۴ ویژگی هیجان انگیز گلکسی واچ ۸ که نظرم را جلب کرده است

با وجود گمانه زنی ها مبنی بر اینکه سامسونگ در حال جستجو برای جایگزین های هوش مصنوعی برای گوشی های گلکسی خود است، سهام آلفابت همچنان در حال افزایش است. این خبر نشان می دهد که حتی با روی آوردن سامسونگ به گزینه های جدید، اعتماد سرمایه گذاران به آلفابت و استراتژی هوش مصنوعی آن همچنان پابرجاست.

۴ قابلیت جذاب گلکسی واچ ۸ که باعث شد بیشتر از همیشه منتظرش بمانم

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک از بت اسکوارکی، امروز عرضه گلکسی واچ ۸ سامسونگ آغاز می شود و من نیز برای بررسی مدل Watch 8 Classic به آن دسترسی پیدا کرده ام. اگرچه برای ارائه یک گزارش کامل باید کمی صبر کنید، اما در اینجا نکاتی که تا کنون از این ساعت هوشمند لذت برده ام (و البته سوالاتی که برایم پیش آمده) را با شما در میان می گذارم. من تازه وارد دنیای ساعت های گلکسی شده ام، اما پیش از این ساعت های پیکسل، اپل، گارمین و بسیاری دیگر از ساعت های تناسب اندام را بررسی کرده ام. در ادامه به اولین برداشت های من، از جمله ویژگی های مورد علاقه ام و نکاتی که مشتاقانه منتظر آزمایش آنها در روزهای آینده هستم، می پردازیم.

قاب چرخشی: سرگرم کننده، اما آیا کاربردی است؟

همانطور که سامسونگ وعده داده بود، گلکسی واچ ۸ کلاسیک با یک قاب چرخشی عرضه می شود که این چرخش به پیمایش در هر صفحه ای که در حال مشاهده آن هستید، مرتبط است. در صفحه اصلی ساعت، با چرخاندن قاب می توانید به اعلان ها یا کاشی های خود دسترسی پیدا کنید، کارهایی که در غیر این صورت با کشیدن انگشت به طرفین انجام می دادید.

چرخش قاب حس بسیار خوبی دارد: حرکت آن روان است و با کلیک های ملایم و ظریفی همراه است. وقتی آن را به پسر نوجوانم نشان دادم، او نیز تایید کرد که حس خوبی دارد، اما وقتی گفتم “و دقیقا همان کاری را می کند که با کشیدن انگشت انجام می دادید”، از خنده منفجر شد.

واقعیت این است که قاب چرخشی در تجربه کلی ساعت، چیز جدیدی اضافه نمی کند. احتمالا به این دلیل است که سیستم عامل یکسان روی تمام مدل های Watch 8 قرار دارد، اما تنها مدل کلاسیک دارای قاب چرخشی است. با این حال، به نظر می رسد این یک هدر دادن تلاش است. در ساعت هایی با دکمه و تاج، مانند ساعت های دوندگی کوروس یا سوانتو، چرخ اسکرول به شما امکان می دهد بدون برداشتن انگشتان از دکمه های سمت راست، به راحتی پیمایش کنید. اما در گلکسی واچ، پیمایش با قاب، کمتر از کشیدن انگشت روی صفحه، راحت است. حتی این ساعت یک دکمه به شکل تاج در کنار خود دارد که من دائما وسوسه می شدم آن را بچرخانم. این دکمه توسط ضربه گیرهایی احاطه شده است که مانع از قرار گرفتن انگشت شست و اشاره شما دور آن می شود، که حدس می زنم تلاشی برای کنترل این وسوسه باشد.

همچنین، جهت پیمایش برای من معکوس به نظر می رسد. پیمایش به سمت چپ (خلاف جهت عقربه های ساعت) معادل کشیدن انگشت به سمت راست است. حداقل پیمایش عمودی منطقی تر است: حرکت در جهت عقربه های ساعت شما را به پایین صفحه می برد.

دینامیک دویدن: داده هایی که واقعا معنی می دهند

بسیاری از ساعت های هوشمند امروزی، دینامیک دویدن شما را اندازه گیری می کنند: مدت زمانی که پای شما روی زمین می ماند، میزان پرش شما در هر گام و غیره. (آیا این کار را با دقت انجام می دهند؟ من چندان مطمئن نیستم، اما این یک بحث دیگر است.) ساعت پیکسل و بسیاری از ساعت های گارمین نیز این کار را به صورت معمول انجام می دهند.

گلکسی واچ ۸ اولین ساعتی است که دیده ام این داده ها را به وضوح کافی نمایش می دهد تا بتوانید بفهمید منظور آنها چیست. به نتیجه ای که پس از دویدن امروز صبح در طبیعت به دست آوردم، نگاه کنید: معیارهای نارنجی نیاز به بهبود دارند، سبزها خوب هستند و آبی ها عالی.

حتی در طول دویدن، صفحه ای وجود داشت که تقارن گام من را در زمان واقعی نشان می داد (ظاهراً خوب بود). البته ای کاش به جای “عدم تقارن” از کلمه “تقارن” استفاده می کردند. مشتاقم ببینم که این معیارها در یک دویدن سریع در جاده صاف، چقدر متفاوت خواهند بود.

مناطق ضربان قلب: شفاف و سازگار با شما

بیشتر دستگاه ها مناطق ضربان قلب شما را بدون اینکه نحوه محاسبه آنها را به شما بگویند، نمایش می دهند. و بدتر از آن، اکثر دستگاه ها مناطق شما را بر اساس فرمولی مبتنی بر سن محاسبه می کنند که برای بسیاری از افراد اشتباه است.

در Watch 8، وقتی برای اولین بار مناطق خود را دیدم، یک یادداشت کوچک در بالای صفحه وجود داشت که آنها بر اساس حداکثر ضربان قلب من هستند و این یادداشت همچنین عددی را که ساعت به عنوان حداکثر ضربان قلب من در نظر گرفته بود، نشان می داد.

پس از دویدن امروز صبح، یک اعلان دریافت کردم که تخمین حداکثر ضربان قلب من افزایش یافته است، بر اساس این واقعیت که ساعت ضربان قلب بالاتری را در طول دویدن من ثبت کرده بود. البته می دانم که این حداکثر واقعی من نیست، زیرا من یک دویدن کامل و با حداکثر توان انجام ندادم، اما دیدن اینکه ساعت به صورت فعال مناطق خود را به روز نگه می دارد و به من اطلاع می دهد، بسیار خوب بود.

واچ فیس های جذاب و هوشمند

من عاشق زیبایی شناسی خوب هستم، بنابراین البته یکی از اولین کارهایی که انجام دادم این بود که گالری واچ فیس ها را بررسی کنم. تعداد زیادی واچ فیس خوب وجود داشت، از جمله چندین واچ فیس آنالوگ با تم های آسمانی. البته من واچ فیس های دیجیتال را ترجیح می دهم، بنابراین چیزی را انتخاب کردم که زمان به وضوح قابل خواندن باشد و فضای زیادی برای نمایش داده ها داشته باشد.

بهترین قسمت این بود که پس از دویدن، یک اعلان دریافت کردم که از من می پرسید آیا می خواهم یک واچ فیس با تمرکز بر دویدن را امتحان کنم. روی “تغییر” ضربه زدم و فورا یک واچ فیس مشابه با آنچه انتخاب کرده بودم، اما با نمایش تخمین VO2max من، طول آخرین دویدن و یک دکمه برای شروع دویدن، روی ساعت ظاهر شد.

آزمایش شاخص آنتی اکسیدان: دقیق یا نه؟

البته شاخص آنتی اکسیدان را هم امتحان کردم. به نظرم این ویژگی هوشمندانه است، اما واقعا نمی دانم چقدر دقیق است. برای اینکه بفهمید رژیم غذایی شما (از نظر سبزیجات و آنتی اکسیدان ها) چقدر سالم است، ساعت را از دستتان بردارید، آن را برگردانید و انگشت شست خود را روی حسگر ضربان قلب قرار دهید. می توانید پیشرفت آزمایش را که فقط چند ثانیه طول می کشد، از طریق گوشی خود نظارت کنید.

ساعت در اصل به دنبال یک تن رنگ نارنجی در پوست شماست. هرچه نارنجی تر باشد، احتمالا بتاکاروتن بیشتری (که یک آنتی اکسیدان است) اخیرا مصرف کرده اید. هرچه بتاکاروتن بیشتر باشد، احتمالا سبزیجات بیشتری به طور کلی خورده اید. البته این یک نتیجه گیری منطقی با جهش است. ویکتوریا سانگ، در Verge، این حسگر را با یک بیسکوییت پنیر (Cheez-It) فریب داده بود.

ساعت به من گفت که شاخص آنتی اکسیدان من “بسیار پایین” است. بنابراین، ساعت من فکر می کند که باید هویج بیشتری بخورم!

چه چیزهایی را برای بررسی کامل مشتاقانه منتظرم؟

من بی صبرانه منتظرم تا قابلیت مربی دویدن را امتحان کنم. برای اینکه برنامه سطح تناسب اندام من را درک کند و تمرینات را تجویز کند، باید یک دویدن ۱۲ دقیقه ای (اساسا، یک تست کوپر) انجام دهم.

همچنین مشتاقانه منتظر آزمایش ویژگی تردمیل هستم. همیشه این موضوع من را آزار داده است که ساعت های دویدن، مانند گارمین ها، نمی توانند داده ها را از تردمیل ها برای اطلاع از سرعت شما دریافت کنند. اپل واچ دارای GymKit است که می تواند این کار را انجام دهد، اما فقط با برنامه Workout بومی کار می کند. می دانم که تردمیل های باشگاه من می توانند با ساعت های سامسونگ گلکسی همگام سازی شوند، بنابراین مشتاقم ببینم آیا سامسونگ می تواند اپل را در دسترس تر کردن این داده ها برای برنامه های بیشتر، شکست دهد.

همچنین در مورد برخی از معیارهای دیگر، مانند شاخص بار عروقی که سامسونگ اعلام کرده، کنجکاو هستم (و کمی شک دارم). یک نکته عجیب در مورد بازار پوشیدنی ها این است که شرکت ها می توانند معیارهای سلامت جدیدی را اعلام کنند که بازبین ها راهی برای اعتبار سنجی آسان آنها ندارند. من می توانم به شما بگویم که آیا یک ساعت ضربان قلب را به خوبی یک بند سینه اندازه گیری می کند، و با کمی تلاش می توانم به شما بگویم که آیا VO2max من را به خوبی یک آزمایش آزمایشگاهی تخمین می زند. اما شاخص آنتی اکسیدان من واقعا چیست؟ این چیزی است که من و شما شاید باید از دانستن واقعی آن دست بکشیم.