عینک هوشمند ری-بن متا (Ray-Ban Meta) نسل دوم وارد بازار شده و بهبودهای قابل توجهی را در بخشهای کلیدی به همراه دارد. در این مقاله به بررسی ویژگیهای جدید و نقاط قوت و ضعف این گجت جذاب میپردازیم تا به کاربران کمک کنیم تصمیم بگیرند که آیا زمان ارتقاء به مدل جدید فرا رسیده است یا خیر. با زوم تک همراه باشید.
بررسی اولیه Ray-Ban Meta Wayfarer (نسل دوم)
به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از اندروید سنترال (Android Central)، یک هفته استفاده از عینک Wayfarer (نسل دوم) به وضوح نشان داد که متا (Meta) مشکلات کلیدی نسل اول را تا حد زیادی برطرف کرده است؛ با این حال، تجربه اصلی و برخی از ایرادات قدیمی همچنان پابرجا هستند. متا در کنفرانس Connect 2025 عینکهای نسل دوم را به تعداد زیاد توزیع کرد، و من (نویسنده) به طور غیرمنتظرهای مالک فریمهای Wayfarer Gen 2 با رنگ براق Cosmic Blue و لنزهای Transitions شدم.

تغییر از عینک آفتابی قدیمی Matte Black Gen 1 به این مدل جدید، این امکان را فراهم کرد که بتوانم از آنها در اطراف خانه یا برای دویدنهای عصرگاهی استفاده کنم که برایم بسیار لذتبخش است.
اما این جلسات استفاده اضافی، که با عمر باتری بهتر تقویت شدهاند، فرصت بیشتری به من دادند تا نقاط ضعف این عینکهای هوشمند را بیشتر درک کنم. بررسی کامل من طی چند هفته آینده پس از آزمایشهای بیشتر منتشر خواهد شد، اما برای هر کسی که در حال حاضر تصمیم به ارتقا یا استفاده از جفت فعلی خود را دارد، این برداشتهای اولیه میتواند به آنها کمک کند.
عمر باتری: ستاره بی چون و چرای نسل دوم عینک های متا
هنگامی که برای اولین بار از Ray-Ban مدل ۲۰۲۳ خود استفاده کردم، معمولاً با پخش موسیقی، گرفتن عکسهای مکرر و تماس یا دستورات صوتی گاه به گاه، حدود سه ساعت دوام میآوردند. تا اوایل سال ۲۰۲۵، زمانی که با آنها یک نیمهماراتن دویدم، به سختی دو ساعت کار میکردند. داشتن یک پایه قوی در نسل دوم، هم برای مالکان نسل اول که میدانند ظرفیت باتری به مرور زمان کاهش مییابد و هم برای خریداران جدید، اهمیت حیاتی دارد.
تا به امروز، نسل دوم عینکهای متا تقریباً ۲۰٪ از ظرفیت باتری را در هر ساعت مصرف میکنند؛ این مقدار شامل یک ویدیوی 3K، دستورات مکرر هوش مصنوعی متا (Meta AI) و پخش موسیقی با صدای بلند برای مقابله با صدای محیط بیرون است. یک ساعت و نیم دویدن، ظرفیت را به ۶۰٪ رساند، در حالی که دویدن یک ساعته در روز بعد، آن را روی ۷۹٪ نگه داشت.
استفاده از آنها در داخل خانه با صدای کمتر و خاموش کردن دستورات هوش مصنوعی متا برای حفظ انرژی، پس از دو ساعت، باتری Ray-Ban Meta Gen 2 روی ۶۹٪ بود که نشاندهنده کارایی بسیار بالایی است! البته، یک تماس تلفنی دو دقیقهای و فیلمبرداری از گربه من به مدت یک دقیقه با کیفیت 3K، ۸٪ دیگر از انرژی را کاهش داد، پس این نکته را در نظر داشته باشید.
من فکر نمیکنم بتوانید به طور مداوم برای پخش صوتی تمام روز از آنها استفاده کنید، مگر اینکه مایل باشید یک یا دو بار برای شارژ سریع در کیس شارژر، آنها را از چشم بردارید. اما این وضعیت بسیار بهتر از قبل است و شارژ ۵۰ درصدی در ۲۰ دقیقه کمک بزرگی است.
در مجموع، افزایش عمر باتری Ray-Ban Meta Gen 2 احتمال استفاده از آنها را برای یک گردش یا رویداد کاری به شدت بالا میبرد، زیرا دیگر نگران این نیستم که پس از چند ساعت تبدیل به یک وزنه بیفایده روی صورتم شوند.

احساس تفاوت جزئی در عین حال بهینه سازی های نرم افزاری آینده
حدوداً در اواخر اکتبر، همزمان با عرضه Oakley Meta Vanguard، متا چندین بهروزرسانی جدید را برای Ray-Ban Meta Gen 2 ارائه خواهد داد: ویدیوهای حرکت آهسته (Slow Motion) و هایپرلپس (Hyperlapse)، یکپارچهسازی با Garmin/Strava برای آمار ورزشی در لحظه، حالت “تمرکز مکالمه” (Conversation Focus) برای تقویت صدای شخصی که با او صحبت میکنید، و میانبرهای فرمان صوتی جدید مانند “Photo” بدون نیاز به عبارت بیدارباش Meta AI.
متا همچنین وعده داده است که Ray-Ban Gen 2 قادر به فیلمبرداری با وضوح ۱۲۰۰p و سرعت ۶۰ فریم در ثانیه خواهد بود، اما این گزینه هنوز در دسترس نیست. متا حتی “Wearable Device Access Toolkit” خود را باز کرده است تا توسعهدهندگان بتوانند عینکهای Meta AI را مستقیماً با برنامههای شخص ثالث خود یکپارچه کنند، اما نتایج آن را احتمالاً تا سال ۲۰۲۶ یا بعد از آن نخواهیم دید.
به غیر از عمر باتری، Ray-Ban Meta Gen 2 امروز تفاوت چشمگیری با نسل قبل ندارد. اما تمام ویژگیهای فوق مرا نسبت به این موضوع خوشبین میکند که به زودی احساس “نسل بعدی” بودن بیشتری خواهند داشت.
با وجود اینکه عینک Ray-Ban Meta Gen 2 برای ضبط ویدیو وضوح “بیش از دو برابر پیکسل” نسبت به نسل قبلی ارائه میدهد، تفاوت آنقدر فاحش نیست. البته اگر از نزدیک نگاه کنید، جزئیات بیشتر و فشردهسازی کمتری را در ویدیوهای کنار هم مشاهده خواهید کرد.
اما نیک (Nick)، که دوربینهای مشابه را در Oakley Meta HSTN آزمایش کرده است، با من موافق است که تثبیتکننده تصویر در وضوح ۱۰۸۰p فوقالعاده است و یک ویدیوی فوقالعاده روان و شناور هنگام دویدن سریع ایجاد میکند که تقریباً تأثیر یک حرکت دوربین روی دالی در فیلمها را بازسازی میکند. بنابراین من ترجیح میدهم از آن حالت استفاده کنم؛ شاید حالت ۱۰۰۰p با ۶۰ فریم در ثانیه، پس از عرضه، به عنوان یک سازش خوب و روانتر بین این دو حالت باشد.
صادقانه بگویم، ای کاش شاهد افزایش کیفیت عکس نیز بودیم. وضوح بدون تغییر **۳۰۲۴ در ۴۰۳۲** همچنان در شرایط ایدهآل عالی است، اما هنوز هم دوست دارم کیفیت نور کم بهتر، تعادل رنگیای که بیش از حد اشباع نباشد، یا نوعی زوم اپتیکال (اگر در قالب عینک عملی باشد) را در Gen 3 که احتمالاً در چند سال آینده عرضه میشود، ببینم.

معایب و نکاتی که باید با آنها کنار بیایید
با آخرین عینکهای Ray-Ban خود، یک جفت “لارج” پوشیدم که فشار کمتری روی صورتم وارد میکرد اما به خوبی فیت نبود، بنابراین هنگام راه رفتن (یا به خصوص دویدن) از روی صورتم سُر میخورد. با این جفت، اندازه “استاندارد” را گرفتم و اکنون آنها محکم در جای خود باقی میمانند، حتی برای یک دو ۱۰ مایلی، مهم نیست چقدر عرق کنم.
این عالی است، اما اکنون که به جای آخر هفتههای پراکنده، در روزهای متوالی از آنها استفاده میکنم، فیت بهتر، فشار بیشتری نیز به پل بینی و گوشهایم وارد میکند. اگرچه Gen 2 تنها حدود ۲ گرم سنگینتر است که یک تعادل مناسب برای افزایش باتری است، اما همه از این وزن اضافی برای استفاده طولانی مدت لذت نخواهند برد.
طراحی این مدل بسیار بهتر از عینکهای Meta Ray-Ban Display با محیط اطراف ترکیب میشود، و من استایل آنها را بیشتر از Oakley HSTN دوست دارم، اما همه با من موافق نخواهند بود. به عنوان مثال، نامزد من، چه روی صورت خودش و چه روی صورت من، از طرفداران این طراحی نیست.
هوش مصنوعی متا برای سؤالات در حین حرکت، ترجمههای زنده یا هوش مصنوعی زنده (Live AI) میتواند بسیار مفید باشد. اما من دوست دارم که در پاسخ به سؤالات مربوط به خود عینکها، مانند اینکه وضوح ویدیوی فعال چقدر است یا میانبرهای تاچپد چیست، بهتر عمل کند، به جای اینکه بگوید کجا را خودم چک کنم. و اگر از آن بخواهم کاری بیش از حد پیچیده انجام دهد، مانند “یک ویدیوی ۱۵ ثانیهای بگیر”، این پاسخ را میشنوم: “من نمیتوانم در این مورد کمک کنم، اما هر روز بیشتر یاد میگیرم!”
یکپارچهسازی با برنامههای فعلی موسیقی و پیامرسانی کاملاً خوب است، اگرچه کمی کُند عمل میکند؛ میتوانم با مخاطبین خاصی تماس بگیرم یا یک لیست پخش یا آهنگ خاص را اگر نامش را به یاد داشته باشم، پخش کنم. اما متا در مقایسه با عینکهای آینده سامسونگ یا اپل که یکپارچگی سیستمی نزدیکتری با تلفن شما خواهند داشت، در موقعیت ضعف قرار دارد.
Gen 2 صدای غنی ارائه میدهد، اما نسبت به نسل قبلی تفاوت چشمگیری ندارد، و معمولاً باید آن را تا حجمهای بالاتر زیاد کنید. با این حال، مشکل واقعی، نشت صدا (Audio Bleed) است: نامزد من تأیید کرد که میتواند ملودی یک آهنگ را در حجم حدود ۵۰٪ بشنود و اشعار را به وضوح در حجمهای بالاتر تشخیص میدهد. این عینکها برای محیطهای کاری باز (open-space offices) زیاد مناسب نیستند.
من به هدفونهای تو گوشی Shokz OpenFit 2 با طراحی باز (open-ear) عادت کردهام، که بسیار عجیبتر به نظر میرسند اما صدای هدفمندتری دارند که مستقیماً به گوش شما میرود و نشت صدا کمتری دارد، همچنین چندین حالت مانند تقویت باس، صدا و یا Dolby Audio برای سفارشیسازی صدا به سلیقه شما دارند. دوست دارم متا نیز چیزی مشابه ارائه دهد.
در نهایت، میلیونها نفری که اولین Ray-Ban Meta را خریدند، Gen 2 را نیز به همان اندازه دوست خواهند داشت، در حالی که هر کسی که از فریمهای ضخیم و برشهای آشکار دوربین دلزده شده، چیز متفاوتی برای ترغیب خود پیدا نخواهد کرد.
من به سمت طراحی ورزشی Vanguard با مقاومت در برابر آب **IP67** و پدهای بینی جذب میشوم، اما Ray-Ban های Transitions من برای هر محیط یا زمانی از روز مناسبتر هستند و مقرون به صرفهتر نیز میباشند. Gen 2 جایی است که اکثر تازهواردان یا افراد باتجربه در زمینه عینکهای هوشمند باید شروع کنند.

طول عمر بیشتر، مزایای یکسان
- عینک Ray-Ban Meta (Gen 2) در مدلهای Wayfarer، Headliner یا Skyler و با قیمت شروع از ۳۷۹ دلار عرضه میشود.
- لنزهای پلاریزه ۳۰ دلار، لنزهای Transitions ۸۰ دلار و لنزهای طبی هزینه اضافی دارند.
- در این مدل، عمر باتری قویتر و ویدیوی با وضوح بالاتر نسبت به مدلهای نسل اول دریافت میکنید.
“`




نظرات در مورد : عینک هوشمند Ray-Ban Meta نسل دوم: عمر باتری فوقالعاده، مشکلات قدیمی و پتانسیل آینده