داغ‌ترین ترند جدید دنیای فناوری: پیام‌ رسانی آهسته؛ چرا کبوترها و حلزون‌ های دیجیتال محبوب شده‌اند؟

برای دهه‌ها، دنیای فناوری شیفته و وسواسیِ افزایش سرعت ارتباطات بود؛ اما اکنون به نظر می‌رسد کاسه صبر کاربران لبریز شده است. بر اساس گزارش روزنامه نیویورک تایمز (The New York Times)، جدیدترین ترند روز فناوری آرام (Slow Tech) است؛ پدیده‌ای که در آن اپلیکیشن‌هایی مانند Carrier Pidge و Roost عمداً دریافت پیام‌ها را دقیقه‌ها، ساعت‌ها یا حتی روزها به تاخیر می‌اندازند. بله، ما دقیقاً درباره کبوترهای نامه‌بر دیجیتال صحبت می‌کنیم!

به گزارش بخش اخبار فناوری زوم تک به نقل از دیجیتال ترندز (Digital Trends)، اپلیکیشن Carrier Pidge که در ماه آوریل راه‌اندازی شد، اخیراً جهش شگفت‌انگیزی را تجربه کرده و شمار کاربران آن از چند صد نفر به بیش از ۷۵ هزار کاربر فعال رسیده است؛ در حالی که طبق آمارهای منتشرشده، تعداد دانلودهای اپلیکیشن Roost نیز در ماه جاری از مرز ۶۵۰ هزار بار عبور کرده است.

ظاهراً انتظار کشیدن دوباره به ترندی جذاب تبدیل شده است!

اپلیکیشن Carrier Pidge به شما امکان می‌دهد پیامی را از طریق یک کبوتر نامه‌بر دیجیتال ارسال کنید و مسیر پرواز آن را به صورت زنده روی نقشه ردیابی نمایید. سرعت این پرنده بر اساس کبوترهای مسابقه‌ای واقعی شبیه‌سازی شده که حداکثر به ۱۱۰ مایل بر ساعت (حدود ۱۷۷ کیلومتر بر ساعت) می‌رسد. جالب‌تر اینکه یک احتمال بسیار اندک ۰.۲ درصدی نیز وجود دارد که پرنده شما در مسیر ناپدید شود؛ به این معنی که برای جایگزینی و ارسال مجدد آن باید ۹۹ سنت بپردازید! از سوی دیگر، اپلیکیشن Roost این ایده را فراتر برده و بیش از ۱۰۰۰ گونه جانوری متنوع را ارائه می‌دهد؛ از کبوتر و پنگوئن گرفته تا حلزون‌هایی که با سرعتی فوق‌العاده کند و به‌طرز شگفت‌انگیزی بی‌فایده روی صفحه می‌خزند.

جذابیت واقعی این پلتفرم‌ها صرفاً حیات وحش دیجیتال نیست، بلکه ایجاد «اصطکاک و وقفه زمانی» (Friction) در تعاملات است. به جای دریافت نوتیفیکیشن‌های فوری متعددی که مدام تمرکز و توجه شما را طلب می‌کنند، اکنون واقعاً باید برای پاسخ طرف مقابل منتظر بمانید. این تغییر ممکن است بسیار مهم‌تر از آن چیزی باشد که تصور می‌کنیم؛ زیرا تحقیقات نشان داده‌اند که چک کردن مداوم گوشی هوشمند در فواصل زمانی کوتاه، از نظر ذهنی و روانی بسیار فرساینده‌تر از استفاده ممتد و طولانی‌مدت از آن است. «نوآ یاروبینو» (Noah Iarrobino)، سازنده ۲۹ ساله Carrier Pidge، پیش از این برنامه‌ای ساخته بود که با هر بار زدن دکمه اسنوز (Snooze) ساعت زنگ‌دار، کاربران را ۹۹ سنت جریمه می‌کرد؛ در حالی که «لوگان مندلسون» (Logan Mendelsohn)، خالق Roost، از فعالان حوزه ایمنی فناوری (Trust and Safety) است و اکنون با رشد چشمگیر اپلیکیشن، در حال جذب نیروهای جدید است.

شاید گوشی‌ های هوشمند بیش از حد در کار خود بی‌ نقص شده‌اند!

در پس این ایده به ظاهر عجیب و طنزآمیز، واقعیتی روان‌شناختی نهفته است. یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۳ نشان داد که ۸۰ درصد از بزرگسالان نسل زد (Gen Z) — متولدین پس از سال ۱۹۹۷ — نگران وابستگی بیش از حد نسل خود به فناوری هستند. «کال نیوپورت» (Cal Newport)، استاد برجسته علوم کامپیوتر در دانشگاه جورج‌تاون، استدلال می‌کند که مغز انسان برای دنیایی کاملاً بدون وقفه و اصطکاک، که در آن حجم عظیم اطلاعات بسیار سریع‌تر از توان پردازش ذهنی مخابره می‌شود، تکامل نیافته است.

جالب اینجاست که کاربران صرفاً این کندی را تحمل نمی‌کنند، بلکه با اشتیاق کامل از آن استقبال کرده‌اند. یکی از کاربران به نیویورک تایمز گفت که او و دوستانش حتی شروع به نامه‌نگاری با ادبیات کلاسیک و اشرافی به سبک سریال «بریجرتون» (Bridgerton) کرده‌اند و پیام‌های خود را با عبارت «بانوی عزیزم» آغاز می‌کنند!

آیا بازگشت به ارتباطات کند، قابلیت انقلابی آینده خواهد بود؟

پس از دهه‌ها تلاش بی‌وقفه برای افزایش سرعت در تمامی ابعاد دنیای دیجیتال، شاید ویژگی برگ برنده و انقلابی بعدی (Killer Feature)، وادار کردن انسان‌ها به صبر و آرامش باشد. اگر ارسال پیام با کبوترهای دیجیتال راهکاری است که می‌تواند خستگی ناشی از تلفن‌های هوشمند را کاهش دهد، شاید هنوز نباید به این پرنده‌های نامه‌بر مجازی بخندیم!