گوگل از پیکسل ۱۰ چه ترسی دارد؟ چرا ویژگی‌ های این گوشی هوشمند محدود شده است؟

نگاهی عمیق به محدودیت‌ های نرم‌ افزاری پیکسل ۱۰ و دلایل احتمالی گوگل

گوگل برخی از بهترین گوشی‌ های اندرویدی بازار را تولید می‌کند. مدل‌های جدید پیکسل ۱۰، ابزارهایی هوشمند و فوق‌العاده هستند که نگاهی اجمالی به آینده‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی به ما می‌ دهند. اما همه ما می‌دانیم که آنها بی‌ عیب‌ ترین گوشی‌ های بازار نیستند و ظرافت لازم را که از یک سری محصولات پرو (Pro-grade) انتظار می‌رود، ندارند. رفتار نه چندان درست با کاربران، به همین جا ختم نمی‌شود.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از Android Authority، زمانی که برای اولین بار پیکسل ۱۰ خود را راه‌اندازی کردم، به سرعت متوجه شدم که گوگل حتی نمی‌خواهد من از تمام قابلیت‌ های گوشی استفاده کنم. بسیاری از ویژگی‌ ها به صورت پیش‌ فرض محدود شده بودند و واقعاً از خودم پرسیدم که آیا اصلاً گوشی‌ ام را ارتقا داده‌ام یا هنوز از همان پیکسل قدیمی‌ ام استفاده می‌کنم؟

نمایشگر پیکسل ۱۰: تجربه‌ای که از ابتدا ناامیدکننده بود

تمامی تبلیغات، ویدیوهای یوتیوب و کلیپ‌های طعنه‌آمیز علیه آیفون، فریاد می‌زنند که گوگل چه قابلیت‌های جذابی را در جدیدترین گوشی‌های خود گنجانده است. اما وقتی شروع به استفاده از یکی از آن‌ها می‌کنید، متوجه می‌شوید بسیاری از این ویژگی‌ها به صورت پیش‌فرض غیرفعال هستند.

بزرگ‌ترین شوک زمانی به من وارد شد که برای اولین بار پیکسل ۱۰ را روشن کردم. من از پیکسل 6a به این گوشی جدید مهاجرت کرده بودم و این جابه‌جایی حس یک ارتقای بزرگ را منتقل نمی‌کرد. البته، والپیپر، تم و چیدمان صفحه اصلی من را به شکلی مشابه منتقل کرده بود، اما چیزی همچنان عجیب به نظر می‌رسید.

کار کردن با گوشی روان نبود؛ همان احساس ناخوشایند پیکسل 6a را داشت. سپس متوجه شدم: نرخ نوسازی نمایشگر روی ۶۰ هرتز تنظیم شده بود، درست مثل یک گوشی اقتصادی سه‌ساله پیکسل. بله، می‌توانید آن را با یک سوئیچ به ۱۲۰ هرتز ارتقا دهید، اما چرا از همان ابتدا یک تجربه ضعیف را ارائه دهید؟ نرخ نوسازی پایین باعث می‌شد گوشی حس یک محصول ارزان‌قیمت را القا کند و برای لحظه‌ای به این شک کردم که آیا اصلاً ارزش ارتقا به پیکسل ۱۰ را داشته است یا خیر.

محدودیت‌ های پیش‌ فرض که کاربران ناآگاه را تنبیه می‌کنند

عصبانیت بزرگ دیگر این بود که شارژ گوشی به صورت پیش‌فرض روی ۸۰ درصد محدود شده بود. من این موضوع را زمانی فهمیدم که پیکسل ۱۰ حتی بعد از ساعت‌ها روی شارژر، از ۸۰ درصد فراتر نمی‌رفت. با بررسی تنظیمات، این موضوع تأیید شد: گوگل برای من تصمیم گرفته بود که گوشی‌ام نباید با تمام ظرفیت خود یک روز کامل دوام بیاورد.

علاوه بر این، دستیار سلامت باتری گوگل که حداکثر سطح شارژ را پس از تعداد مشخصی از چرخه‌های شارژ محدود می‌کند، اکنون به صورت پیش‌فرض در تمامی گوشی‌های پیکسل فعال شده و نمی‌توان آن را غیرفعال کرد. من این محدودیت‌ها را پیدا کردم، چون به دنبال آن‌ها بودم. اکثر کاربران این کار را نمی‌کنند و اصلاً متوجه این محدودیت‌ها نخواهند شد.

و مشکل دقیقاً همین است. افرادی مثل من و شما از جزئیات و ویژگی‌های پنهان پیکسل باخبر هستیم و می‌دانیم کجا باید دنبال گزینه‌های مخفی بگردیم. اما به والدین خود فکر کنید که گوشی قدیمی گلکسی S7 خود را در یک فروشگاه اپراتور ارتقا می‌دهند، یا کسی که به مشخصات فنی اهمیت نمی‌دهد. اکثر مردم فقط از گوشی همان‌طور که ارائه شده استفاده می‌کنند. آن‌ها هرگز متوجه تجربه‌ای که به دلیل این تنظیمات پیش‌فرض از دست می‌دهند، نخواهند شد.

گوگل شاید دلایل خود را برای این تصمیمات داشته باشد، اما این پنهان‌کاری و عدم دریافت رضایت از کاربران است که بیش از همه نگران‌کننده به نظر می‌رسد.

اولویت با باتری، نه با تجربه کاربری

اگر در دنیای فناوری زندگی می‌کنید، حتماً می‌دانید که گوشی‌های پیکسل، به خصوص سری A، مشکلات جدی در زمینه کاهش سلامت باتری داشته‌اند و برخی از آن‌ها حتی دچار آتش‌سوزی شده‌اند. به همین دلیل بود که گوگل مجبور شد پچ‌های اضطراری منتشر کند، میزان شارژ را محدود کرده و تعویض رایگان باتری را ارائه دهد. به همین دلیل، گوگل اکنون دستیار سلامت باتری را به صورت پیش‌فرض در تمام گوشی‌های پیکسل، نه فقط سری A، فعال کرده است. این قابل درک است؛ هیچ کس نمی‌خواهد گوشی‌اش در شب دچار آتش‌سوزی شود. اما به دلیل همین سابقه، گوگل محتاطانه عمل می‌کند. اگر دقیق نگاه کنید، متوجه می‌شوید که بیشتر محدودیت‌های پیش‌فرض به باتری مربوط می‌شوند.

محدودیت شارژ ۸۰ درصدی، طول عمر باتری را با کاهش زمان شارژ در ۱۰۰ درصد افزایش می‌دهد و فشار روزمره روی واحد باتری را کم می‌کند. وضوح پایین‌تر، نرخ نوسازی کمتر و عدم وجود والپیپرهای AOD همگی به افزایش طول عمر باتری بین دو شارژ کمک می‌کنند. از آنجایی که گوشی‌های پیکسل هرگز در عمر باتری رکورددار نبوده‌اند، هر ذره‌ای از شارژ اهمیت دارد.

اما همه این‌ها به یک نکته اشاره دارند: ناتوانی گوگل در دستیابی به زمان کارکرد صفحه نمایش (screen-on time) مناسب از باتری‌های خود. به جای حل اساسی مشکل، گوگل به محدود کردن ویژگی‌هایی که مصرف باتری بالایی دارند روی آورده تا تصور مصنوعی از دوام ساعت‌ها کارکرد گوشی پیکسل ۱۰ را حفظ کند. مگر اینکه گوگل توضیح دیگری داشته باشد، من به همین فرضیه بسیار محتمل پایبند خواهم بود.

گوگل، عملکرد بهتری داشته باش

مشکلات باتری، دلیلی برای محدود کردن یک گوشی پرچم‌دار به روش‌هایی که اکثر خریداران حتی متوجه آن نمی‌شوند، نیست؛ به خصوص اگر این کار فقط برای بهتر نشان دادن عمر باتری انجام شود. این کار شبیه به فریب دادن کاربران است و گوگل باید برای تغییر این تصور بد تلاش کند.

راه‌حل یک چیز پیچیده نیست. در همان مرحله راه‌اندازی، از کاربر رضایت بگیرید تا افراد زمانی که گوشی‌شان در ۸۰ درصد متوقف می‌شود، گیج و غافلگیر نشوند. یا این تنظیمات را در یک اعلان دائمی پس از راه‌اندازی قرار دهید تا حداقل کاربران بدانند که چه معاوضه‌هایی به جای آن‌ها انجام شده است.

شفافیت کمک شایانی خواهد کرد؛ بسیار بیشتر از وصله‌های نرم‌افزاری پس از حادثه یا ارائه بازپرداخت پس از وقوع مشکلات. گوگل، فقط بازی گوشی‌سازی خود را بهتر کن، به جای اینکه از کاربران خود انتظار داشته باشی با گوشی‌ای کنار بیایند که نمی‌توانند از تمام پتانسیل آن استفاده کنند.

شاید، فقط شاید، مشکل اصلی را حل کنی: باتری‌های بهتری تهیه کن. اگر لازم است، با تیم کوک صحبت کن، چون به نظر نمی‌رسد آیفون‌ها اخیراً با مشکلات آتش‌سوزی باتری مواجه شده باشند. یا با دوست صمیمی خود، سامسونگ، تماس بگیر و از درس‌هایی که از فاجعه گلکسی نوت ۷ آموخته‌اند بپرس؛ اینترنت هنوز آن را فراموش نکرده است.