کانسپت جدید برانکو رودستر، ادای احترامی است به گذشته ای که شاید هیچ وقت به تولید انبوه نرسد

فورد با رونمایی از یک کانسپت جدید و جذاب از برانکو در نمایشگاه خودروی پبل بیچ، بار دیگر توجه ها را به خود جلب کرد. این خودرو که از مدل کلاسیک و کمیاب U13 برانکو رودستر سال ۱۹۶۶ الهام گرفته شده، با طراحی ساده و عاری از هرگونه سقف و در، یک بازگشت خیره کننده به ریشه های این شاسی بلند افسانه ای محسوب می شود. اگرچه فورد تاکید کرده که این خودرو تنها یک کانسپت است و برای تولید انبوه برنامه ای ندارد، اما جذابیت بی حد و حصر ان، هر بیننده ای را به این فکر وا می دارد که ای کاش این خودروی نوستالژیک به واقعیت می پیوست.

یک بازگشت نوستالژیک و جذاب: فورد برانکو رودستر مدرن

به گزارش بخش اخبار خودرو زوم تک از MotorTrend، در اوت ۱۹۶۵، جهان با خودرویی افرودی اشنا شد که به زودی به یک نماد تبدیل می شد: فورد برانکو. در ابتدا، برانکو در سه مدل بدنه مختلف عرضه می شد: U15 واگن که شبیه به نسخه های کنونی برانکو است، U14 پیکاپ نیم کابین، و U13 که یک “رودستر” بدون در و سقف بود. در طول سال ها، تنها مدل U15 واگن به عصر مدرن راه پیدا کرد و هر برانکو جدیدی با درهای قابل جدا شدن و سقف پارچه ای یا پنلی عرضه شد. اما حالا به نظر می رسد فورد در فکر احیای کمیاب ترین مدل اصلی برانکو است و یک نسخه مدرن از U13 را در هفته خودرویی مونتری در نمایشگاه پبل بیچ به نمایش گذاشته است.

چرا این خودرو به تولید نمی رسد؟

فورد صراحتا اعلام کرده که قصد تولید کانسپت برانکو رودستر را ندارد و دلایل ان کاملا واضح است. این خودرو فاقد هرگونه محافظت در برابر ضربه های جانبی، کمربند ایمنی سه نقطه ای و محافظت در برابر واژگونی است. علاوه بر این، هیچ در یا میله محافظی ندارد و حتی پشت سری صندلی های جلو نیز حذف شده است. این جزئیات کوچک، موانع بزرگی برای تولید یک خودروی ایمن و قانونی به شمار می روند. با این حال، طرفداران امیدوارند که فورد راهی برای حل این مشکلات پیدا کند تا بتوانند نسخه تولیدی این خودروی جذاب را در خیابان ها ببینند.

سادگی در عین پیچیدگی

فورد مشخص نکرده که کدام مدل برانکو را به عنوان پایه این کانسپت استفاده کرده است، اما یک نماینده فورد تایید کرد که این خودرو بر پایه یک مدل دو در پایه ساخته شده که از موتور استاندارد ۲.۳ لیتری توربوشارژ اکوبوست استفاده می کند و با یک گیربکس دستی همراه است. استفاده از این موتور استاندارد با فلسفه “افزودن با حذف” که در ساخت این خودرو استفاده شده، همخوانی دارد. این فلسفه به این معنی است که با حذف تجهیزات اضافی، به سادگی و کارایی اصلی خودرو بازگردانده شده است، حتی اگر موتور اکوبوست ان نسبت به موتور ۲.۸ لیتری اصلی U13 بسیار پیچیده تر باشد.

جزئیات نوستالژیک و طراحی منحصر به فرد

مهم ترین نکته در طراحی این رودستر، نبود درهای جلو است که دقیقا شبیه به برانکو رودستر اصلی است. از دیگر اشارات به استانداردهای طراحی دهه ۶۰ میلادی می توان به نبود پشت سری صندلی ها، تریم های نقره ای رنگ فلزی روی دستگیره ها و کنسول مرکزی اشاره کرد که البته به اندازه داشبورد تمام فلزی مدل اصلی، خشک و ناخوشایند نیستند. لاستیک زاپاس نیز به سبک کلاسیک، در پشت صندلی های جلو نصب شده است. صندلی های عقب به طور کامل حذف شده اند و فضایی شبیه به یک وانت کوچک در پشت ایجاد شده است.

چرخ ها و لاستیک زاپاس توسط شرکت Fifteen52 ساخته شده اند و با نام “انالوگ” مستقیما از چرخ های فولادی مدل ۱۹۶۶ الهام گرفته اند، اما به جای رنگ سفید کارخانه، با رنگ نقره ای براق عرضه می شوند. موکت کف خودرو نیز حذف شده و کف فلزی با همان رنگ سفید بدنه، رنگ امیزی شده است. این رنگ امیزی به داخل داشبورد و کنسول مرکزی نیز کشیده شده تا حس یکپارچگی را القا کند. در قسمت عقب، درب اصلی برانکو با یک درب بازشو به سمت پایین جایگزین شده است که لوگوی “Ford” با فونت کلاسیک روی ان حک شده است. همچنین یک ویژگی جالب دیگر، نگهدارنده پلاک چرخان است که به پلاک اجازه می دهد هنگام باز بودن درب عقب، به سمت پایین بچرخد و قابل مشاهده باشد.

عناصری که شاید به تولید برسند

با وجود اینکه بعید است کانسپت فورد برانکو رودستر ۲۰۲۵ به تولید انبوه برسد، اما دور از انتظار نیست که برخی از عناصر ان در مدل های اینده برانکو یا لوازم جانبی فورد پرفورمنس گنجانده شوند. برای مثال، می توان به نگهدارنده لاستیک زاپاس یا کیت حذف صندلی های عقب اشاره کرد. در حال حاضر نیز برخی از عناصر طراحی مدل ۱۹۶۶ در پکیج شصتمین سالگرد فورد برانکو ۲۰۲۵ قابل مشاهده هستند، اما ما همچنان امیدواریم که امکانات جذابی مانند درب عقب وانت، سپرهای فولادی ساده، چرخ های انالوگ و کف فلزی رنگ شده به عنوان یک گزینه سفارشی به خط تولید اضافه شوند.