انقلاب در بازار ربات‌ های انسان‌ نما؛ شرکت Agility Robotics با ارزش ۲.۵ میلیارد دلار عمومی می‌شود

بازار ربات‌ های انسان‌ نما در حال حاضر غرق در سرمایه‌های کلان است و غول‌ های فناوری رقابت سنگینی را برای تصاحب این حوزه آغاز کرده‌اند. با این حال، مدیرعامل یکی از پیشگامان این صنعت معتقد است که حضور این ربات‌ها در خانه‌های مردم به این زودی‌ها اتفاق نخواهد افتاد.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از TechCrunch، بازار ربات‌ های انسان‌ نما (Humanoid Robotics) در حال حاضر شاهد تزریق سرمایه‌های عظیمی است. هفته گذشته، استارتاپ AI2 Robotics مستقر در شنژن که ربات‌های انسان‌نمای چرخ‌دار تولید می‌کند، حدود ۷۳۵ میلیون دلار سرمایه با ارزش‌گذاری نزدیک به ۳ میلیارد دلار جذب کرد. در اوایل سال جاری میلادی نیز شرکت Apptronik، سازنده ربات‌های انسان‌نما برای بخش تولید و لجستیک در آستین، یک دور تامین مالی ۹۳۵ میلیون دلاری را بست که ارزش این شرکت را به بیش از ۵.۵ میلیارد دلار رساند. پاییز گذشته نیز استارتاپ Figure AI مستقر در سان‌خوزه که در زمینه توسعه ربات‌های انسان‌نمای چندمنظوره فعالیت دارد، اعلام کرد که یک دور تامین مالی سری C به ارزش ۱ میلیارد دلار را با ارزش‌گذاری چشمگیر ۳۹ میلیارد دلاری به پایان رسانده است.

در مقایسه با این ارقام نجومی، رویکرد پگی جانسون (Peggy Johnson)، مدیرعامل شرکت Agility Robotics، به شکل غافلگیرکننده‌ای سنجیده و واقع‌بینانه است. این شرکت اخیراً برنامه‌های خود را برای عمومی شدن (Go Public) از طریق ادغام با شرکت Churchill Capital Corp XI (یک شرکت چک سفید یا SPAC متعلق به مایکل کلین) اعلام کرد. این قرارداد ارزش شرکت Agility را در حدود ۲.۵ میلیارد دلار تعیین می‌کند و انتظار می‌رود بیش از ۶۲۰ میلیون دلار درآمد ناخالص به همراه داشته باشد که بزرگ‌ترین افزایش سرمایه در تاریخ ربات‌های انسان‌نما به شمار می‌رود. این معامله هنوز نهایی نشده است؛ چرا که ادغام مذکور همچنان نیازمند تایید سهام‌داران و بررسی کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) است و انتظار می‌رود اواخر امسال تکمیل شود.

تغییر بازی در وال استریت؛ نخستین شرکت خالص رباتیک انسان‌ نما در بازار عمومی

شرکت Agility در سال ۲۰۱۵ به عنوان یک شرکت انشعابی (Spinoff) از دانشگاه ایالتی اورگان تاسیس شد. این شرکت که مقر آن در سیلم اورگان است، ربات‌های انسان‌نمای دوپا (Bipedal Humanoid Robots) را برای کار در انبارها و کارخانه‌ها تولید می‌کند. مانور ادغام با شرکت SPAC از چند جهت حائز اهمیت است. این اقدام، Agility را به اولین شرکت خالص (Pure-play) در زمینه ربات‌های انسان‌نما تبدیل می‌کند که در بازارهای عمومی معامله می‌شود و به سرمایه‌گذاران خرد دسترسی مستقیم به بخشی را می‌دهد که تاکنون عمدتاً در انحصار صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (VC) با پشتوانه مالی قوی بوده است. این اتفاق همچنین دریچه‌ای نادر به سمت امور مالی تجارتی می‌گشاید که بیشتر رقبای آن، آمار و ارقام و حتی وضعیت فناوری در حال ساخت خود را به شدت پنهان می‌کنند.

جانسون — که پیش از این معاون ارشد توسعه کسب‌وکار در مایکروسافت بود و به مهندسی تصاحب ۲۶ میلیارد دلاری لینکدین کمک کرد و بعدها مدیرعامل شرکت مایک لیپ (سازنده هدست‌های واقعیت افزوده) شد — در طول گفتگو بسیار محتاط بود. او از ارائه راهنمایی‌های مالی آینده‌نگرانه خودداری کرد، از فاش کردن هزینه مواد اولیه (Bill of Materials) ربات پرچمدار این شرکت یعنی ربات دیجیت (Digit) امتناع ورزید و هر زمان که سوالات به سمت حدس و گمان می‌رفت، با ادب مقاومت می‌کرد.

وقتی از او پرسیده شد چرا Agility به جای راه‌اندازی یک دور سرمایه‌گذاری خصوصی دیگر، از طریق یک شرکت SPAC عمومی می‌شود — ساختاری که فرآیند معرفی رسمی (Roadshow) و بررسی دقیق قیمت‌گذاری در یک IPO سنتی را میان‌بر می‌زند — جانسون گفت که بخش زیادی از آن به «مزیت پیشگام بودن» (First-mover advantage) برمی‌گردد که شرکت از آن به عنوان اولین نمونه در نوع خود در بازار عمومی بهره‌مند می‌شود. او گفت برای سرمایه‌گذارانی که مشتاق خرید سهام یک شرکت رباتیک پرطرفدار هستند، Agility «داستان شتاب‌دهی و زمان‌بندی مناسب» است. عواید حاصل از این کار همچنین به Agility کمک می‌کند تا تولید خود را در کارخانه ۷۰ هزار فوت مربعی خود در سیلم اورگان افزایش داده و صف سفارش‌های مشتریان فعلی خود را برآورده کند.

جانسون در مواجهه با شهرت نه‌چندان خوب شرکت‌های SPAC — چرا که بسیاری از شرکت‌هایی که در سال ۲۰۲۱ از این طریق عمومی شدند، به طرز فاحشی شکست خوردند یا بسیار پایین‌تر از قیمت اولیه خود معامله می‌شوند — کاملاً خونسرد بود. او گفت: «اگر ما فقط سرمان به کار خودمان باشد، مشتری به مشتری و ربات به ربات تحویل دهیم، امیدواریم که همان نوسانات را تجربه نکنیم. بزرگ‌ترین رقیب ما در حال حاضر خودمان هستیم؛ اینکه چقدر سریع می‌توانیم برنامه‌ها را اجرا کنیم و با چه سرعتی می‌توانیم مهارت‌های جدید را به ربات‌ها اضافه کنیم.»

قراردادهای ۳۰۰ میلیون دلاری و مدل تجاری ربات به عنوان خدمات (RaaS)

جانسون به رسانه تک‌کرانچ اعلام کرد که خط لوله سفارش‌های آن‌ها بسیار فراتر از پروژه‌های آزمایشی ساده است. او به بیش از ۳۰۰ میلیون دلار درآمد ثبت‌شده و چندساله اشاره کرد که نشان‌دهنده حدود ۱۰۰۰ ربات است. این ربات‌ها بخشی از مدل تجاری ربات به عنوان خدمات (Robots-as-a-Service یا RaaS) هستند که در آن مشتریان به جای خرید مستقیم ماشین‌ها، هزینه ماهانه پرداخت می‌کنند. جانسون گفت: «در حال حاضر، تمام گزینه‌های موجود در لیست ما از قبل ارزیابی شده‌اند و آن‌ها برنامه‌های استقرار مشخصی برای اثبات مفاهیم خود دارند.» مشتریان این شرکت شامل غول‌هایی چون GXO Logistics، آمازون، تویوتا موتور مانیفکتورینگ کانادا، شفلر (Schaeffler) و مرکادو لیبره (Mercado Libre) هستند.

مشخصات فنی ربات انسان‌ نمای Digit؛ زانوهای پرنده‌ای برای کارایی بیشتر

خود ربات Digit یک سخت‌افزار عمداً ساده و بدون تجملات است. قد آن حدود ۱۷۵ سانتی‌متر (۵ فوت و ۹ اینچ)، وزن آن نزدیک به ۷۲ کیلوگرم (۱۶۰ پوند) است و طوری طراحی شده که یک کار را به بهترین شکل ممکن انجام دهد: جابجایی اجسام سنگین در فضاهای ساخته شده توسط انسان. متمایزترین ویژگی این ربات، مجموعه‌ای از زانوهای با خمیدگی معکوس است که به آن‌ها «پاهای پرنده‌ای» می‌گویند. این ویژگی به ربات اجازه می‌دهد بدون اینکه زانوهایش با قفسه‌های انبار برخورد کند، از سطح زمین تا قفسه‌های مرتفع بالای سر خود دسترسی داشته باشد. (جانسون توضیح داد که بنیان‌گذاران Agility صرفاً به دنبال تقلید زیستی یا بیومیمیکری محض نبوده‌اند.) دست‌های ربات — شامل دو شصت و دو انگشت — به طور مشابه برای کارهای خاص بهینه‌سازی شده‌اند؛ آن‌ها برای گرفتن جعبه‌های پلاستیکی سنگین، حتی زمانی که محتویات داخل آن‌ها در حین حرکت جابجا می‌شوند، کاملاً بهینه هستند.

جانسون گفت که Agility نسبت به مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) رویکردی مستقل دارد (LLM-agnostic) و از مدل‌های مختلفی از جمله Claude و Gemini برای مدیریت آنچه او «لایه معنایی» (Semantic Layer) می‌نامد، استفاده می‌کند؛ یعنی ترجمه دستورات سطح بالا به رفتارهای حرکتی ربات. او آزمایش اخیری را توصیف کرد که در آن مهندسان انواع مختلفی از زباله را روی زمین پخش کردند و به Digit گفتند: «این کثیف‌کاری را تمیز کن». ربات همه چیز را ارزیابی، دسته‌بندی و به درستی در سطل زباله قرار داد، از جمله اینکه پلاستیک‌های حباب‌دار را به درستی به عنوان مواد غیرقابل بازیافت شناسایی کرد.

البته، این «لایه فیزیکی» — یعنی مکانیک تعادل، حرکت و دست‌کاری اجسام — است که Agility آن را مزیت اختصاصی و اصلی خود می‌داند؛ مزیتی که در طول بیش از یک دهه استقرار در دنیای واقعی شکل گرفته است. او گفت: «مدل‌های زبانی بزرگ کل اینترنت را برای آموزش در اختیار داشتند. اما وقتی به هوش مصنوعی فیزیکی (Physical AI) ربات‌های انسان‌نما فکر می‌کنید، چنین چیزی هنوز کاملاً وجود ندارد.» حداقل در بیشتر شرکت‌ها وجود ندارد. جانسون معتقد است Agility یک استثنا است: «ما احتمالاً بزرگ‌ترین دریاچه داده (Data Lake) از داده‌های عملیاتی واقعی ربات‌ها در محیط‌های واقعی جهان را در اختیار داریم.»

امنیت رباتیک؛ تفاوت بزرگ کار در آزمایشگاه با دنیای واقعی

جانسون گفت، فراتر از داده‌های خام، موضوع ایمنی و امنیت رباتیک جایی است که شکاف میان Agility و رقبای آن در بزرگ‌ترین و حیاتی‌ترین حد خود قرار دارد. در حالی که شرکت‌های رقیب ربات‌های خود را در دموهای آزمایشگاهی و ویدیوهای کاملاً هماهنگ‌شده و کارگردانی‌شده به نمایش می‌گذارند، Agility مجبور بوده الزامات گواهینامه ایمنی صنعتی واقعی را برای کار در داخل تاسیسات مشتریان برآورده کند. او گفت: «شما نمی‌توانید ابتدا ربات خود را بسازید و سپس آن را ایمن کنید. این کار یعنی طراحی مجدد. شما باید تمام تاییدیه های ایمنی را داشته باشید — سیستم الکتریکی، تمام قطعات و نرم‌افزاری که از همه این‌ها پشتیبانی می‌کند.»

این یک دغدغه ساده و بی‌اهمیت نیست، چرا که انسان‌ها اغلب در همان محیط حضور دارند. در ماه نوامبر گذشته، مدیر سابق ایمنی محصول در شرکت Figure AI از این شرکت شکایت کرد و مدعی شد پس از ابراز نگرانی از اینکه ربات‌های این شرکت به اندازه کافی قدرتمند هستند که جمجمه انسان را خرد کنند، اخراج شده است؛ ادعایی که شرکت Figure آن را تکذیب کرده است.

چرا ربات‌ های انسان‌ نما به این زودی‌ ها به خانه‌ های ما نمی‌آیند؟

در مورد ورود به خانه‌ها، جانسون فکر می‌کند که ربات‌های انسان‌نما در نهایت به آنجا خواهند رسید، اما گفت که نباید به این زودی‌ها انتظار داشته باشید که آن‌ها صبحانه را برای شما روی تخت بیاورند. او درباره جدول زمانی این اتفاق گفت که این کار «بیش از ۱۰ سال» طول خواهد کشید. او خاطرنشان کرد که انبارها و کارخانه‌ها با وجود تمام پیچیدگی‌هایشان، راهروهای ثابت و تجهیزات و جریان‌های کاری قابل پیش‌بینی دارند؛ برعکس خانه‌ها که محیط‌هایی آشفته، همراه با سگ‌ها، نوزادان، مهمانان و لوازمی هستند که در مکان‌های غیرمنتظره رها شده‌اند.

جانسون با مقایسه این چالش با چالش خودروهای خودران افزود:

«حداقل جاده‌ها تا حدودی نظم و قانون دارند. اما بیشتر محیط‌هایی که ربات‌های انسان‌نما قرار است در خانه در آن‌ها کار کنند، فاقد این نظم هستند.»

با این حال، Agility بازار خانگی را به طور کامل رد نمی‌کند. جانسون گفت که این شرکت زمانی وارد این بازار خواهد شد که منطقی باشد. در حال حاضر، تمرکز اصلی آن‌ها به طور کامل روی بازار انبارداری و لجستیک معطوف است؛ چرا که تعداد کارگران بازنشسته رو به افزایش است و کارگران جوان‌تر تمایلی به پذیرش نقش‌های سنگین فیزیکی ندارند. او در پایان گفت: «امروز چیزی در حدود بیش از یک میلیون فرصت شغلی خالی در این بخش‌ها در ایالات متحده وجود دارد. استخدام نیرو برای این موقعیت‌ها بسیار بسیار سخت است.»