احیای کامیون‌ های خیابانی؛ نگاهی به پیکاپ جذاب رام ۱۵۰۰ رامبل بی مدل ۲۰۲۷

کمپانی رام با معرفی خانواده سه عضوی از پیکاپ‌ های رامبل بی (Rumble Bee)، شرط‌بندی بزرگی روی بازگشت قدرتمندانه کامیون‌های خیابانی (Street Trucks) انجام داده است؛ خودروهایی که طیف وسیعی از عملکرد و قیمت را پوشش می‌دهند.

به گزارش بخش اخبار خودرو به نقل از موتورترند، در طول ۱۵ سال گذشته، پیکاپ‌های عملکردمحور و قدرتمند تقریباً بدون استثنا همگی از نوع خودروهای آفرودی بوده‌اند؛ خودروهایی مانند رپتور، TRX، ZR2، سایبربیست، TRD Pro و تریل‌هانتر. اگر در این سال‌ها پیکاپی می‌خواستید که بتواند در خیابان‌ها از دیگران سبقت بگیرد یا به سادگی متمایز از سایر خودروها باشد، احتمالاً انتخاب نهایی شما یک پیکاپ آفرودی بود.

بازگشت به دوران طلایی پیکاپ‌های اسپرت خیابانی

می‌گویند چرخه‌های مد و ترندها معمولاً ۲۰ ساله هستند؛ بنابراین از نظر تئوری، ما اکنون به نقطه‌ای نزدیک می‌شویم که پاندول بازار باید دوباره به سمت پیکاپ‌های اسپرت خیابانی نظیر جی‌ام‌سی سایکلون (GMC Syclone)، فورد F-150 لایتنینگ و دوج رام SRT-10 متمایل شود؛ همان خودروهای جذابی که در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ روی جلد مجلات خودرویی خودنمایی می‌کردند. کمپانی رام (Ram) شرط بسته که آن زمان موعود همین حالا است و این کار را با معرفی رام ۱۵۰۰ رامبل بی مدل ۲۰۲۷ (2027 Ram 1500 Rumble Bee) انجام داده است؛ خانواده‌ای از پیکاپ‌های اسپرت خیابانی که با موتورهای V-8 سوپرشارژ هلکت (Hellcat)، موتور V-8 تنفس طبیعی ۳۹۲ و موتور پایه همی (Hemi) V-8 به بازار عرضه خواهند شد.

برای بیشتر خریداران رامبل بی، موتورهای قدرتمند V-8 جاذبه اصلی خواهند بود، اما رام به طور کامل به باورهای یک پیکاپ اسپرت پایبند بوده و تلاش جدی انجام داده است تا این کامیون‌ها در پیچ‌ها و هنگام ترمزگیری، عملکردی به مراتب بهتر از یک پیکاپ سبک معمولی داشته باشند. تمام مدل‌های رامبل بی بر روی کابین کوچک‌تر چهار در Quad با قسمت بار کوتاه ۵ فوت و ۷ اینچی ساخته شده‌اند. این تغییر باعث می‌شود طول فاصله بین دو محور نسبت به مدل Crew cab با همان قسمت بار، ۱۳ اینچ کاهش یابد؛ امری که منجر به کاهش وزن، افزایش صلبیت و بهبود چابکی خودرو می‌شود. علاوه بر این، ارتفاع رامبل بی یک اینچ کمتر از مدل‌های دیفرانسیل عقب رام ۱۵۰۰ است، در حالی که از همان گلگیرهای حجیم و پف‌کرده مدل‌های آفرودی RHO و TRX بهره می‌برد که به آن پهنای خیره‌کننده ۸۸ اینچی برای پر کردن لاین خیابان می‌دهد. رام روی این تناسبات عریض، کم‌ارتفاع و کوتاه که یادآور یک ماسل کار (Muscle Car) یا خودروی عضلانی است، برای جلب توجه و جذب خریداران حساب ویژه‌ای باز کرده است.

رام ۱۵۰۰ رامبل بی SRT: ملکه کندوی رام با قدرت ۷۷۷ اسب بخار

ملکه این خانواده اسپرت، مدل Rumble Bee SRT مجهز به موتور ۶.۲ لیتری V-8 سوپرشارژ است. همانند مدل TRX که به زودی احیا می‌شود، موتور هلکت در این خودرو ۷۷۷ اسب بخار قدرت و ۶۸۰ پوند-فوت گشتاور تولید می‌کند که به ادعای رام، برای ثبت شتاب صفر تا صد باورنکردنی ۳.۴ ثانیه‌ای و طی کردن مسافت یک‌چهارم مایل در ۱۱.۶ ثانیه کافی خواهد بود. جذاب‌تر از همه این است که مهندسان سرعت نهایی ۱۷۰ مایل بر ساعت (حدود ۲۷۳ کیلومتر بر ساعت) را هدف‌گذاری کرده‌اند؛ رقمی که رامبل بی را به سریع‌ترین پیکاپ تولید انبوه تاریخ تبدیل می‌کند؛ عنوانی که در حال حاضر در اختیار دوج رام SRT-10 مدل ۲۰۰۴ با موتور V-10 قرار دارد.

تمام مدل‌های رامبل بی گشتاور خود را از طریق یک گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک و سیستم چهار چرخ متحرک دائمی منتقل می‌کنند. نگران نباشید، این خودرو هنوز هم می‌تواند لاستیک‌های عقب را به چرخش درآورد! برخلاف مدل قدیمی TRX، یک حالت دیفرانسیل عقب (RWD) نیز برای دود کردن لاستیک‌ها وجود دارد. مدل‌های SRT به چیزی مجهز شده‌اند که رام آن را «دیفرانسیل اسپول الکترونیکی» می‌نامد که چرخ‌های عقب چپ و راست را برای لانچ‌های بهتر در مسابقات درگ و برن‌اوت به یکدیگر قفل می‌کند. به عنوان یک گزینه جایگزین، دیفرانسیل لغزش محدود (LSD) نیز در اواخر دوره عرضه به صورت آپشن ارائه خواهد شد تا پاسخگوی نیاز خریداران دیوانه‌ای باشد که می‌خواهند با پیکاپ خود در پیست‌های مسابقه‌ای رانندگی کنند.

مدل SRT دارای یک حالت اختصاصی پیست (Track mode) است که در کنار سایر تغییرات کالیبراسیون، باد فنرهای پنوماتیکی را خالی می‌کند تا ارتفاع خودرو و مرکز ثقل آن را ۱.۵ اینچ دیگر کاهش دهد. رام افتخار می‌کند که مدل SRT می‌تواند در پیچ‌ها به شتاب جانبی 0.89g دست یابد؛ رقمی که با توجه به مجهز بودن رینگ‌های ۲۲ در ۱۲ اینچی آن به لاستیک‌های چهارفصل، بسیار تحسین‌برانگیز است. برای مقایسه، ریویان R1T چهار موتوره با ۱۰۵۰ اسب بخار قدرت، در تست‌های موتورترند با لاستیک‌های تابستانی میشلن Pilot Sport S 5 توانست شتاب جانبی 0.91g را ثبت کند.

لاستیک‌های عملکردی گودیر (Goodyear Eagle Sport A/S) در مدل SRT بسیار پهن هستند و سایز آن‌ها در هر چهار چرخ 325/40R22 است که پس از مدل وایپر، دومین لاستیک پهن در تاریخ این کمپانی محسوب می‌شود. اگر ادعای شتاب جانبی 0.89g در میدان تست اثبات شود، یک دستاورد واقعی برای یک پیکاپ سه تنی با لاستیک‌های چهارفصل خواهد بود. در حالی که توضیح واضحی درباره عدم توسعه لاستیک تابستانی برای این خودرو داده نشده، مارتی جاگودا، مهندس ارشد پروژه، اشاره کرد که تیم او در صورت دریافت چراغ سبز می‌تواند به سرعت یک نسخه لاستیک تابستانی را نیز آماده کند.

پکیج آیرودینامیک SRT شامل یک اسپویلر لبه‌ای یکپارچه با درب قسمت بار، یک اسپلیتر جلو که ۴.۵ اینچ از زیر سپر جلو بیرون زده و آینه‌های جانبی کوچک‌تر است که روی تمام مدل‌های رامبل بی نصب شده‌اند. زمانی که نوبت به مهار وزن و سرعت بالای مدل SRT می‌رسد، کالیپرهای ترمز شش پیستونه برِمبو (Brembo) در چرخ‌های جلو، دیسک‌های ترمزی را می‌فشارند که رام آن‌ها را به اندازه «کلاه‌های مکزیکی سمبررو» توصیف می‌کند (قطر آن‌ها ۱۶.۱ اینچ است).

خطوط رنگی نارنجی بیابانی (Desert Orange) روی نشان Rumble Bee و دوخت‌های نارنجی در سراسر کابین، کاملاً با بلوک موتور رنگ‌آمیزی شده نارنجی مدل SRT هماهنگ هستند. همانطور که از یک پیکاپ با قیمت احتمالی شش رقمی انتظار می‌رود، مدل SRT سرشار از امکانات رفاهی است. لیست تجهیزات این خودرو شامل موارد زیر است:

• سیستم صوتی حرفه‌ای هارمن کاردن (Harman Kardon) با ۱۹ اسپیکر
• بزرگ‌ترین صفحه نمایش سیستم سرگرمی رام با سایز ۱۴.۵ اینچ
• تریم داخلی فیبر کربن و پدال‌های فلزی

رامبل بی ۳۹۲: تعادل ایده‌آل میان قیمت و عملکرد

مدل Ram 1500 Rumble Bee 392 یک پله پایین‌تر از نظر قیمت و عملکرد قرار می‌گیرد، اما همان ابهت و جذابیت را حفظ کرده است. این پیکاپ اولین باری است که رام موتور ۶.۴ لیتری V-8 تنفس طبیعی را درون سینه رام ۱۵۰۰ قرار می‌دهد. این موتور با تولید ۴۷۰ اسب بخار قدرت و ۴۵۵ پوند-فوت گشتاور، شتاب صفر تا صد ۵.۲ ثانیه‌ای و زمان ۱۳.۲ ثانیه را برای مسافت یک‌چهارم مایل به ارمغان می‌آورد. البته باید اشاره کنیم که نسخه ۵۵۰ اسب بخاری موتور شش سیلندر خطی توئین توربو رام قطعاً تایم‌های سریع‌تری ثبت می‌کرد، اما آمار فروش آن کمتر از این موتور ۶.۴ لیتری V-8 می‌شد که رام اکنون آن را با نام تجاری آپاچی (Apache) معرفی می‌کند.

مدل ۳۹۲ بر روی فنرهای لول فولادی، رینگ‌های ۲۲ در ۱۰ اینچی و لاستیک‌های چهارفصل 285/45R22 همراه با دیفرانسیل باز حرکت می‌کند. یک پکیج اختیاری به نام تِرک پَک (Track Pack) که انحصاری مدل ۳۹۲ است، بسیاری از ویژگی‌های جذاب مدل SRT را به آن اضافه می‌کند؛ از جمله:

• فنرهای پنوماتیکی (سیستم تعلیق بادی)
• رینگ‌ها و لاستیک‌های عریض مدل لودر
• دیفرانسیل الکترونیکی e-spool
• ترمزهای بزرگ‌تر برمبو
• قطعات آیرودینامیکی جلو و عقب
• حالت رانندگی پیست (Track Mode) و دکمه اختصاصی لانچ کنترل

به طور جداگانه، رام اعلام کرده است که رینگ‌های ۲۰ در ۱۰ اینچی با لاستیک‌های پهن‌تر 305/50R20 نیز مدتی پس از عرضه اولیه در دسترس خواهند بود.

شما می‌توانید مدل ۳۹۲ را از روی تزئینات زرد رنگ (Prowler Yellow) روی نشان رامبل بی و داخل کابین تشخیص دهید. این مدل به صورت استاندارد با صندلی‌های پارچه‌ای (با تنظیم برقی ۱۰ حالته برای راننده) عرضه می‌شود، در حالی که پکیج Track Pack صندلی‌ها را به روکش چرم و جیر ارتقا می‌دهد. این پیشرانه میان‌رده همچنین از امکانات رفاهی متوسطی مانند صفحه نمایش مرکزی ۱۲ اینچی و سیستم صوتی با ۱۰ اسپیکر بهره می‌برد.

مدل پایه رامبل بی: اقتصادی و جذاب با موتور کلاسیک همی

مدل پایه و ورودی Rumble Bee به لطف قدرت ۳۹۵ اسب بخاری و گشتاور ۴۱۰ پوند-فوتی که توسط موتور وفادار و قدیمی ۵.۷ لیتری همی (Hemi V-8) تامین می‌شود، می‌تواند در مدت ۶.۱ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و مسافت یک‌چهارم مایل را در ۱۴.۶ ثانیه طی کند. جالب اینجاست که رام سیستم هیبریدی ملایم ۴۸ ولتی eTorque را از این مدل حذف کرده و اکنون این موتور را در یک بازآفرینی ملی‌گرایانه، ایگل (Eagle) می‌نامد. اگرچه این مدل فاقد سخت‌افزارهای عملکردی تخصصی پکیج ترک‌پک ۳۹۲ و مدل SRT است، اما از مزیت کامل استایل بدنه، ابهت عریض و ارتفاع کم تعلیق که در این پلتفرم نهادینه شده، بهره می‌برد.

پیکاپ‌های رامبل بی با موتور همی، خودروهایی ساده با صندلی‌های پارچه‌ای با تنظیم دستی و یک صفحه نمایش سرگرمی ۸.۴ اینچی هستند که بر اساس بیانیه مطبوعاتی رام، «جایگزین پخش‌کننده‌های نوار استریوی قدیمی شده است!». آپشن‌های زمان عرضه این مدل بسیار محدود بوده و به جز رنگ بدنه، تنها شامل پکیج کاربردی قسمت بار (Bed Utility package) می‌شود که سیستم روشنایی بار، پله تعبیه‌شده، لایه محافظ اسپری‌شده کف بار و گیره‌های بالایی قابل تنظیم را به خودرو اضافه می‌کند. مدل‌های پایه نیز در آینده با رینگ‌های ۲۰ اینچی سفارشی مدل ۳۹۲ و لاستیک‌های پهن‌تر قابل سفارش خواهند بود.

این سادگی ما را امیدوار می‌کند که مدل پایه رامبل بی با قیمتی منطقی در حدود ۶۰ هزار دلار به عنوان یک جایگزین اسپرت خیابانی برای مدل آفرودی ارزان‌قیمت رام یعنی وارلاک (Warlock) عرضه شود. برای اطلاع از قیمت‌های رسمی باید تا زمان عرضه منتظر بمانیم. مدل پایه رامبل بی در اواخر امسال پیش‌قراول این خانواده در بازار خواهد بود، در حالی که مدل‌های قدرتمند ۳۹۲ و SRT در نیمه اول سال ۲۰۲۷ به فروش خواهند رسید.

آیا پیکاپ‌های اسپرت خیابانی شانس موفقیت دارند؟

تیم کونیسکیس، مدیر برندهای آمریکایی استلانتیس، اعتراف می‌کند که رام با معرفی رامبل بی دست به ریسک بزرگی زده است. او در مراسم رونمایی از این خودرو به رسانه‌ها گفت: «هیچ تحقیقات بازاری به شما نخواهد گفت کاری که ما انجام می‌دهیم ایده خوبی است. این حتی یک شرط‌بندی امن هم نیست.»

اما نشانه‌هایی وجود دارد که ثابت می‌کند خودروسازان دیگر نیز دوباره در حال نگاه کردن به بازار پیکاپ‌های اسپرت خیابانی هستند. فورد با مدل‌های کامپکت ماوریک لوبو (Maverick Lobo) و F-150 لوبو در حال ارزیابی شرایط بازار بوده است؛ هرچند مدل دوم در مقایسه با رامبل بی یک تلاش بسیار کم‌رمق به نظر می‌رسد. فورد F-150 لوبو چیزی فراتر از رینگ‌های ۲۲ اینچی و تغییر جزئی ارتفاع تعلیق ارائه نمی‌دهد و تقریباً کاملاً شبیه به هر F-150 دیگری است.

کونیسکیس معتقد است که تناسبات منحصربه‌فرد رامبل بی کلید موفقیت آن خواهد بود. با این حال، هنوز مطمئن نیستیم که آیا خریداران فضای کم صندلی‌های عقب را خواهند پذیرفت یا خیر. هرکسی که برنامه‌ای برای استفاده منظم از صندلی‌های عقب داشته باشد، به خوبی متوجه کاهش چشمگیر فضای پای عقب نسبت به مدل Crew-cab رام ۱۵۰۰ خواهد شد. در مواجهه با انتخاب بین یک رامبل بی یا یکی از پنج پیکاپ آفرودی رام، می‌توان تصور کرد که بسیاری از خریداران صرفاً بر اساس اندازه کابین، مدل آفرودی را انتخاب کنند.

با تمام این اوصاف، ما بسیار خوشحال خواهیم شد اگر رامبل بی بتواند شور و هیجانی ایجاد کند که منجر به شکل‌گیری یک ترند جدید در سراسر این صنعت شود. هر چقدر هم که پیکاپ‌های آفرودی امروزی فوق‌العاده باشند، ما دوست داریم خودروهایی داشته باشیم که تمرکز عملکرد خود را دقیقاً روی همان محیط‌هایی بگذارند که بیشتر رانندگی خود را در آنجا انجام می‌دهیم؛ یعنی خیابان‌ها و اتوبان‌ها.