چالش‌ های بزرگ ربات‌ های سرآشپز؛ چرا رویای اتوماسیون کامل پخت پیتزا به بن‌ بست خورده است؟

تصور اولیه در برابر واقعیت سخت آشپزخانه‌ های رباتیک

تصور اولیه از آینده صنعت فست‌فود قرار بود چیزی شبیه به این باشد: وارد رستوران می‌شوید، سفارش خود را ثبت می‌کنید و تماشا می‌کنید که یک ربات با دقت ماشینی و بی‌نقص، پیتزای شما را آماده می‌کند. با این حال در دنیای واقعی، برخی از شرکت‌هایی که وعده خودکارسازی و اتوماسیون پخت پیتزا را داده بودند، برای تبدیل این چشم‌انداز به یک کسب‌وکار پایدار و سودآور با چالش‌های جدی مواجه شده‌اند.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از دیجیتال ترندز، جدیدترین نمونه از این ناکامی‌ها به شرکت Picnic مربوط می‌شود؛ شرکتی که سیستم هوشمند و رباتیک پخت پیتزای آن در رستوران Moto Pizza واقع در سیاتل به کار گرفته شده بود. اما در ماه مه، تأمین‌کننده این فناوری ناگهان فعالیت خود را متوقف کرد و این رستوران را با دستگاه‌هایی گران‌قیمت و بدون هرگونه پشتیبانی فنی تنها گذاشت. لی کیندل (Lee Kindell)، مالک رستوران که حدود ۱۶۰ هزار دلار روی این تجهیزات کابینت‌مانند سرمایه‌گذاری کرده بود، اکنون با این تردید مواجه شده که آیا ورود به دنیای ربات‌های پیتزاپز ارزش چنین ریسک بزرگی را داشته است یا خیر.

این مشکلات نشان‌دهنده مسئله‌ای به مراتب گسترده‌تر هستند: آماده‌سازی و پخت پیتزا شاید روی کاغذ کاری ساده برای یک ماشین به نظر برسد، اما واقعیت پرهرج‌ومرج و پیچیده فرآیند آماده‌سازی مواد غذایی نشان داده که خودکارسازی آشپزخانه‌ها بسیار دشوارتر از آن چیزی است که تصورش می‌رفت.

پخت پیتزا ساده به نظر می‌رسد؛ تا زمانی که یک ربات بخواهد آن را آماده کند!

پیش از این، شرکت‌هایی مانند Zume و Pazzi تلاش‌های متعددی برای خودکارسازی فرآیند پخت پیتزا انجام داده بودند و شرکت Basil Street نیز اقدام به توسعه دستگاه‌های وندینگ خودکار فروش پیتزا کرد. با این حال، بی‌بی‌سی گزارش می‌دهد که داستان‌های موفقیت این حوزه هرگز در مقیاسی که پیش‌بینی می‌شد محقق نشده‌اند. سارا سناتوره (Sara Senatore)، تحلیل‌گر صنعت رستوران در بانک مرکزی آمریکا (Bank of America)، در این باره می‌گوید که ربات‌های آماده‌سازی غذا گاهی ناشیانه عمل می‌کنند و مواد اولیه را در جای نامناسبی می‌ریزند، در حالی که نیروی انسانی همچنان عملکردی فوق‌العاده کارآمد در پخت پیتزا ارائه می‌دهد.

با وجود این چالش‌ها، همچنان دلایل قانع‌کننده‌ای برای رستوران‌ها وجود دارد تا به تلاش‌های خود در حوزه اتوماسیون رستورانی ادامه دهند. خودکارسازی می‌تواند فرآیند تولید را سریع‌تر و یکدست‌تر کند و این امکان را به کسب‌وکارها بدهد تا با تعداد نیروی کار کمتر، به حجم بالاتری از مشتریان خدمات ارائه دهند.

کیندل این مزیت را زمانی که از دستگاه‌های شرکت Picnic در ورزشگاه T-Mobile Park (خانه تیم بیسبال سیاتل مارینرز) استفاده می‌کرد، از نزدیک لمس کرد. مجموعه‌ای که در حالت عادی به حدود ۱۰ نفر نیروی انسانی نیاز داشت، با کمک این سیستم تنها با دو کارگر اداره می‌شد. البته این به معنای حذف هشت نیروی دیگر نبود؛ بلکه آن‌ها توانستند به بخش تعامل با مشتریان، بازاریابی و نقش‌های تبلیغاتی منتقل شوند.

این تمایز می‌تواند با ادامه آزمایش رستوران‌ها با فناوری‌های خودکارسازی اهمیت روزافزونی پیدا کند؛ چرا که کسب‌وکارها نمی‌خواهند تعاملات انسانی ارزشمندی را که مشتریان انتظار دارند فدا کنند.

ربات‌ های آشپز نمرده‌اند؛ آنها هنوز برای تسخیر آشپزخانه‌ ها آماده نیستند

شواهد حاکی از آن است که این فناوری به جای محو شدن، در حال تکامل و پیشرفت است. شرکت Appetronix که یک واحد رباتیک پخت پیتزای ۲۴ ساعته را برای برند Donatos در فرودگاه بین‌المللی جان گلن کلمبوس در اوهایو راه‌اندازی کرده، در حال توسعه دستگاه‌های سریع‌تری است که قادرند تقریباً در هر دقیقه یک پیتزا آماده کنند. این شرکت در حال بررسی روش‌هایی برای توزیع سریع‌تر سس روی خمیر بوده و حتی در حال آزمایش استفاده از فناوری لیزر و اولتراسوند (امواج فراصوت) برای برش دقیق پیتزا است.

در همین حین، شرکت Miso Robotics بیش از ۳۰۰ حق اختراع و پتنت را که پیش‌تر متعلق به شرکت شکست‌خورده Zume بود خریداری کرده است؛ اقدامی که نشان می‌دهد فناوری‌های توسعه‌یافته توسط استارتاپ‌های پیشین اتوماسیون پیتزا ممکن است حیاتی دوباره پیدا کنند. با این حال، آمارهای رسمی صنعت نشان می‌دهند که انقلاب ربات‌های پیتزاپز هنوز بیشتر شبیه به یک آزمون تجربی است تا یک واقعیت فراگیر در جریان اصلی بازار. بر اساس گزارش انجمن ملی رستوران‌های آمریکا، تنها ۹ درصد از صاحبان رستوران‌ها در این کشور برای سرمایه‌گذاری روی ربات‌های رستورانی در سال ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی کرده بودند. همچنین تحقیقات روی پیاده‌سازی‌های واقعی نشان می‌دهد که هزینه‌های اولیه بسیار سنگین، دشواری‌های ادغام با سیستم‌های موجود و زمان ازکارافتادگی ناشی از تعمیر و نگهداری، همواره از موانع پایدار در این مسیر بوده‌اند. به بیان دیگر، شاید رستوران‌داران از ایده حضور ربات‌ها استقبال کنند، اما به‌کارگیری عملی آن‌ها در محیط پرحرارت آشپزخانه موضوعی کاملاً متفاوت است.

چالش بزرگ‌تر شاید این باشد که مشخص شود حضور ربات‌ها در چه بخش‌هایی واقعاً توجیه منطقی دارد. برخی از رستوران‌ها غذا خوردن را بخشی از یک تجربه اجتماعی می‌دانند و معتقدند حذف انسان‌ها می‌تواند به جذابیت این تجربه لطمه بزند؛ در حالی که برخی دیگر بیشتر به دنبال یکدستی کیفیت، سرعت بالا و تولید شبانه‌روزی هستند.

با تمام این تفاسیر، کیندل همچنان باور دارد که سیستم‌های پخت تمام‌خودکار پیتزا در نهایت به موفقیت خواهند رسید. او در مصاحبه با بی‌بی‌سی تأکید کرد: «هیچ شکی ندارم که در آینده یک ربات پیتزاپز تمام‌خودکار وجود خواهد داشت. تنها سوال این است که چه کسی اولین شرکتی خواهد بود که این فناوری را به شکل بی‌نقص به کار می‌اندازد.»