آنتی ویروس پادویش

آیا می‌توان زباله‌ های فضایی را با شلیک پرتوهای یونی از مسیر خطر منحرف کرد؟

آیا می‌توان زباله‌ های فضایی را با شلیک پرتوهای یونی از مسیر خطر منحرف کرد؟

پروژه آلباتور (ALBATOR) یک کمک هزینه چند میلیون دلاری برای مطالعه حذف بدون تماس زباله‌ های فضایی دریافت کرده است.

کانال بله زوم تکگیفت کارت

یک پروژه جدید حذف زباله‌ های فضایی قصد دارد تا زباله‌ های خطرناک فضایی را از راه دور و بدون نیاز به تماس فیزیکی، از مسیر خطر منحرف کند.

به گزارش بخش اخبار علمی زوم تک به نقل از Space.com، این طرح مفهومی که در مراحل اولیه خود قرار دارد و آلباتور (ALBATOR) نام گرفته، با بودجه ۳.۹ میلیون یورویی (۴.۶ میلیون دلار آمریکا)، در حال بررسی روش‌ های غیر جنبشی (non-kinetic) برای جابجایی زباله‌ های فضایی از مسیر ماهواره‌ها یا اجرامی مانند ایستگاه فضایی بین‌ المللی (ISS) قبل از تهدید این فضاپیماها است.

بحران ۱۴۰ میلیون قطعه زباله فضایی در مدار

بر اساس گزارش آژانس فضایی اروپا (ESA)، ممکن است تا ۱۴۰ میلیون قطعه زباله فضایی مداری به کوچکی ۱ میلی‌متر وجود داشته باشد. سیستم‌های ردیابی در سراسر جهان قطعات بزرگ‌تر را برای مشکلات احتمالی رصد می‌کنند، اما این مشکل با پرتاب ناوگان‌های جدید ماهواره‌ ها تقریباً هر هفته، به طور مداوم در حال رشد است.

در حالی که شرکت‌هایی مانند اسپیس‌ ایکس (SpaceX) تأکید می‌کنند که راه‌هایی برای جلوگیری از برخورد از طریق مانور دادن ماهواره‌ های خود دارند، خطر تصادف همچنان وجود دارد – به ویژه برای اجرام قدیمی و از کار افتاده‌ای که نمی‌توانند فعالانه از مسیر خطر دور شوند. گذشته از قوانینی که با هدف جلوگیری از ایجاد زباله در وهله اول وضع شده‌اند، کشورها و شرکت‌ها در سراسر جهان در حال اندیشیدن به راه‌هایی برای پاکسازی آنچه به جا مانده هستند.

پروژه آلباتور: حذف بدون تماس با پرتوهای یونی

نام پروژه جدید آلباتور (ALBATOR) مخففی از عبارت «ECR-Based Multicharged Ion Beam for Active Debris Removal and Other Remediation Strategies» است. همانطور که از نامش پیداست، آلباتور قصد دارد از نوعی پرتو ذرات همراه با یون‌ها (الکترون‌های باردار) برای جابجایی زباله‌ها استفاده کند، که به معنای عدم نیاز به لمس زباله در وهله اول است.

این رویکرد از روش‌های دیگری که نیازمند لمس فیزیکی جسم هستند، متمایز است. نمونه‌ها شامل تورهای گیرنده بزرگ، یا اتصال (docking) به اجرام سرگردان برای وادار کردن آن‌ها به بازگشت به اتمسفر زمین است.

سرمایه‌گذاری اروپا برای پایداری فضایی

آلباتور در ماه سپتامبر بودجه‌ای را از یک آژانس متمرکز بر کسب‌وکار وابسته به کمیسیون اروپا دریافت کرد، پروژه‌ای که ۳.۵ سال طول می‌کشد و تا فوریه ۲۰۲۹ ادامه خواهد داشت. این پروژه توسط Osmos X هماهنگ می‌شود، که یک استارت‌آپ فرانسوی با هدف ایجاد پیشرانه‌های فضایی است که وسایل نقلیه فضایی بدون سرنشین این شرکت را تا سال ۲۰۳۰ تأمین نیرو خواهد کرد.

دانشگاه‌هایی در اسپانیا و آلمان به همراه شعبه لوکزامبورگ NorthStar (نورث‌استار)، شرکتی مستقر در مونترال کانادا که محصولات آگاهی موقعیتی فضایی ارائه می‌دهد، در آلباتور مشارکت دارند.

مقامات NorthStar ماه گذشته در بیانیه‌ای با برجسته کردن مشارکت خود اظهار داشتند: «با اجتناب از خطرات ذاتی ناشی از گرفتن یا اتصال، پروژه [آلباتور] قصد دارد راه‌حلی امن‌تر و همه‌کاره‌تر برای یکی از بزرگترین چالش‌های پیش روی پایداری فضایی ارائه دهد: تکثیر زباله‌ ها در مدار زمین.»

آلباتور به عنوان بخشی از برنامه مراحل اولیه «European Innovation Council Pathfinder» تأمین مالی شد که هدف آن شناسایی و پشتیبانی از «پروژه‌های فناوری عمیق (deep-tech) پیشگامانه، با درجه بالایی از جاه‌طلبی علمی و فناورانه و ریسک—و پتانسیل ایجاد بازارهای جدید» است. تاریخ پرواز برای یک نمایشگر فناوری آلباتور هنوز اعلام نشده است.

هشدار NOAA: نیاز به پاکسازی فضا فوری است

اما به گفته اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)، نیاز به پاکسازی تنها تسریع خواهد شد. مطالعه‌ای در ماه آوریل در «Journal of Geophysical Research» که NOAA در آن شرکت داشت، بیان کرد که تا سال ۲۰۴۰، میزان زباله‌ های ورودی به زمین از ماهواره‌ها می‌تواند با گرد و غبار ناشی از شهاب‌ سنگ‌ ها رقابت کند.

به تالارهای گفتگوی فضایی ما بپیوندید تا در مورد آخرین مأموریت‌ها، آسمان شب و موارد دیگر به صحبت ادامه دهید! و اگر نکته خبری، تصحیح یا نظری دارید، به ما در community@space.com اطلاع دهید.

 

به این پست امتیاز بدید

نظرات در مورد : آیا می‌توان زباله‌ های فضایی را با شلیک پرتوهای یونی از مسیر خطر منحرف کرد؟

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *