آنتی ویروس پادویش

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

از عکس‌های آیفون گرفته تا ایجنت‌های هوش مصنوعی، داستان واقعی ممکن است در جزئیات ریز نحوه به وجود آمدن یک اثر پنهان شده باشد.

کانال بله زوم تکگیفت کارت

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از Digital Trends ، رویداد ادوبی مکس ۲۰۲۶ (Adobe MAX 2026) هوش مصنوعی را در سرتاسر جریان کاری خلاقانه قرار داد. فتوشاپ می‌تواند به یک تصویر نورپردازی مجدد کند. پریمیر می‌تواند ویدیو و صدا را در داخل تایم‌لاین تولید کند. ایجنت خلاق ادوبی (Creative Agent) در حال ورود به برنامه‌های بیشتری است، در حالی که فایرفلای (Firefly) ابزارها و مدل‌ها را در یک مکان گرد هم می‌آورد.

دیدن جذابیت این فناوری کار دشواری نیست. هوش مصنوعی می‌تواند کارهای وقت‌گیری را که جریان خلاقیت را قطع می‌کنند به عهده بگیرد، به پر کردن خلاءهای یک پروژه کمک کند و انجام ویرایش‌های پیچیده را آسان‌تر سازد. برای خالقان اثر، این به معنای زمان بیشتر برای تمرکز بر انتخاب‌هایی است که باعث می‌شود کار حس شخصی آن‌ها را پیدا کند.

اما هنگامی که هوش مصنوعی به همه‌جا کمک می‌کند، یک سوال جدید مطرح می‌شود: نامیدن چیزی به عنوان «تولیدشده با هوش مصنوعی» به چه معناست؟ و اگر یک خالق از هوش مصنوعی برای سرعت بخشیدن به یک کار استفاده کند، آیا اثر نهایی باید همان برچسبی را داشته باشد که یک تصویر ساخته شده تقریباً به طور کامل توسط یک مدل دریافت می‌کند؟

وقتی هوش مصنوعی کارهای خسته‌کننده را انجام می‌دهد، چه کسی اعتبار دریافت می‌کند؟

تصور کنید یک تصویرسازی با صد لایه وجود دارد. یک هنرمند می‌خواهد به گزینه‌ای از آن‌ها سایه اضافه کند. آن‌ها می‌توانند کار را یکی‌یکی انجام دهند، یک اسکریپت بنویسند، یا از یک ایجنت هوش مصنوعی بخواهند لایه‌های مناسب را تشخیص دهد و افکت را اعمال کند.

این نوع اتوماسیون سال‌هاست که وجود دارد. چیزی که در حال تغییر است رابط کاربری است: به جای ضبط یک عمل یا نوشتن کد، خالق اثر می‌تواند وظیفه را با زبان عادی توصیف کند. رویکرد ادوبی این است که هوش مصنوعی می‌تواند ابزارهای خلاقانه را در عین حفظ کنترل هنرمند، قابل دسترس‌تر کند.

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

مشکل این است که یک برچسب کلی هوش مصنوعی ممکن است تفاوت بین خودکارسازی یک ویرایش تکرارپذیر و تولید خود اثر هنری را به تصویر نکشد. گرینفیلد گفت خالق اثر نگران این هستند که این برچسب چه معنایی را منتقل می‌کند.

«خالق اثر به آن نگاه می‌کنند و می‌گویند: “وای خدای من، من نمی‌خواهم روی کارم برچسب بخورد.”»

پیش‌بینی او این است که این برچسب ممکن است چنان رایج شود که اطلاعات بسیار کمی به مخاطبان بدهد.

« این است که بگویید کسی از فتوشاپ برای ویرایش این استفاده کرده است. این هیچ چیزی به شما نمی‌گوید، و بنابراین هیچ معنایی ندارد.»

گرینفیلد می‌خواهد منشأ و اصالت محتوا داستان غنی‌ تری را روایت کند

گرینفیلد می‌خواهد گفتگو از اینکه آیا هوش مصنوعی به یک تصویر دست زده است یا خیر، فراتر رفته و به این بپردازد که اثر از کجا آمده و چگونه تغییر کرده است. استاندارد C2PA (ائتلاف برای منشأ و اصالت محتوا) یک استاندارد باز برای الصاق سوابق امضاشده از مبدا یک فایل و تاریخچه ویرایش آن است که به عنوان اعتبارنامه محتوا (Content Credentials) شناخته می‌شود.

سازندگان دوربین از جمله لایکا، نیکون و کانن C2PA را در برخی محصولات و جریان‌های کاری خود پذیرفته‌اند. کوالکام نیز با Truepic همکاری کرده است تا اعتبارنامه‌های عکس C2PA را به پلتفرم‌های اسنپدراگون بیاورد. آیفون ۱۸ پرو اپل رویکرد متفاوتی دارد: ویژگی مرجع تصویر اختیاری (Reference Image) آن از داده‌های سنسور امضاشده برای کمک به تأیید ثبت عکس استفاده می‌کند.

برای گرینفیلد، نکته این است که به بینندگان راهی برای شناسایی تصاویر با تاریخچه ثبت قابل تأیید بدهد، به جای اینکه با هر استفاده از هوش مصنوعی به یک شکل رفتار شود.

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

«هدف C2PA این نیست که روی چیزهایی که با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند برچسب بگذارد، که کمکی به شما نمی‌کند؛ بلکه برچسب‌گذاری چیزهایی است که با هوش مصنوعی ساخته نشده‌اند.»

او از یک عکس آیفون برای نشان دادن اینکه چگونه پردازش خودکار از قبل بخشی از ساخت تصویر روزمره است، استفاده کرد.

«یا کسی، می‌دانید، با آیفون خود عکسی می‌گیرد: هوش مصنوعی در ساخت آن عکس استفاده می‌شود، درست است؟»

یک عکس گوشی ممکن است نوردهی‌های چندگانه را ترکیب کند یا پردازش‌های دیگری را قبل از ظاهر شدن روی صفحه اعمال کند. اما عکاسی محاسباتی و ایجاد تصویر مولد یک چیز نیستند. کلمات «پردازش‌شده»، «کمک‌شده با هوش مصنوعی» و «تولیدشده با هوش مصنوعی» انواع مختلفی از دخالت را توصیف می‌کنند – حتی اگر یک برچسب کلی بتواند آن‌ها را مشابه یکدیگر جلوه دهد.

استاندارد C2PA چه چیزی را می‌توان و نمی‌تواند اثبات کند؟

استاندارد C2PA به تصاویر و فایل‌های دیگر راهی می‌دهد تا یک رکورد امضاشده از جایی که از آن آمده‌اند و آنچه در طول مسیر برایشان اتفاق افتاده است را با خود حمل کنند. الی گرینفیلد این ایده را به عنوان راهی توصیف کرد که بینندگان خودشان منبع آن اطلاعات را قضاوت کنند.

«من می‌دانم که این می‌تواند دستکاری شود، زیرا هر چیزی می‌تواند دستکاری شود، اما من می‌توانم ببینم و به کسی که چیزی درباره آن به من می‌گوید اعتماد کنم، و سپس می‌توانم تصمیم بگیرم که آیا به آن شخص اعتماد دارم یا خیر.»

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

به آن مانند یک تاریخچه متصل به یک فایل فکر کنید: می‌تواند نشان دهد چه کسی اطلاعات مربوط به تصویر را ثبت کرده و چه ویرایش‌هایی انجام شده است. این می‌تواند به بیننده کمک کند تا ارزیابی کند که آیا به تصویر اعتماد کند یا خیر، اما نمی‌تواند ثابت کند که تصویر حقیقت را نشان می‌دهد یا تعیین کند چه کسی سزاوار اعتبار خلاقانه است.

یک اعتبارنامه همچنین به معنای حکم قطعی در مورد اصالت نیست. این استاندارد می‌تواند مستند کند که یک فایل به روش‌های خاصی ثبت یا تغییر یافته است، اما نمی‌تواند اندازه بگیرد چه مقدار قضاوت انسانی در ساخت آن دخالت داشته است. و اگر فایلی هیچ اعتبارنامه‌ای نداشته باشد، به خودی خود به معنای جعلی بودن آن نیست؛ بلکه ممکن است صرفاً هیچ سابقه قابل تأییدی به آن متصل نباشد.

بخش سخت ماجرا؛ کشیدن خط قرمز

برای یک هنرمند دیجیتال، منطقه خاکستری همه‌جا وجود دارد. یک خالق ممکن است تقریباً تمام یک تصویر را با دست بسازد و از هوش مصنوعی برای صاف کردن لبه‌ها استفاده کند. دیگری ممکن است از یک ایجنت بخواهد ویرایش‌های خود را در میان ده‌ها دارایی تکرار کند. نفر سوم ممکن است از یک مدل بخواهد تصویر را از ابتدا تولید کند.

این جریان‌های کاری شامل سطوح مختلفی از هدایت انسانی و مشارکت ماشین است. یک رکورد مفید ممکن است نیاز داشته باشد بیشتر از «استفاده از هوش مصنوعی» بگوید: ابزار چه کاری انجام داد؟ آیا نتیجه بررسی شد؟ آیا مطالب جدیدی تولید کرد یا یک ویرایش را خودکار کرد؟

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

گرینفیلد قضاوت خلاقانه را به عنوان یک مشکل دشوار برای مدیریت توسط ایجنت‌ها توصیف کرده است. یک ایجنت به راهی نیاز دارد تا ارزیابی کند که آیا نتیجه برای هدفش به اندازه کافی خوب است یا خیر، و کار خلاقانه به ندرت با نوعی آزمایش ساده قبول یا رد که نرم‌افزار دارد، همراه است.

این دشواری در مورد منشأ محتوا نیز صدق می‌کند. ثبت یک توالی از اقدامات یک چیز است؛ تبدیل آن رکورد به یک حساب منصفانه و مفید از نویسندگی چیز دیگری است.

پروتکل MCP درهای دیگری را باز می‌کند – و یک سوال تجاری ایجاد می‌کند

ادوبی همچنین یکپارچه‌سازی‌های محلی MCP را اعلام کرد که به ایجنت‌های خارجی اجازه می‌دهد با فایل‌های بومی در فتوشاپ، ایلاستریتور، پریمیر و افترافکت کار کنند.

نوید این امر انعطاف‌پذیری است: یک خالق می‌تواند از ایجنت ترجیحی خود استفاده کند و به عنوان بخشی از یک جریان کاری بزرگ‌تر، از ابزارهای ادوبی کمک بگیرد. اما باز بودن محدودیت‌های تجاری دارد. گرینفیلد در تعامل اختصاصی ما در این باره صریح بود:

«برای اینکه محتوای خود را در آنجا قرار دهیم – منظورم این است که باید چیزی باشد که ما واقعاً بتوانیم با آن، می‌دانید، نان سر سفره ببریم.»

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

این تنش پشت استراتژی MCP ادوبی است. ادوبی می‌خواهد فناوری خلاقانه آن در هر جایی که افراد کار می‌کنند مفید باشد، در عین حال کسب‌وکاری را که آن را می‌سازد و نگهداری می‌کند حفظ کند. گرینفیلد گفت هدف این است که از محدود کردن خودسرانه کاربران جلوگیری شود:

«هدف… مسلماً مسدود کردن افراد، فریب دادن آن‌ها یا محدود کردن افراد فقط به کار کردن به روش‌های خاص نیست.»

پروتکل MCP همچنین به این معنا نیست که یک ایجنت خارجی به طور خودکار به هر پروژه یا قطعه‌ای از داده‌های خالق دسترسی پیدا می‌کند. قابلیت‌های واقعی به این بستگی دارد که یکپارچه‌سازی چه چیزی را نمایان می‌کند و کاربر چه چیزی را مجاز می‌داند. سوال مهم این است که کاربران چقدر کنترل خواهند داشت و ادوبی چه شرایطی را به آن دسترسی پیوست خواهد کرد.

بسته‌ بندی هوش مصنوعی ادوبی روی زمینه خلاقانه

ادوبی در کنار پشتیبانی از مدل‌ها و ایجنت‌های خارجی، در حال ساخت ایجنت خلاق خود (Creative Agent) است. گرینفیلد معتقد است ادوبی می‌تواند زمینه‌ای را فراهم کند که ایجنت‌های همه‌منظوره ممکن است نداشته باشند، از جمله سبک، برند، دستورالعمل‌ها و کار فعلی یک خالق.

[اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

«در نهایت، آنچه فکر می‌کنم واقعاً ارزشمند می‌شود این است که هرچه این ایجنت‌ها بیشتر درباره شما بیاموزند – سبک خلاقانه شما، برند شما، دستورالعمل‌های شما، شرکت شما، کار شما و تمام آن زمینه.»

این یک استراتژی است، و هنوز یک مزیت تثبیت‌شده نیست. خالقان باید ببینند ایجنت‌ها چقدر نیت آن‌ها را درک می‌کنند و چقدر کنترل بر آنچه تغییر می‌کند حفظ می‌کنند.

نمی‌توان انکار کرد که هوش مصنوعی می‌تواند کار خلاقانه را سریع‌تر کند. علاوه بر این، منشأ محتوا ممکن است به شفاف‌تر شدن تاریخچه آن کمک کند. اما نه برچسب و نه رکورد فایل نمی‌توانند مشخص کنند که «اصلی» به چه معناست یا چه کسی سزاوار اعتبار است. برای این کار، صنعت نیاز دارد فراتر از اینکه صرفاً بگوید آیا هوش مصنوعی به کار دست زده است یا خیر، حرف برای گفتن داشته باشد.

 

به این پست امتیاز بدید

نظرات در مورد : [اختصاصی] الی گرینفیلد از ادوبی: «ما باید اصالت را برچسب بزنیم، نه فقط هوش مصنوعی»؛ نگاهی به استاندارد C2PA و آینده محتوای دیجیتال

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *