1 بهمن ماه 1404
0 
احمد زیدآبادی، فعال سیاسی و تحلیلگر مسائل ایران، در یادداشتی انتقادی به بررسی تبعات قطع اینترنت بر امنیت روانی جامعه و وضعیت رسانهها پرداخت. او معتقد است که قطع دسترسی به شبکه جهانی نه تنها ضامن امنیت نیست، بلکه با ایجاد فشار عصبی بر مردم، زمینهساز ناامنیهای روانی در آینده خواهد شد.
به گزارش زوم تک به نقل از رسانههای داخلی، زیدآبادی در یادداشت خود در روزنامه هممیهن تاکید کرد که مسئولان علت قطعیهای اخیر را مسائل «امنیتی» عنوان کردهاند؛ توجیهی که پیش از این نیز بارها برای محروم کردن جامعه از ارتباط با دنیای خارج به کار رفته است. اما واقعیت این است که این رویکرد، راهکاری پایدار برای تامین امنیت محسوب نمیشود.
مرگ تحلیل و روزنامهنگاری در عصر خاموشی دیجیتال
این فعال سیاسی با اشاره به وضعیت بحرانی مطبوعات در روزهای بدون اینترنت نوشت: با قطع اتصال به شبکه جهانی، چراغ روزنامهها نیز رو به خاموشی میرود. در دنیای امروز، ماده اولیه و حیاتی برای هر تحلیلگر، دسترسی به منابع خبری معتبر بینالمللی است. بدون این دسترسی، تحلیل رویدادها عملاً غیرممکن میشود.
زیدآبادی در بخشی از یادداشت خود با لحنی صریح بیان کرد: «در غیاب اینترنت بینالمللی، ادعای تحلیل وقایع داخلی و خارجی، امری مضحک و شبیه به فریب دادن مخاطب است. حتی دسترسی به اخبار داخلی از طریق اینترنت ملی نیز بدون داشتن تصویر کلان جهانی، به درک درستی از حقایق منجر نمیشود. هر تلاشی برای تحلیل در این شرایط، یادآور حکایتهای طنز عبید زاکانی و پختن غذا با مواد نامناسب است.»
تشبیه جالب اینترنت به لولهکشی آب و قناتهای خشکیده
احمد زیدآبادی در تشبیهی قابل تامل، وضعیت امروز اینترنت و رسانهها را با سیستم آبرسانی مقایسه کرد. او توضیح داد که در گذشته مردم از آب قنات استفاده میکردند، اما با آمدن لولهکشی، قناتها خشک شدند. اکنون اگر آب لولهکشی قطع شود، نمیتوان دوباره به سراغ قناتها رفت، چون دیگر وجود ندارند؛ نتیجه تنها تشنگی است.
او افزود: «برخی میپرسند مگر قبل از اینترنت روزنامهها منتشر نمیشدند؟ واقعیت این است که در گذشته دستگاههایی مانند تلکس خبری وجود داشت که حالا منسوخ شدهاند. با بستن اینترنت، ما به دوران قبل از اینترنت باز نمیگردیم، بلکه به شرایطی بسیار سختتر و شاقتر پرتاب میشویم.»
حکومتها باید با تکنولوژی کنار بیایند
این تحلیلگر سیاسی در پایان تاکید کرد که هر حکومتی برای حفظ امنیت پایدار، ناچار است خود را با لوازم و عوارض تکنولوژیهای ارتباطی تطبیق دهد. قطع مداوم اینترنت به بهانه امنیت، مانند این است که آب شهری را قطع کنیم تا مبادا کسی آب را در خیابان بریزد و ترافیک ایجاد کند.
به عقیده زیدآبادی، وظیفه دولتها تامین امنیت در کنار حفظ دسترسی شهروندان به اینترنت است و مختل کردن زندگی میلیونها کاربر، راه درستی برای رسیدن به ثبات نیست.
نظرات در مورد : احمد زیدآبادی: قطع اینترنت امنیت نمیآورد؛ فشار روانی بر جامعه خطرناک است