آیا ایجنت هوش مصنوعی می‌تواند همکار سئو در انجام کارهای روزمره باشد؟

امسال شرایط برای من به عنوان یک مدیر سئو تغییر کرد، یکی از مهمترین چاش‌های من در تیم سئو، چالش منابع انسانی و حفظ کارآموز‌هایی بود که برای آموزش آن‌ها وقت زیادی گذاشته بودم. اما در حال حاظر و زمانی که دارم این تجربه را مکتوب می‌کنم، قبل از اینکه آگهی استخدام کارآموز سئو را منتشر کنم، ترجیح می‌دهم یک بار فهرست کارهای عقب‌افتاده را  نگاه کنم. واقعاً به یک همکار جدید نیاز دارم یا کسی را می‌خواهم که هر روز چند فایل را باز کند، داده‌ها را کنار هم بگذارد و گزارشی آماده کند که دوباره خودم باید تحلیلش کنم؟ تفاوت این دو برای من مهم شده است، چون گاهی مسئله‌ای را با استخدام حل می‌کنیم که هنوز درست تعریفش نکرده‌ایم.

در سئو همیشه کار برای انجام دادن وجود دارد. چند صفحه افت کرده‌اند، مقاله‌ای باید به‌روز شود، لینک‌های داخلی بعضی صفحات ناقص‌اند و گزارش آخر ماه هم مانده است. از بیرون، همه این‌ها یک چیز به نظر می‌رسند: حجم بالای کار. اما وقتی ریز می‌شویم، می‌بینیم بخشی از این شلوغی به تصمیم‌گیری نیاز دارد و بخشی به اجرای مداوم چند دستور مشخص. من نقطه ورود ایجنت هوش مصنوعی را به تیمم همین‌جا دیدم.

برای چه کاری می‌خواهیم همکار استخدام کنیم؟

اگر از همکار جدید انتظار دارم علت افت یک صفحه را بفهمد، میان چند فرصت اولویت انتخاب کند و مسئولیت نتیجه را بپذیرد، دنبال توان تحلیل هستم. اما اگر قرار است خروجی سرچ کنسول را بگیرد، صفحات دارای افت را جدا کند و برای بررسی من فهرست بسازد، جنس کار فرق دارد.

وقتی این دو را در یک شرح شغلی می‌گذاریم، ممکن است از کارآموز انتظار متخصص داشته باشیم و بعد از نتیجه ناراضی شویم. به نظرم پیش از تصمیم استخدام باید معلوم کنیم کدام کار واقعاً به تحلیل‌های انسان نیاز دارد، کدام کار قابل خودکارسازی است و کدام کار اصلاً ضرورتی ندارد.

تفاوت چت بات با یک ایجنت هوش مصنوعی چیست؟

برای من، مرز یک چت‌بات و یک ایجنت از جایی شروع می‌شود که ابزار بتواند با دسترسی و دستورالعمل مشخص، چند قدم از کار را پیش ببرد. اینکه از چت‌بات بخواهم ده عنوان پیشنهاد بدهد، با فرایندی که داده دریافت کند، آن را بررسی کند و موارد نیازمند توجه را گزارش بدهد، یکسان نیست.

مثلاً فرض کنیم می‌خواهم تغییرات صفحات مهم سایت را دنبال کنم. ایجنت می‌تواند داده‌های دو بازه را مقایسه کند، تغییرات را طبق معیار من دسته‌بندی کند و برای هر مورد، اطلاعات لازم برای بررسی را کنار هم بگذارد. در چنین سناریویی، ارزش ابزار به تعداد پاراگراف‌هایی که می‌نویسد نیست؛ به این است که وقتی گزارش را باز می‌کنم، سریع‌تر بفهمم کجا را باید بررسی کنم.

در مقابل یک ایجنت توانایی پیشبردن کار را بدون دخالت ما دارد، مثلا می‌تواند پس از برررسی سرچ کنسول (مطابق دستورالعمل داده شده) علت افت احتمالی را تشخصی دهد و اگر این افت احتمالی به دلیل فعالیت محتوایی بیشتر رقبا باشد، با بررسی محتواهای آپدیت شده، محتوای خودمان را نیز مطابق با الگوی نوشتاری تعریف شده آپدیت کند.

پیش از تربیت ایجنت باید کار خودمان روشن باشد

اینجا به نظرم سخت‌ترین بخش ماجراست. اگر خودم ندانم یک صفحه چرا باید تغییر کند، نمی‌توانم انتظار داشته باشم ایجنت با چند جمله کلی تصمیم درستی بگیرد. سپردن مسئولیت مبهم به ابزار، معمولاً خروجی مورد انتظار را فراهم نمی‌کند.

برای من، سئو از شناخت مشتری، هدف کسب‌وکار و نقشی که هر صفحه دارد شروع می‌شود. کسی که می‌خواهد پیش از طراحی وظایف ایجنت این مسیر را مرور کند، می‌تواند از این راهنمای مرحله‌به‌مرحله کمک بگیرد تا بتواند نقش‌ها و اصول سئو را برای ایجنت تعریف کند.. وقتی این مبنا روشن باشد، تشخیص می‌دهیم ابزار باید دنبال چه چیزی بگردد و کدام یافته واقعاً ارزش پیگیری دارد.

مثلاً افت کلیک یک مقاله آموزشی الزاماً اولویت بالاتری از مشکل ایندکس صفحه‌ای ندارد که برای کسب‌وکار مشتری می‌آورد. اگر فقط از ایجنت بخواهیم افت‌ها را مشخص کند، احتمال دارد فهرست کاملاً درستی بسازد که برای تصمیم امروز ما چندان مفید نباشد. دستور خوب باید منطق انتخاب را هم منتقل کند، نه فقط شکل جدول خروجی را.

از یک کار محدود شروع می‌کنم

اگر قرار باشد اولین ایجنت سئوی خودم را تعریف کنم، سراغ مدیریت تمام پروژه نمی‌روم. یک وظیفه کوچک انتخاب می‌کنم که هم تکرار می‌شود و هم می‌توانم درست یا غلط بودن نتیجه‌اش را تشخیص بدهم. مثلاً پیدا کردن صفحات مهمی که در خروجی بررسی سایت، لینک داخلی کافی ندارند.

به ایجنت می‌گویم فهرست صفحات مهم کجاست، داده لینک‌ها را از کجا بردارد، چه مواردی را کنار بگذارد و نتیجه را چطور تحویل بدهد. از او انتظار ندارم هر لینکی را خودش وارد سایت کند. ابتدا پیشنهادها را بررسی می‌کنم: آیا صفحات مبدأ واقعاً مرتبط‌اند؟ آیا لینک برای خواننده فایده دارد؟ آیا انکر پیشنهادی با جمله جور درمی‌آید؟

اگر خروجی قابل استفاده باشد، وظیفه‌اش را حالا بیشتر می‌کنم، اگر نباشد، پیش از عوض کردن مدل یا ابزار، دستورالعمل خودم را بررسی می‌کنم. شاید چیزی که برای من بدیهی است، اصلاً در تعریف کار ایجنت من نیامده باشد. تربیت ایجنت برای من همین رفت‌وبرگشت میان دستور، خروجی و اصلاح است.

زمان بازبینی را هم باید حساب کرد

معیاری که برایم اهمیت دارد این نیست که ایجنت یک گزارش را در چند دقیقه ساخته است. می‌خواهم بدانم بعد از دریافت گزارش، چقدر باید برای بررسی و اصلاحش وقت بگذارم. اگر ده دقیقه تولید خروجی، یک ساعت بازبینی ایجاد کند، هنوز نمی‌توانم بگویم بخشی از کار تیم سبک شده است یا خیر!

بعضی خطاها هم به‌راحتی دیده نمی‌شوند. ممکن است ابزار دو صفحه با هدف متفاوت را مشابه تشخیص بدهد، پیشنهاد تغییر عنوان نامناسب بدهد یا ارتباطی میان داده‌ها بسازد که وجود ندارد. به همین دلیل، در شروع کار ترجیح می‌دهم نقش ایجنت جمع‌آوری و پیشنهاد دادن باشد و اعمال تغییر بعد از بررسی انجام شود.

این محدودیت برای من بخشی از طراحی گردش کار است. همان‌طور که تمام دسترسی‌ها و تصمیم‌ها را از روز اول به همکار تازه نمی‌سپاریم، دامنه اختیار ایجنت هم باید متناسب با کیفیت عملکردش مشخص شود.

کارآموز قرار است در تیم رشد کند

مقایسه ایجنت و کارآموز وقتی اشتباه می‌شود که کارآموز را فقط مجری کارهای تکراری ببینیم. یک همکار انسانی قرار است به‌مرور پروژه را بفهمد، سؤال بهتری بپرسد، اشتباهش را بشناسد و مسئولیت بیشتری بگیرد. اگر قصد تربیت چنین نیرویی را داریم، دلیل استخداممان فراتر از انجام چند کار کوچک روزمره است.

حتی ممکن است بهترین ترکیب، حضور هر دو باشد. ایجنت اطلاعات اولیه را آماده کند و کارآموز با نظارت متخصص، آن‌ها را بررسی کند و منطق تصمیم‌ها را یاد بگیرد. البته به شرطی که ابزار به میان‌بری برای قبول کردن پاسخ‌های آماده تبدیل نشود. برای یادگیری سئو باید بتوانیم توضیح بدهیم چرا یک پیشنهاد را پذیرفته‌ایم.

اگر امروز به فکر جذب همکار سئو باشم

اگر امروز به فکر جذب همکار سئو باشم، ابتدا وظایف را دقیق‌تر می‌نویسم و یک کار تکراری را با ایجنت آزمایش می‌کنم. شاید نتیجه نشان بدهد هنوز به همان همکار نیاز دارم، اما حالا می‌دانم باید از او چه انتظاری داشته باشم. شاید هم بخشی از فشار کار برطرف شود و بتوانم استخدام را با شناخت بیشتری پیش ببرم. برای من، فایده اصلی این آزمایش همین است: تصمیم روشن‌تر درباره اینکه چه کسی را برای چه کاری وارد تیم کنم.