دکتر دره در برابر موج موسیقی‌ های هوش مصنوعی: هنرمندان باید از فناوری AI استقبال کنند!

موسیقی‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی (AI) به پدیده‌ای تبدیل شده‌اند که اجتناب از آن‌ها روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. از آنجا که ابزارهای نوین، ساخت کامل قطعات موسیقی را با کمترین تلاش ممکن ساخته‌اند، پلتفرم‌های استریم و شبکه‌های اجتماعی با سیلی از محتواهایی روبرو شده‌اند که بسیاری از کارشناسان آن‌ها را «محتوای بی‌کیفیت و زباله هوش مصنوعی» (AI Slop) می‌نامند. برای فعالان و نوازندگان، این وضعیت پرسش‌های نگران‌کننده‌ای را درباره مسیر پیش روی صنعت موسیقی ایجاد کرده است. با این حال، دکتر دره (Dr. Dre)، تهیه‌کننده افسانه‌ای و نام‌آشنا، تمایلی به فرار از هوش مصنوعی ندارد؛ بلکه از هنرمندان می‌خواهد با آغوش باز از این فناوری استقبال کنند.

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از دیجیتال ترندز (Digital Trends)، دکتر دره در گفتگوی اخیر خود با روزنامه نیویورک تایمز (The New York Times) در کنار همکار باسابقه خود «جیمی آیوین» (Jimmy Iovine)، فاش کرد که هم‌اکنون در فرآیند تولید موسیقی در حال آزمایش و کار با ابزارهای هوش مصنوعی است. این تهیه‌کننده برجسته به جای آنکه فناوری مذکور را عاملی برای حذف و جایگزینی موزیسین‌ها بداند، به آن به عنوان یک ابزار خلاقانه مکمل می‌نگرد و معتقد است هنرمندانی که از این بابت ابراز نگرانی می‌کنند، رویکرد نادرستی به ماجرا دارند. دکتر دره در این خصوص تاکید کرد: «من هوش مصنوعی را یک تهدید نمی‌دانم؛ به عقیده من کسانی که در خلق آثار اصیل با مشکل مواجه هستند، بیشتر احساس خطر می‌کنند.»

تاریخ تکرار می‌شود؛ مقایسه هوش مصنوعی با پیدایش درام‌ ماشین و سینتی‌ سایزر

از دیدگاه دکتر دره، اضطراب و هراس کنونی پیرامون هوش مصنوعی پدیده‌ای کاملاً آشنا در تاریخ هنر به شمار می‌رود. او این موج مخالفت‌ها را با زمان ظهور درام‌ماشین‌ها (Drum Machines) و سینتی‌سایزرها (Synthesizers) مقایسه کرد؛ فناوری‌های نوآورانه‌ای که روزگاری باورهای سنتی در مورد چگونگی ساخت موسیقی را به چالش کشیدند، اما هیچ‌گاه به حذف هنرمندان منجر نشدند. در عوض، موزیسین‌ها نحوه استفاده از این تجهیزات را آموختند و آن‌ها در نهایت به بخش عظیمی از بدنه تولید موسیقی مدرن تبدیل شدند.

دکتر دره باور دارد که هوش مصنوعی نیز مسیری مشابه را طی خواهد کرد. او در حال حاضر از این ابزارها در استودیوی ضبط خود استفاده می‌کند؛ البته نه برای آنکه یک چت‌بات برای او آلبوم بعدی‌اش را بسازد، بلکه از هوش مصنوعی مولد (Generative AI) به عنوان ابزاری برای آزمون و خطا روی کارهایی که خود قبلاً خلق کرده بهره می‌برد تا ببیند فناوری چه تغییراتی می‌تواند در آن ایجاد کند. جیمی آیوین نیز دیدگاهی مشابه دارد و معتقد است نوازندگان بااستعداد با دسترسی به هوش مصنوعی می‌توانند آثاری به مراتب باکیفیت‌تر خلق کنند و نگرانی چندانی از بابت تولید انبوه موسیقی‌های ضعیف ندارد؛ چرا که به تعبیر او، مدت‌ها پیش از پیدایش هوش مصنوعی نیز آثار بی‌کیفیت فراوانی تولید و عرضه می‌شدند.

تفاوت اساسی میان محتوای بی‌کیفیت و خلاقیت واقعی با هوش مصنوعی

تفکیک و درک این تفاوت، روزبه‌روز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. تفاوت بسیار زیادی وجود دارد میان استفاده از هوش مصنوعی برای تولید انبوه و صنعتی آهنگ‌های بی‌ارزش و مصرفی، با قرار گرفتن این فناوری در دستان یک تهیه‌کننده حرفه‌ای و باتجربه که آن را تنها بخشی از یک فرایند خلاقانه بسیار بزرگ‌تر می‌داند. رویکرد دوم دقیقاً همان چیزی است که دکتر دره بر آن تاکید دارد. به نظر می‌رسد او در این مسیر تنها نیست؛ جیمی آیوین با اشاره به «تیمبالند» (Timbaland) به عنوان یکی دیگر از تهیه‌کنندگان پیشگام در پذیرش هوش مصنوعی، خاطرنشان کرد که بسیاری از اهالی موسیقی هم‌اکنون به دور از انظار عمومی در حال آزمایش این تکنولوژی هستند. دکتر دره نیز با تایید این مسئله یادآور شد برخی هنرمندان در حال حاضر از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند اما تمایلی به اعتراف علنی آن ندارند.

بی‌تردید هیچ‌یک از این اظهارات موجب رفع کامل نگرانی‌های موجود در صنعت موسیقی نخواهد شد؛ با این وجود، دکتر دره استدلال می‌کند که تحریم و پس زدن کامل فناوری هرگز پاسخ درستی به چالش‌های پیش رو نیست. همان‌طور که درام‌ماشین‌ها و سینتی‌سایزرها در نهایت به ابزارهایی در خدمت ایده‌های اختصاصی هنرمندان بدل شدند، هوش مصنوعی نیز می‌تواند چنین نقشی را بر عهده بگیرد. شاید هجوم محتواهای بی‌کیفیت اجتناب‌ناپذیر باشد، اما دکتر دره ترجیح می‌دهد هنرمندان واقعی پتانسیل‌های بی‌شمار کار با هوش مصنوعی را کشف کنند، تا اینکه این عرصه نوظهور را به طور کامل به ماشین‌ها واگذار نمایند.