «به نظر می‌رسد دنبال یک دوست می‌گردی. کمکی از دستم برمی‌آید؟»

«فقط صدایی دیگر از مستطیل سیاه»

رابطه پاراسوشال چیست؟

اصطلاح «رابطه پاراسوشال» در دهه ۵۰ توسط دانشگاهیان برای توصیف احساس صمیمیتی که می‌تواند بین مخاطب و یک سلبریتی رسانه‌ای ایجاد شود، ابداع شد. از طریق قرار گرفتن مکرر (در معرض محتوا)، اعضای مخاطب ممکن است احساس کنند که سلبریتی را مانند یک دوست می‌شناسند، حتی اگر آن سلبریتی اصلاً آنها را نشناسد.

اینترنت و گوشی‌ های هوشمند: تشدید کننده روابط شبه‌ اجتماعی

در حالی که رسانه‌های جمعی مانند رادیو، فیلم و تلویزیون همگی می‌توانند به روابط پاراسوشال دامن بزنند، انقلاب‌های اینترنت و گوشی‌های هوشمند فرصت‌هایی را که همه ما برای احساس اینکه یک غریبه آنلاین، یک محرم اسرار نزدیک و شخصی است، به شدت افزایش داده‌اند. از شخصیت‌های یوتیوب و پادکست گرفته تا اینفلوئنسرهای اینستاگرام یا حتی وبلاگ‌نویس/روزنامه‌نگار مورد علاقه شما (سلام)، آسان است که احساس کنید ارتباط نزدیکی با افرادی دارید که هر روز محتوای آنها را آنلاین می‌بینید.

«پس از ساعت‌ها تماشای این شخصیت تیک‌تاک، به طور ضمنی به او اعتماد می‌کنم که کیفی را به من بفروشد. اعتبار: Getty Images»

همسطح شدن روابط واقعی و مجازی در گوشی هوشمند

مشاهده تمام این محتوا بر روی یک گوشی هوشمند می‌تواند تمام این رسانه‌ها و شخصیت‌های زندگی واقعی را به نوعی لجن رسانه‌ای یکدست و غیرقابل تشخیص تبدیل کند. خیلی راحت می‌توان یک پیام صوتی از شریک عاطفی خود را در همان جعبه ذهنی قرار داد که یک غریبه در پادکست درباره بازی‌های ویدیویی چت می‌کند. جولی بک در مقاله‌ای عالی در آتلانتیک درباره این پدیده می‌نویسد: «وقتی تلفن من زنگ‌ها و ویبره‌های جفت‌جویی کوچک خود را اجرا می‌کند، می‌تواند به‌روزرسانی‌هایی از افرادی که دوستشان دارم برایم بیاورد، یا هشدارهایی را به من نشان دهد که هرگز از شرکت‌های تشنه توجهم نخواسته‌ام. جدا کردن عزیزانم از جریان بی‌پایان چیزها در تلفنم نیاز به تلاش اضافی دارد.»

مایکو چگونه وارد این دنیا می‌شود؟

این دنیایی است که به نظر می‌رسد مایکو در تلاش است به آن وارد شود و Copilot را به یک رابطه نه-چندان-واقعی دیگر تبدیل کند که از طریق دستگاه تلفن همراه شما واسطه‌گری می‌شود. اما برخلاف مدل اینستاگرامی که به نظر می‌رسد هرگز نظرات شما را تایید نمی‌کند، مایکو همیشه آماده است تا با لبخندی دوستانه و صدایی گرم و آرامش‌بخش پاسخ دهد.

هوش مصنوعی که «اعتماد شما را جلب می‌کند»

خطر جعل شخصیت انسانی

رابط‌های هوش مصنوعی مبتنی بر متن در حال حاضر به طرز ترسناکی در جعل شخصیت انسانی به گونه‌ای که این نوع رابطه پاراسوشال را تشویق می‌کند، خوب هستند که گاهی اوقات نتایج فاجعه‌باری به همراه داشته است. اما افزودن چهره‌ای دوستانه و پیکسار-مانند به حالت صوتی Copilot ممکن است غرق شدن در این احساس را بسیار آسان‌تر کند که Copilot فقط یک شبکه عصبی نیست، بلکه یک شخصیت واقعی و دلسوز است—شخصیتی که حتی ممکن است شروع کنید همانطور به او فکر کنید که به عزیزان واقعی زندگی خود فکر می‌کنید.

«می‌توانی به من اعتماد کنی… چهره صادقی ندارم؟»

هدف واقعی مایکروسافت: جلب اعتماد به هر قیمت

مایکروسافت حتی اعتراف می‌کند که این، تا حدی، هدف است. این شرکت دو بار در بیانیه «هوش مصنوعی انسان-محور» خود، درباره تمایل به ساخت هوش مصنوعی صحبت می‌کند که «اعتماد شما را جلب کند.» مایکو به طور خاص «با گرمی [و] شخصیت ظاهر می‌شود» از طریق «واکنش نشان دادن مانند کسی که واقعاً گوش می‌دهد»، باعث می‌شود «مکالمات صوتی طبیعی‌تر به نظر برسند… [و] تجربه‌ای دوستانه و جذاب ایجاد می‌کند.» آندرو در مصاحبه خود با The Verge گفت که با مایکو، «تمام فناوری در پس‌زمینه محو می‌شود، و شما فقط شروع به صحبت با این گوی زیبا می‌کنید و این ارتباط را با آن می‌سازید.»

تعامل بیشتر یا ارتباط انسانی عمیق‌ تر؟

این کمتر شبیه فناوری متمرکز بر «عمیق‌تر کردن ارتباط انسانی» به نظر می‌رسد و بیشتر شبیه به نوعی فناوری است که در مورد «تعقیب تعامل یا بهینه‌سازی برای زمان نمایشگر» است. به هر حال، هوش مصنوعی که صحبت کردن با آن آسان‌تر است، هوش مصنوعی است که می‌خواهید بیشتر با آن صحبت کنید— و به طور بالقوه برای دسترسی به آن هزینه بیشتری بپردازید. اگر یک چت‌بات هوش مصنوعی با چهره‌ای گرم و دوستانه «اعتماد شما را جلب کند»، احتمال بسیار کمتری وجود دارد که به شکاکان هوش مصنوعی که آنچه را مایکروسافت «هیاهوی زیاد پیرامون هوش مصنوعی» می‌نامد، گوش دهید.

هر چه می‌خواهید درباره Clippy بگویید، اما یک منوی راهنمای مبتنی بر متن نمی‌تواند هیچ یک از این کارها را انجام دهد.

مایکو: دوستی محبوب یا مزاحمی جدید؟

مشخص نیست که آیا مایکو در نهایت به یک دوست پاراسوشال محبوب برای میلیون‌ها کاربر Copilot تبدیل خواهد شد یا بیشتر به یک مزاحم به یاد مانده به صورت کنایه‌آمیز مانند Clippy. اما این آخرین تلاش برای قرار دادن چهره‌ای زیبا و قابل اعتماد بر روی مدل‌های زبانی بزرگ نخواهد بود که لزوماً شایسته آن سطح از اعتماد نیستند. و همه ما باید نسبت به روانشناسی پاراسوشال که این تلاش‌ها می‌توانند به آن دامن بزنند، محتاط باشیم.