عینک هوشمند متا: ابزاری برای نابغه شدن یا موقعیت‌ های خجالت‌آور؟

«مارک زاکربرگ»، مدیرعامل متا، ادعا می‌کند هر کسی در آینده از عینک‌های هوشمند استفاده نکند، دچار «نقص شناختی» خواهد شد. اما برای بهره‌مندی از این هوشمندی اضافی، باید بهای اجتماعی سنگینی بپردازید.

شکست در مراسم رونمایی: هوش مصنوعی‌ ای که آبروداری نکرد

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک  ، در یکی از تماس‌ های مالی تابستان امسال، «مارک زاکربرگ» ادعای بلندپروازانه‌ای در مورد آینده عینک‌ های هوشمند مطرح کرد. او گفت که معتقد است روزی فرا می‌رسد که افرادی که از عینک‌ های هوشمند مجهز به هوش مصنوعی (به‌خصوص عینک‌های خودش) استفاده نمی‌کنند، در مقایسه با افرادی که این عینک‌ها را به چشم دارند، دچار «نقص شناختی بسیار قابل توجهی» خواهند شد. با این حال، آخرین تلاش متا برای اثبات قابلیت‌های ارتقاءدهنده انسانی پلتفرم محاسباتی چهره‌محور خود، چندان موفقیت‌آمیز نبود.

در یک سخنرانی زنده در کنفرانس توسعه‌دهندگان Connect، زاکربرگ به یک دموی محصول از عینک‌ های هوشمند جدید که به تازگی معرفی کرده بود، پرداخت. این دمو بلافاصله دچار مشکل شد. هنگامی که یک سرآشپز روی صحنه آمد تا از دستیار صوتی عینک متا بخواهد او را در یک دستور پخت همراهی کند، واژه فعال‌سازی «Hey Meta» را گفت و در همان لحظه، تمامی عینک‌ های متا موجود در سالن – صدها عینک، چرا که به تازگی بین حاضران توزیع شده بود – فعال شدند و شروع به صحبت کردند.

چرا دمو با مشکل مواجه شد؟

«اندرو باسورث»، مدیر ارشد فناوری متا (که بخش نمایشی خودش نیز دچار مشکلات فنی شده بود) در یک اینستاگرام ریل (Reel) که پس از این رویداد منتشر کرد، گفت که این اختلال به دلیل فعال شدن همزمان تعداد زیادی از نمونه‌های هوش مصنوعی متا در یک مکان بود که به طور ناخواسته منجر به حمله DDoS به خودشان شده بود. اما دموی تماس ویدیویی نیز با شکست مواجه شد و دموهایی هم که کار می‌کردند، پر از تأخیر و وقفه بودند.

هدف از این مقاله، تنها تمسخر این کنفرانس پر از ایراد Connect نیست. اما این اتفاقات عجیب، تبادلات خجالت‌آور، دستورات تکراری و گفتگوهای مصنوعی، به طور ناخواسته نشان می‌دهند که این فناوری در دنیای واقعی چقدر می‌تواند نازیبا و دست‌وپاگیر باشد.

«لئو گبی»، مدیر و تحلیلگر در CCS Insights، می‌گوید: «مشکل اصلی برای من این است که وقتی با یک دستیار هوش مصنوعی ارتباط برقرار می‌کنید و از آن می‌خواهید کاری را انجام دهد، به طور مداوم متوجه منظور شما نمی‌شود. ریسک شکست بالاست و هنوز فاصله زیادی بین آنچه به نمایش گذاشته می‌شود و آنچه در واقع به دست خواهیم آورد، وجود دارد.»

چشمانی که دنیای اطراف را می‌بینند

واضح است که ما هنوز فاصله زیادی با دیدگاه زاکربرگ درباره عینک‌های هوشمند به عنوان پلتفرمی داریم که بشریت را به حالتی با تفکر و عملکرد بالاتر ارتقاء می‌دهد. البته، استفاده از سخت‌افزار متصل به اینترنت بر روی صورت می‌تواند دسترسی به اطلاعات را سریع‌تر و آسان‌تر کند و این ممکن است به شما کمک کند باهوش‌تر یا تواناتر به نظر برسید. اما همانطور که مشکلات دموی Connect به وضوح نشان داد، صرفاً استفاده از یک چت‌بات و یک صفحه نمایش روی صورت می‌تواند هرگونه مزیت شناختی را از بین ببرد. عینک‌های هوشمند، کاربر را در یک موقعیت «اجتماعی» بسیار نامطلوب قرار می‌دهند.

محدودیت‌ ها و معضلات اجتماعی عینک هوشمند متا

عینک‌های متا در حال حاضر بهترین عینک‌ های هوشمندی هستند که می‌توانید خریداری کنید. آنها نسبت به تلاش‌ های قبلی مانند Google Glass که ظاهر بسیار عجیب و غریبی داشت، بسیار شیک‌تر هستند و همکاری متا با مالک Ray-Ban و Oakley یعنی EssilorLuxottica، به جذابیت بصری محصول کمک زیادی کرده است. مدل‌ های جدید نسل دوم Ray-Ban Meta بسیار شبیه عینک‌های معمولی به نظر می‌رسند. اما به محض اینکه قابلیت‌های ارتقاء شناختی بیشتری به آن‌ها اضافه می‌کنید، وزنشان سنگین‌تر می‌شود. کافی است به وزن و ظاهر مدل‌ های Meta Ray-Ban Displays نگاه کنید: می‌توانید در آن‌ها اینستاگرام ریلز تماشا کنید، اما این عینک‌ها بزرگ، زمخت و عجیب به نظر می‌رسند.

شاید شما بتوانید این ظاهر را به خوبی با استایل خود هماهنگ کنید. با این حال، نحوه استفاده از آن‌ها در دنیای واقعی می‌تواند بسیار ناخوشایند باشد.

من خودم عینک‌ های Meta Ray-Ban Display را در کنفرانس Meta Connect امتحان کردم. صفحه نمایش برای من کاملاً قابل مشاهده بود، هرچند کمی تار بود و برای تمرکز روی آن به زمان نیاز داشتم. برای خواندن چیزی یا انتخاب یک آیکون باید به سمت پایین و راست لنز خیره می‌شدم، که برای هر کسی که در مقابلم قرار داشت، مانند یک فرد لوچ به نظر می‌رسیدم.

این طراحی همچنین عوامل حواس‌پرتی را مستقیماً در میدان دید شما قرار می‌دهد. گبی می‌گوید: «نمی‌توانم تصور کنم که اگر با یک نفر صحبت کنم و ناگهان یک اعلان از واتساپ روی صفحه نمایشم ظاهر شود، چقدر حواس‌پرتی ایجاد می‌کند.»

اثرات روانی و اجتماعی استفاده از عینک هوشمند

«تانر هیگین»، محقق ارشد در موسسه غیرانتفاعی West Ed، می‌گوید وقتی نحوه استفاده افراد از فناوری‌هایی مانند عینک‌ های هوشمند و نمایشگرهای سربالا را تماشا می‌کند، به سرعت متوجه می‌شود که تمرکز فرد به جای محیط اطراف، بر روی رابط کاربری است.

هیگین می‌گوید: «تغییر فیزیکی قابل توجهی در افرادی که از این عینک‌ها استفاده می‌کنند، مشاهده می‌شود. توجه آن‌ها به نمایشگر جلب می‌شود. نوعی حالت تهی‌گون – یک خیره شدن به فضای خالی – در چهره آن‌ها ایجاد می‌شود که با حرکات دست، مانند حرکت شست یا چرخاندن دکمه تنظیم صدا، تقویت می‌شود. به نظر می‌رسد یک واقعیت دوم وجود دارد که برای برخی از افراد، در هر لحظه، مهم‌تر از واقعیت فیزیکی اطرافشان است.»

این حالت می‌تواند در هنگام صحبت با کسی در خیابان بسیار آزاردهنده باشد، شبیه به تلاش برای گفتگو با فردی که تمام مدت حواسش به صفحه نمایش گوشی‌اش است. فکر می‌کنم وقتی نمی‌توانید به حرف‌های فردی که مقابلتان است توجه کنید، نمی‌توانید از حداکثر مزیت شناختی بهره‌مند شوید.

انحراف اجتماعی و آینده فناوری

گبی که خودش به طور مداوم از عینک استفاده می‌کند، می‌گوید: «از لحاظ تئوری، من باید مخاطب هدف عینک‌ های هوشمند متا باشم. می‌توانم تمام روز آن‌ها را به چشم بزنم، اما به هیچ وجه این کار را نمی‌کنم. دلیلش این است که نگران قراردادهای اجتماعی و رفتار عجیبی هستم که همیشه به طور بالقوه وجود دارد.»

البته، پتانسیل برای خجالت‌آور بودن، جلوی خرید این عینک‌ها را نخواهد گرفت. متا تاکنون بیش از ۲ میلیون جفت از عینک‌ های Ray-Ban خود را فروخته است. این شرکت قطعاً روی جنبه‌های عجیب و غریب تجربه کاربری خود تمرکز خواهد کرد. بهبود حرکات، جابجایی نمایشگرها و ارائه ویژگی‌هایی که بتوانند یک گفتگوی رودررو را تشخیص دهند و اعلان‌ها را بی‌صدا کنند یا به طور خودکار صفحه نمایش را خاموش کنند، راه‌های طبیعی برای هرچه طبیعی‌تر کردن این دستگاه‌ها به نظر می‌رسند.

مانند تمام فناوری‌ها، این دستگاه‌ها نیز بهتر خواهند شد و استفاده از آن‌ها در زندگی روزمره آسان‌تر می‌شود. برخی از ویژگی‌های فعلی این عینک‌ها، وجود آن‌ها را توجیه می‌کنند. برای مثال، نمایش متن زیرنویس زنده مکالمات بر روی صفحه نمایش کوچک می‌تواند ابزاری مفید برای افراد ناشنوا، کم‌شنوا و حتی توریست‌های دست‌وپاچلفتی باشد که به دنبال آدرس می‌گردند.

گبی می‌گوید: «آیا این مزایا بر نگرانی‌های مردم غلبه خواهد کرد؟ فکر می‌کنم به سرعت این اتفاق خواهد افتاد. ما در حال حاضر از آینه جادویی عبور کرده‌ایم.»

با این حال، مشکل اصلی در اینجاست که زاکربرگ، عینک‌ های هوشمند را راهی برای تقویت عملکرد مغز و پیروزی در هر موقعیت معرفی می‌کند. این رویکرد، دیدگاه بسیار بدبینانه‌ای نسبت به ماهیت تعاملات انسانی است.

هیگین می‌گوید: «این حس وجود دارد که باید بهینه‌سازی و رقابت کنیم و هر زمان با شخص دیگری تعامل می‌کنیم، به دنبال نوعی مزیت یا اهرم برای بهره‌برداری از آن رابطه هستیم. این شیوه بسیار عجیبی برای زندگی در دنیاست.»