نقد و بررسی یک ماهه آیفون ایر: آیا نگرانی‌ ها در مورد دوربین و باتری واقعیت داشت؟

یک ماه پیش که استفاده از آیفون ایر را شروع کردم، خودم را برای مصالحه آماده کرده بودم. آیا می‌ توانستم با یک دوربین پشتی تکی کنار بیایم؟ آیا دائماً نگران خم شدن گوشی خواهم بود؟ مطمئناً، چنین باتری باریکی مرا همیشه در جستجوی شارژر نگه می‌داشت. درست است؟

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از CNET، معلوم شد که تجربه من با باریک‌ ترین گوشی اپل آنقدرها هم سیاه و سفید نبود. این اولین باری نبود که از یک گوشی فوق باریک پرمیوم استفاده می‌کردم. اوایل امسال گلکسی S25 اج سامسونگ را نیز تست کرده بودم و نگرانی‌ های مشابهی داشتم که عموماً برطرف شدند. اما تلاش اپل برای ساخت یک گوشی لاغر همیشه می‌ توانست متفاوت باشد. با این حال، من در همان لحظه‌ای که برای اولین بار آیفون ایر ۹۹۹ دلاری را در اپل پارک در دست گرفتم، عاشق طراحی شیک آن شدم و همین موضوع مرا ترغیب کرد تا با ذهنی باز به معایب ظاهری آن در مقایسه با بقیه لاین‌آپ جدید آیفون نگاه کنم. به سرعت متوجه شدم که می‌توانم با آنها به خوبی کنار بیایم – البته در بیشتر موارد.

دوربین تکی که (تقریباً) کار را در می‌آورد

رفتن از آیفون ۱۶ پرو مکس به آیفون ایر به نظر می‌رسید که از نظر دوربین یک پسرفت بزرگ باشد، زیرا ایر تنها یک دوربین واید ۴۸ مگاپیکسلی در پشت دارد. اما معلوم شد که من آنقدرها هم از لنز اولتراواید یا تله‌فوتو استفاده نمی‌کنم.

اشتباه نکنید: من عاشق این هستم که گزینه زوم 0.5x برای عکس‌های منظره وسیع‌تر را داشته باشم. وقتی چند هفته پیش به کنسرت جوناس برادرز رفتم، بیشتر اوقات آیفون ایر خود را در جیبم نگه داشتم و به جای آن از زوم اپتیکال 5x آیفون ۱۶ پرو مکس استفاده کردم. (می‌توانید با آیفون ۱۷ پرو مکس به زوم نزدیک‌تر 8x هم برسید، اما من با چیزی که داشتم کار کردم). و صادقانه بگویم، اگر نزدیک به ۱۰۰۰ دلار برای یک گوشی هزینه می‌کنید، باید گزینه‌های دوربین انعطاف‌پذیرتری نسبت به آنچه در ایر دریافت می‌کنید، داشته باشید.

اما شاید بتوانم تعداد دفعاتی که حس کردم دوربین ایر از پس نیاز من برنیامده را با انگشتان یک دست بشمارم. اعتراف می‌کنم مدتی طول کشید تا خودم را از حمل آیفون ۱۶ پرو مکس برای عکاسی و فیلم‌برداری باز دارم. اما وقتی به طور کامل ایر را پذیرفتم، از تصاویر واضح و با جزئیاتی که به طور مداوم ثبت می‌کرد، قدردانی کردم و به ندرت چیزی برای خواستن باقی می‌گذاشت. همچنین خوشحالم که ویژگی‌هایی مانند Center Stage، که می‌تواند به طور خودکار سلفی شما را بدون چرخاندن گوشی از حالت پرتره به منظره تغییر دهد، در آیفون ایر (و همچنین آیفون ۱۷ پایه) موجود است، نه فقط در مدل‌های ۱۷ پرو.

البته من اپل را کاملاً تبرئه نمی‌کنم. اگر سامسونگ می‌تواند یک دوربین واید و اولتراواید را در گوشی باریک گلکسی S25 اج خود جای دهد، اطمینان دارم که اپل نیز می‌تواند همین کار را انجام دهد. شاید سال آینده.

آیفون ایر: باریک اما قدرتمند

وقتی اپل در ماه سپتامبر آیفون ایر را معرفی کرد، نگرانی عمومی در مورد دوام این دستگاه باریک وجود داشت. حتی با قاب تیتانیومی، ضخامت ۵.۶ میلی‌متری گوشی این نگرانی را ایجاد کرد که ممکن است خم یا شکسته شود. این ترس‌ها تا حد زیادی زمانی برطرف شد که اپل به من و تعدادی از خبرنگاران نشان داد که این گوشی چقدر می‌تواند نیرو تحمل کند.

در یک اتاق دمو در اپل پارک پس از سخنرانی اصلی پاییز شرکت، من دیدم که یک دستگاه بیش از ۱۳۰ پوند (حدود ۵۹ کیلوگرم) نیرو به وسط آیفون ایر وارد کرد. گوشی برای جلوگیری از شکستن با فشار خم شد، اما به محض برداشته شدن نیرو، بلافاصله به حالت اولیه خود بازگشت، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. من بعد از آن هم جلو و هم پشت گوشی را نگاه کردم و هیچ ترک یا شکستگی ندیدم. تحت تأثیر قرار گرفتم و فهمیدم که این یعنی می‌توانم آن را بدون نگرانی از خم شدن در جیب پشتی‌ام بگذارم.

در واقع، من شجاعانه در ماه گذشته بدون قاب از آن استفاده کرده‌ام و ایر به طرز شگفت‌انگیزی خوب دوام آورده است. خم نشده، حتی وقتی سعی کردم آن را کج کنم تا ببینم چقدر تحمل دارد. و به جز چند خراش جزئی روی گوشه‌ها که هنگام تست غوطه‌وری در آب در یک فواره با کف سنگی ایجاد شد، هیچ خراش دیگری متوجه نشده‌ام.

عمر باتری: قابل قبول، اما نه بی‌ نقص

عمر باتری جایی بود که بزرگترین تفاوت را هنگام تغییر از یک آیفون پرو مکس به ایر احساس کردم، که جای تعجب ندارد. اما این مشکل آنقدر که انتظار داشتم آشکار نبود.

در روزهایی با استفاده سبک‌تر، به خصوص وقتی در خانه بودم و از Wi-Fi استفاده می‌کردم، آیفون ایر معمولاً تا پایان شب حدود ۲۰ درصد شارژ داشت. اما در روزهای شلوغ‌تر که بیرون بودم، قطعاً وقتی به خانه می‌رسیدم باید گوشی‌ام را شارژ می‌کردم.

به نوعی، این آنقدرها هم که پیش‌بینی می‌کردم یک نقطه ضعف نبود. اگر شما هم مثل من باشید، احتمالاً عادت دارید که گوشی خود را شب‌ها (یا قبل از بیرون رفتن در صبح) شارژ کنید. بنابراین نیاز به اتصال روزانه ایر به شارژر احتمالاً برنامه شما را به هم نمی‌ریزد. من به استفاده و شارژ ایر همانند هر گوشی دیگری ادامه دادم و تنها چند بار پیش آمد که با نگرانی به سطح باتری در حین گشت و گذار در شهر نگاه کنم.

اینکه ایر با وجود حداکثر توان شارژ ۲۰ واتی، سریع شارژ می‌شود نیز کمک‌کننده است. در یک تست شارژ ۳۰ دقیقه‌ای، از صفر به ۵۴ درصد رسید. ایر همچنین از شارژ بی‌سیم Qi2 تا ۲۰ وات پشتیبانی می‌کند و در نیم ساعت از ۱۷ درصد به ۶۴ درصد رسید. بنابراین می‌توانید در زمان نیاز به شارژ، باتری را به سرعت پر کنید.

بزرگترین نقطه ضعف از جایی آمد که انتظارش را نداشتم

یک نقطه ضعف در ایر وجود دارد که قبل از شروع استفاده از آن حتی در رادار من هم نبود: این گوشی باریک تنها یک اسپیکر دارد، به جای اسپیکرهای استریو دوگانه‌ای که در سایر آیفون‌ها دریافت می‌کنید.

بیشتر اوقات، به سختی متوجه می‌شوم که صدا کمی آرام‌تر از مدل‌های آیفون ۱۷ یا ۱۷ پرو است. اما وقتی در رختخواب در حال تماشای سریال Better Call Saul یا ویدیوهای یوتیوب به جای خوابیدن در ساعت معمول هستم، متوجه می‌شوم که صدا چقدر نامتوازن است. به همین دلیل است که معمولاً برای تماشای فیلم و سریال به سراغ گوشی دیگری می‌روم، با اینکه ترجیح می‌دهم ایر را به خاطر سبکی‌اش در دست بگیرم.

این یک مشکل اساسی نیست و صدای گوشی هنوز واضح و به اندازه کافی بلند است، اما من صدای متعادل‌تر را ترجیح می‌دهم. اگر شما به اندازه من در این موارد حساس نیستید، احتمالاً مشکلی نخواهد بود. اما خوب است این را بدانید وقتی در حال خرید یک گوشی نزدیک به ۱۰۰۰ دلار هستید.

جمع‌ بندی نهایی: ایرادهای نسل اول

گواهی بر طراحی آیفون ایر این است که باعث شد من در اولویت‌هایم یعنی عمر باتری طولانی و دوربین‌های درجه یک تجدید نظر کنم. واضح بگویم، ایر مرا آنقدر خیره نکرد که اهمیت این ویژگی‌ها را کاملاً نادیده بگیرم. اما به من نشان داد که در ازای چیزی سبک و شیک، حاضرم بیش از آنچه فکر می‌کردم کوتاه بیایم.

در نهایت، آیفون ایر یک محصول نسل اول است و مشکلاتی وجود خواهد داشت که در مدل‌های آینده باید برطرف شوند. امیدوارم اپل دوربین‌های پشتی بیشتری اضافه کند، عمر باتری را افزایش دهد و اسپیکرها را دو برابر کند تا تجربه پریمیوم‌تری را ارائه دهد که با قیمت ایر همخوانی داشته باشد. یا همانطور که تحلیلگران حدس زده‌اند، این ممکن است پله‌ای به سوی یک آیفون تاشو باشد که آن هم یک عرضه خوشایند و مورد انتظار خواهد بود.

اما تا آن زمان، آیفون ایر تا حد زیادی وظیفه خود را به خوبی انجام می‌دهد.