هیجان بی حد و مرز: تویوتا لندکروزر، 4 رانر و تاکوما در جهنم موآب

آیا تا به حال تصور کرده اید که خودروهای استاندارد کارخانه ای بتوانند از سخت ترین مسیرهای آفرود عبور کنند؟ تویوتا با لندکروزر، 4 رانر و تاکوما خود این باور را به چالش کشیده و توانایی های خارق العاده ای را در مسیر “انتقام جهنم” موآب به نمایش گذاشته است. این خبر جذاب را از دست ندهید و ببینید چگونه این خودروهای شگفت انگیز، مرزهای آفرود را جابجا می کنند!

تویوتا لندکروزر، 4 رانر و تاکوما در موآب؛ نمایش قدرت در زمین‌ های جهنمی

به گزارش بخش اخبار خودرو زوم تک از موتور ترند، مسیر آفرود “انتقام جهنم” (Hell’s Revenge) در ایالت یوتا، درست مانند پروازی با هواپیما آغاز می شود. شیشه جلوی خودرو پر از آبی آسمان می شود و جهان از پنجره های جانبی به تدریج کوچک می شود، در حالی که شما در حال بالا رفتن از یک برجستگی باریک از ماسه سنگ ناواهو هستید. این حس عجیبی در خودرو ایجاد می کند. با اینکه روی زمین سفت و با سرعت پیاده روی حرکت می کنید، اما به دلیل عدم دید به زیر لاستیک ها، مغز شما دچار وحشت وجودی می شود.

آغاز سفر در سیاره مریخ

صعود از پارکینگ منطقه تفریحی “سند فلَتس” (Sand Flats Recreation Area) شما را به منظره ای مریخی می برد که زمانی محل عبور موجودات فضایی باستانی بوده است. میلیون ها سال پیش، حتی قبل از اینکه ما با کاروانی از کامیون های 60 هزار و 70 هزار دلاری برای یک پیک نیک بعد از ظهر راهی شویم، دایناسورها از این منطقه عبور کرده و ردپای سه انگشتی از خود بر جای گذاشته اند که هنوز هم قابل مشاهده هستند.

“انتقام جهنم” نماد مسیرهای آفرود موآب است؛ چالش برانگیز، سرگرم کننده و به طرز خیره کننده ای زیبا. این مسیر بهترین مکان برای به نمایش گذاشتن توانایی های بی نظیر آفرودرهای تویوتا، یعنی 4 رانر، لندکروزر و تاکوما است. رانندگی با این کامیون ها در این مسیر، احترام واقعی را برای آنچه که یک آفرودر کاملاً استاندارد کارخانه ای می تواند انجام دهد و شما را به کجاها ببرد، به ارمغان می آورد. شما نمی توانید به مریخ پرواز کنید، اما می توانید در موآب، یوتا رانندگی کنید و این تقریباً همان حس را دارد.

غوطه ور شدن در دریاچه میشیگان

اندکی پس از شروع، مسیر به “دریاچه میشیگان” (Lake Michigan) سرازیر می شود، یک دره باریک که نام خود را از تمایل به پر شدن از آب های عمیق گرفته است. روزی که ما از آنجا عبور می کردیم، تقریباً خشک بود، دریایی از سنگ های تیز که قادر به بریدن کناره لاستیک، جویدن چرخ یا سوراخ کردن مخزن روغن هستند. هر سه کامیونی که من رانندگی کردم – یک 4 رانر TRD Off-Road، یک تاکوما تریل هانتر (Trailhunter) و یک لندکروزر – دارای دوربین های جلو بودند که از نظر تئوری باید به شما کمک می کردند تا لاستیک ها را دقیقاً در جایی که می خواهید قرار دهید. در عمل، تنها صفحه نمایش دوربین لندکروزر وضوح و کنتراست لازم برای تشخیص سایه ها و نقاط روشن که نمایانگر برجستگی های سطح هستند را داشت. 4 رانر و تاکوما از صفحه نمایش های بزرگتر 14 اینچی (در مقابل 12.3 اینچ در لندکروزر) با نسبت ابعاد مربعی عملی تر استفاده می کنند، اما کیفیت تصویر به نظر می رسید مستقیماً از یک گوشی بلک بری اوایل دهه 2000 گرفته شده است.

دقت و توانایی در مسیرهای دشوار

در این مورد، داشتن راهنمایان باتجربه که ما را از قسمت های دشوار هدایت می کردند، بی فایده نبود. بین راهنمایی های متخصصانه آنها و سخت افزار تویوتا، حقیقت این است که ما توانایی بیشتری از آنچه نیاز داشتیم، داشتیم. کاهش باد لاستیک ها و تغییر وضعیت ترانسفر کیس به 4 Low تنها کاری بود که برای غلبه بر این مسیر، که در کتاب های راهنمای موآب “دشوار” ارزیابی شده است، لازم بود. من تمام کشش و دامنه حرکتی مورد نیاز خود را بدون نیاز به قفل کردن دیفرانسیل های عقب یا قطع میله های ضد غلتش جلو داشتم.

سنگ های لغزنده ای که لغزنده نیستند

سنگ های به ظاهر “لغزنده” موآب تنها زمانی لغزنده هستند که شما یک اسب با کفش های فلزی باشید. در یک آفرودر با لاستیک های مدرن، بیشتر بخش های مسیر آنقدر صاف و چسبنده هستند که انگار توسط UDOT (اداره حمل و نقل یوتا) آسفافالت شده اند. برخی از قسمت ها حتی به دلیل رگه های تیره لاستیک و خطوط سفید روی مسیر، شبیه جاده به نظر می رسند.

این به آن معنا نیست که “انتقام جهنم” آسان است. هر ماسه ای که بین آج لاستیک و سنگ سخت قرار می گیرد، مانند تیله های کوچک عمل می کند و تویوتاها دقیقاً به اندازه کافی فضای زیرین دارند تا از پرپیچ و خم ترین مسیرها عبور کنند. برای جلوگیری از برخورد بدنه محافظت شده با لبه های پله مانند، نیاز به یک مسیر دقیقاً برنامه ریزی شده است و گاهی اوقات یک تخته سنگ کوچک به عنوان پله مورد استفاده قرار می گیرد. در جایی که شیب های تند به سطح صاف تبدیل می شوند، نمای جلویی و بکسل بندها با ماسه سنگ برخورد می کنند.

اوج گیری های باورنکردنی و کنترل هوشمند

انتقال شدت این شیب ها با کلمات یا تصاویر غیرممکن است. شیب سنج دیجیتال تویوتا در 30 درجه به اوج خود می رسد، اما 4 رانر 5 هزار پوندی، لندکروزر و تاکوما به راحتی از شیب های حتی تندتر که من برای بالا رفتن از آنها با مشکل مواجه می شدم، صعود می کنند. در حالت دنده سنگین (Low range) و دنده یک، آفرودرهای تویوتا نیروی موتور را 40 برابر می کنند. این امر باعث می شود که گاز دادن بسیار نرم و روان باشد و تفاوت بین چهار سیلندر توربو استاندارد 4 رانر TRD Off-Road که 317 پوند فوت گشتاور تولید می کند و نسخه هیبریدی در تاکوما تریل هانتر و لندکروزر که 465 پوند فوت گشتاور تولید می کند، پنهان شود.

برای لندکروزر، پایین رفتن از شیب ها چالش برانگیزتر از بالا رفتن است. پدال ترمز می تواند در هنگام تلاش برای حرکت دقیق خودرو روی یک سنگ یا پایین آمدن از یک پله حساس باشد. من برای مدت کوتاهی سیستم کرال کنترل (Crawl Control) تویوتا را فعال کردم، کروز کنترل با سرعت پایین که ترمزها و گاز را برای حفظ سرعت ثابت و تک رقمی تنظیم می کند. این سیستم دقیقاً همانطور که تبلیغ می شد کار می کند و نرم تر از پاهای من رانندگی می کند. البته تمام لذت رانندگی را نیز از بین می برد، بنابراین به سرعت کنترل را دوباره به دست گرفتم.

پاداش نهایی و بازگشت به تمدن

حدود 3 مایل در طول مسیر، به پاداش نهایی می رسید، منظره ای خیره کننده از رودخانه کلرادو، کوه های لاسال پوشیده از برف و نواری از جاده ای که آنقدر پایین تر از شماست که ماشین های روی آن شبیه مورچه به نظر می رسند. از این نقطه دید، به راحتی می توانید دلیل محبوبیت “انتقام جهنم” را نه تنها در موآب، بلکه در کل ایالت یوتا درک کنید.

ما مسیر را از همان راهی که آمده بودیم برمی گردیم. تبدیل شیب های صعودی به نزولی و بالعکس، به “انتقام جهنم” ظاهر و حسی کاملاً متفاوت می دهد. طبیعتاً، رانندگی با برعکس حالتی که شروع کردیم، به پایان می رسد. سرازیر شدن از تپه، شیشه جلو را پر از ماسه سنگ قرمز روشن می کند و شما را به کمربند ایمنی تان آویزان می کند. این هیجان یک ترن هوایی با سرعت 2 مایل در ساعت است.

بازگشت این تویوتاها به حالت جاده ای، در پارکینگ، تنها با تغییر وضعیت ترانسفر کیس صورت می گیرد. اینقدر آسان است که بین مسیر آفرود و جاده های آسفالته تغییر وضعیت داد، که همین امر فاجعه بار بودن این موضوع را دوچندان می کند که بسیاری از خودروهای آفرود مدرن به زندگی خدمت در حومه شهر محکوم شده اند. این را به عنوان تمام اثبات و تشویق مورد نیاز خود در نظر بگیرید: برای رانندگی آفرود به مکان های باورنکردنی که در غیر این صورت هرگز نمی دیدید، به یک خودروی سفارشی گران قیمت یا حتی تجربه عمیق نیاز نیست.