بخش پرفورمنس جدید اینفینیتی به واقعیت نزدیک می‌شود؛ اما نام آن چه خواهد بود؟

اگر برنامه‌ های فعلی به نتیجه برسند، یک شاسی‌ بلند QX80 نسخه Track Spec با قدرت ۶۵۰ اسب بخار، نخستین مدل از سری جدید محصولات پرفورمنس اینفینیتی (Infiniti) خواهد بود.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از (MotorTrend)، زمانی که کریستین مونیه (Christian Meunier) در ماه ژانویه به عنوان رئیس نیسان آمریکا دوباره به این کمپانی پیوست، با شاسی‌ بلند بزرگ اینفینیتی QX80 رانندگی کرد. اولین فکر او این بود: این خودرو به یک نسخه با خروجی بالا نیاز دارد و شاسی آن توانایی پشتیبانی از چنین قدرتی را دارد. یک بخش اختصاصی پرفورمنس می‌تواند برای برادر QX80، یعنی نیسان آرمادا نیز کارهای بزرگی انجام دهد؛ حتی فراتر از افزایش قدرت جزئی که در نیسان آرمادا NISMO مدل ۲۰۲۶ شاهد آن بودیم.

همکاری نیسمو و اینفینیتی برای خلق هیولاهای جاده‌ای

بنابراین نیسان اکنون قصد دارد از بخش مشهور نیسمو (NISMO) در ژاپن برای ایجاد خط تولیدی از نسخه‌های پرفورمنس جدی و قدرتمند استفاده کند که در واقع با اینفینیتی QX80 آغاز می‌شود. ما پیش از این شاهد روند فکری این موضوع بوده‌ایم، چرا که این برند لوکس با کانسپت QX80 Track Spec (با ۶۵۰ اسب بخار قدرت، ۷۵۰ پوند-فوت گشتاور و پیشرانه ۳.۵ لیتری V-6 توئین توربو) و همچنین مدل آفرودی QX80 Terrain Spec که تابستان گذشته در هفته خودرویی مونتری در پبل بیچ به نمایش درآمد، ما را هیجان‌زده کرده است. پس از آن، پروژه خودروی ۱۰۰۰ اسب بخاری QX80 R-Spec در نمایشگاه SEMA در ماه نوامبر رونمایی شد که از موتور ۳.۸ لیتری V-6 توئین توربو متعلق به افسانه ژاپنی، نیسان GT-R، بهره می‌برد.

مونیه می‌گوید در حالی که مدل R-Spec پروژه‌ای بلندپروازانه‌تر و شاید فانتزی به نظر برسد، اما نشان‌دهنده هدف اینفینیتی برای متفاوت بودن در بازار است.

آیا اینفینیتی QX80 نسخه Track Spec در سال ۲۰۲۶ عرضه می‌شود؟

مدل Track Spec اولین خودرو از خط تولید پرفورمنس جدید خواهد بود. مونیه می‌گوید این مدل می‌تواند در سال ۲۰۲۶ و قطعاً تا سال ۲۰۲۷ وارد بازار شود. او ایده تولید هر دو نسخه پرفورمنس (اسپرت) و آفرود QX80 را می‌پسندد؛ هر دو مدل در حال بررسی دقیق در شرکت هستند و هر دو برای ارتقای عملکرد خود از مسیر مهندسی نیسمو عبور خواهند کرد.

تیاگو کاسترو، معاون اینفینیتی آمریکا می‌گوید اگر این مدل‌ها به مرحله تولید برسند، خودروهایی با تیراژ پایین، قیمت بالاتر و البته سودآور خواهند بود. واکنش‌ها نسبت به کانسپت‌های معرفی شده بسیار مثبت بوده و مطالعات امکان‌سنجی اولیه به پایان رسیده است. آن‌ها اکنون در مرحله امکان‌سنجی فنی هستند، جایی که مهندسان وظیفه دارند ثابت کنند که می‌توانند جهش عملکردی عظیمی را که برای ارزشمند کردن این پروژه لازم است، به واقعیت تبدیل کنند.

قدرت مطلق یا هیچ؛ رقابت با بزرگان آلمانی

پونز پاندیکوتیرا، مدیر ارشد برنامه‌ریزی نیسان آمریکا معتقد است افزایش ۳۵ اسب بخاری نسبت به مدل استاندارد (مانند آنچه در نیسان آرمادا نیسمو دیدیم) کافی نیست. مدل‌های پرفورمنس باید خروجی موتور را دو برابر کنند تا بتوانند با محصولات قدرتمندی از برندهایی مانند مرسدس-آام‌گ (Mercedes-AMG)، بی‌ام‌و M و کادیلاک سری V رقابت کنند. بخشی از دلیل عدم موفقیت «خط پرفورمنس اینفینیتی» (IPL) در گذشته این بود که فاصله عملکردی بین نسخه‌های معمولی و پرفورمنس به اندازه کافی زیاد نبود. او بازاری برای یک QX80 با ۶۵۰ اسب بخار می‌بیند، اما برای دریافت چراغ سبز تولید، این خودرو به هندلینگ ارتقا یافته، ترمزهای قوی‌تر و سایر ویژگی‌های فنی نیاز دارد.

تصمیم‌گیری نهایی در مورد ادامه این روند احتمالاً در سال ۲۰۲۶ انجام خواهد شد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، QX80 Track Spec اولین مدلی خواهد بود که زیر چتر پرفورمنس جدید قرار می‌گیرد و می‌تواند ظرف ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از تایید، در نمایندگی‌ها باشد. اما طبق گفته پاندیکوتیرا، این اتفاق تنها در صورتی رخ می‌دهد که محصول نهایی تمام آزمایش‌ها را با موفقیت پشت سر بگذارد. او تاکید می‌کند: «همه چیز باید کاملاً درست و بی‌نقص باشد.»

نام‌گذاری جدید؛ خداحافظی با نام‌ های قدیمی

اینفینیتی هنوز فاش نکرده است که این خط تولید یا مدل‌های پرفورمنس را چه خواهد نامید، اما قطعاً آن‌ها نام‌های جدیدی خواهند داشت. آن‌ها “Beast” (هیولا) نامیده نخواهند شد و نام قدیمی “خط پرفورمنس اینفینیتی” (IPL) را نیز تکرار نخواهند کرد. مونیه به موتور ترند می‌گوید که نام قبلی به اندازه کافی جذاب نیست و معنای زیادی برای مشتریان ندارد. همچنین آن‌ها نام‌های میراثی یا مخفف‌های قدیمی را دوباره استفاده نخواهند کرد.

در عوض، مونیه لیست کوتاهی از نام‌های احتمالی دارد که شامل برخی از اسامی مورد علاقه شخصی اوست، اما او هنوز حتی آن‌ها را با تیم داخلی به اشتراک نمی‌گذارد تا بر تصمیم‌گیری مستقل آن‌ها تأثیر نگذارد.